สวัสดีฮะตัวเค้าชื่นชอบการเขียนอะไรแบบนี้มากแต่ไม่เคยกล้าเอาลงให้ใครอ่านเลยนี่คงเป็นครั้งแรกนะฮะ~
ณ การเดินทางมาอย่างยากลำบากของหัวใจที่ทำพาคู่รักคู่นี้อยู่กันมา7ปีเมื่กาลเวลาผ่านไปใจคนเรานั้นแปลเปลี่ยนไปตลอดเวลาไม่มีอะไรแน่นอน
"พี่คิงครับเดลขอร้องอย่าไปได้ไหมครับ"
เสียงชายหนุ่มร่างเล็กสะอื้นทั้งน้ำตา
คิงหยุดนิ่งและค่อยๆหันตัวกลับมาอย่างเย็นชา
"เหตุผลอะไรที่กูต้องอยู่?ในเมื่อมึงไม่มีค่าแล้ว"
"เดลรู้ครับ...แต่พี่..ที่เราทำร่วมกันมาทั้งหมดมันไม่มีประโยชน์แล้วหรอครับ"
"เออ!มันเคยมีค่า แต่ตอนนี้ไม่แล้วกูกำลังจะได้มีชีวิตที่ดีกูไม่ต้องการคนอย่างมึงอีกแล้ว"
"พี่คิงครับ...ก็ได้เดลเข้าใจทุกอย่างแล้ว...แล้วหวังว่าพี่จะมีความสุขครับ ขอให้ชีวิตพี่เจอแต่เรื่องที่ดีนะครับโลกทั้งใบของผม"
คิงหันหลังเดินออกไปอย่างเย็นชาและไม่เหลียวแลกลับมาอีกเลย
"ผมรักพี่นะ...ดีใจที่ได้เดินมาส่งพี่...ให้พี่ได้มีชีวิตที่ดี"
เดลยิ้มอ่อนโยนทั้งน้ำตาซ่อนความเจ็บปวดร้าวไว้ในใจก่อนจะลงเอยด้วยการจบชีวิตตัวเองลง
-จบแล้ว!~ทุกคนอย่าพึ่งตำหนินะคะ อิอิๆ ดิฉันไม่ถนัดเขียนแนวหวานๆเท่าไหร่-
