ตึก… ตึก… ตึก…
เสียงฝีเท้าดังสะท้อนอยู่ในความเงียบของค่ำคืน มันไม่ได้ดังมากพอจะปลุกใคร แต่สำหรับเบล—มันชัดเจนจนรบกวนสติสัมปชัญญะของเขา
เบล : (เสียง…?)
เปลือกตาที่หนักอึ้งเปิดขึ้นช้า ๆ ห้องของเขายังคงมืดสนิท มีเพียงแสงไฟข้างทางลอดผ่านหน้าต่าง แต่เสียงฝีเท้านั้น…
ตึก… ตึก… ตึก...
เสียงนั้นเข้าใกล้เรื่อย ๆ
เบล : (มีคนเดินอยู่ข้างนอก…)
มือสั่น ๆ เอื้อมไปคว้านาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง
02:36 น.
ดึกขนาดนี้แล้ว ใครมันจะมาเดิน?
เบล : (แม่เหรอ? พ่อ? หรือว่า…)
ตึก… ตึก… ตึก…
ครั้งนี้มันดังอยู่ หน้าห้องนอน ของเขาแล้ว
เบล : (…ไม่ใช่เสียงของคนในบ้านแน่ ๆ)
ความรู้สึกหนาวเยือกแล่นขึ้นสันหลัง ขนลุกซู่โดยไม่รู้ตัว ขณะที่มือเอื้อมไปจับลูกบิดประตูอย่างชั่งใจ
เงียบ…
…ไม่มีเสียงฝีเท้าอีกแล้ว
เบล : //กลืนน้ำลาย+แนบหูเข้ากับประตู
เงียบสนิท…
เบล : (ไปแล้ว?)
"…เจอแล้ว"
เบล : //เบิกตากว้าง+ถอยหลัง+หายใจสะดุด
เสียงกระซิบทุ้มต่ำดังขึ้น ข้างหลังประตู
ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดสนิท—
โครม!
จะเกิดอะไรขึ้นอีกโปรดติดตามต่อไป
รูปทั้งมาจากพินครับ ขอบคุณครับ
A.Jigsawมอบหมายให้NovelToonตีดพิมพ์ผลงานเรื่องนี้ เนื้อหาเป็นเพียงความคิดเห็นของนักเขียน ไม่เป็นตัวแทนทางNovelToon
จะมีใครมาช่วยคุณมั้ยนะ ;) คอมเมนท์