ทุกคนเรียกเขาว่า “ไนท์”
มือปืนรับจ้างที่ไม่เคยพลาดเป้า
ไม่ตั้งคำถาม
ไม่ลังเล
ไม่ทิ้งร่องรอย
ในโลกใต้ดิน
ชื่อของเขาคือคำเตือน
ไม่ใช่ตำนาน
ไนท์ไม่เชื่อเรื่องโชค
จนกระทั่งคืนหนึ่ง
เขาได้รับภารกิจใหม่
เป้าหมาย: เด็กหนุ่มอายุ 17 ปี
สถานที่: โกดังร้าง เขต 9
ง่ายเกินไป
ง่ายจนเขาเริ่มไม่สบายใจ
โกดังเงียบ
มีแค่เสียงฝีเท้าของเขา
และเสียงหายใจของเป้าหมายที่พยายามซ่อน
เด็กคนนั้นเงยหน้าขึ้น
ดวงตาไม่กลัว
มีแค่คำถาม
“พี่…เขาส่งพี่มาใช่ไหม”
ไนท์ชะงัก
เพราะประโยคนั้น
เหมือนเสียงจากอดีตที่เขาพยายามฝัง
เด็กคนนั้นชื่อ เรย์
พยานคนสุดท้ายของคดีใหญ่
คนที่องค์กรต้องการให้ “หายไป”
เสียงปืนดังขึ้น
แต่ไม่ใช่จากไนท์
ศัตรูบุก
กระสุนพุ่งเฉียดหัว
ไนท์ดึงเรย์หลบ
โดยไม่รู้ตัวว่าเขาเลือกข้างไปแล้ว
การไล่ล่าเริ่มขึ้น
ตรอกมืด
สะพานร้าง
ไฟนีออนกระพริบเหมือนหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ
ไนท์ยิงตอบโต้
ทุกนัดแม่นยำ
ทุกการเคลื่อนไหวคือประสบการณ์ที่แลกมาด้วยเลือด
“ทำไมพี่ช่วยผม!” เรย์ตะโกน
ไนท์ไม่ตอบ
เพราะคำตอบนั้น
คือบาดแผลที่ยังไม่ปิด
สุดท้าย
พวกเขาถูกต้อนจนมุม
กระสุนเหลือนัดเดียว
ไนท์หันไปมองเรย์
แล้วผลักเขาออกจากแนวปืน
“วิ่ง”
เป็นคำสั่งเดียวในชีวิต
ที่เขาอยากให้มีคนไม่เชื่อฟัง
เสียงปืนดัง
ไนท์ล้มลง
เลือดซึมเหมือนเงาที่ตามเขามาทั้งชีวิต
หลายเดือนต่อมา
ข่าวการล่มสลายขององค์กรใต้ดินแพร่ไปทั่ว
ไม่มีใครรู้ว่าเกิดจากใคร
แต่เด็กหนุ่มคนหนึ่ง
เริ่มต้นชีวิตใหม่
ด้วยชื่อใหม่
บนหลุมศพไร้ชื่อ
มีดอกไม้หนึ่งดอก
และข้อความสั้น ๆ
กระสุนไม่เคยพลาดเป้า
แต่ครั้งนี้
เขาเลือกยิงทิ้ง
