โรงเรียนมัธยมซงฮวา ตั้งอยู่บนเนินเขาที่หมอกไม่เคยจาง
ตอนกลางวันมันคือโรงเรียนธรรมดา—เสียงหัวเราะ นักเรียน วิชาคณิตที่น่าเบื่อ
แต่พอตะวันตกดิน โรงเรียนจะเปลี่ยนชื่อในใจเด็ก ๆ เป็น
“โรงเรียนที่ไม่ควรอยู่เกินหกโมงเย็น”
จีอึน นักเรียนย้ายใหม่ ไม่เชื่อเรื่องผี
เธอเชื่อในเหตุผล เชื่อในแสงไฟนีออน และเชื่อว่าทุกข่าวลือมีที่มา
จนคืนหนึ่ง…เธอลืมสมุดไว้ในห้องเรียนชั้น 4
โถงทางเดินยามค่ำคืนเงียบเหมือนถูกปิดเสียงทั้งโลก
ไฟกระพริบเป็นจังหวะเหมือนหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ
ทันใดนั้น—เสียงรองเท้านักเรียนดัง กึก…กึก…
ทั้งที่เธอรู้ว่าในโรงเรียนควรเหลือแค่เธอคนเดียว
จีอึนหันไป
เห็นเด็กผู้หญิงผมยาว ใส่ชุดนักเรียนเกาหลีแบบเก่า
หน้าเธอซีดเหมือนกระดาษสอบที่ยังไม่ได้ตรวจ
เด็กคนนั้นไม่พูด
แค่ชี้ไปที่บันไดหนีไฟ
แล้วเขียนอะไรบางอย่างบนกระจกด้วยนิ้วที่เปียกชื้น
“อย่าเรียนดึก”
เช้าวันถัดมา โรงเรียนแตกตื่น
มีประกาศห้ามนักเรียนอยู่เกินเวลา
และจีอึนเพิ่งรู้ว่า เมื่อสิบปีก่อน
มีเด็กนักเรียนคนหนึ่ง…
เสียชีวิตที่บันไดหนีไฟ เพราะถูกบังคับให้อ่านหนังสือจนดึก
ตั้งแต่นั้นมา
ทุกครั้งที่มีใครฝ่าฝืน
ไฟจะกระพริบ
เสียงรองเท้าจะดัง
และข้อความเดิมจะปรากฏบนกระจกเสมอ
โรงเรียนซงฮวาไม่ได้มีผี
แต่มี ความทรงจำที่ไม่ยอมไปไหน
และมันยังคงเดินตรวจโรงเรียน…
ทุกคืน 🌫️
