อสูรสาวรับใช้ดุ้นแห่งเวียงธารา
สายลมเย็นของยามเช้าพัดผ่านหน้าต่างห้องเรียนเวทมนตร์ของสำนักมหาเวทจันทรา วันนี้เป็นวันทีี่สำคัญที่เหล่านักเรียนปีหนึ่งทุกคนต้องทำพิธี อัญ
เชิญอสูรรับใช้ ของตนเอง
ในห้องโถงขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยตื่นเต้นปนประหม่า ลานีร์~สาวผมชมพูท่าทางซุ่มซ่าม เจ้าของฝีมือเวทระดับตำนาน (ในด้านการทำเรื่องพังอ่ะนะ)
ยืนอยู่แถวหลังสุด เธอเป็นคนที่เพื่อนร่วมชั้นไม่มีใครกล้าให้แตะของมีค่า เพราะทุกครั้งที่ลงมือทำอะไร มักจะจบด้วยเสียง “บึ้ม!” และมีควันคลุ้ง
“ต่อไปถึงตา ลานีร์” อาจารย์เวทแห่งดินประกาศ
เพื่อนทั้งห้องพากันหันมามองด้วยสีหน้าลุ้นปนกลัว
ลานีร์สูดหายใจลึก ยกคทาขึ้นแล้วร่ายคาถาเวทย์อัญเชิญ วงเวทสีทองสว่างขึ้นกลางพื้น และแสงนั้นก็แผ่กระจายไปทั่วห้อง
ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากวงเวท ร่างนั้นคือหญิงสาวผมดำยาว ผิวขาวเนียน ใบหน้าหวานสะดุดตา หน้าอกพอดีมือ เอวคอด แต่ระหว่างขาของเธอมี ‘อะไรบางอย่าง’ นูนออกมา
และชัดเจนว่ามันไม่ใช่ของผู้หญิงธรรมดา เธอล้มลงมากับพื้นในท่าที่กระโปรงถลก เผยให้เห็นความจริงอันน่าตกตะลึง
ลานีร์หน้าแดงเป็นลูกตำลึง ขณะที่เพื่อนในห้องตะลึงงัน
“เอ่อ~นี่มันใครกันล่ะหว่า” อาจารย์ถาม
หญิงสาวคนนั้นพยายามยันตัวลุกขึ้น
“ฉันชื่ออ~ปราง~ค่ะ”
เสียงหวานแต่ปนความงุนงง
“ที่นี่ที่ไหน แล้วทำไมฉันถึง”
เธอชะงัก~สายตาเหลือบลงต่ำ ก่อนที่หัวใจจะเต้นวูบเมื่อเห็นบางอย่างที่ไม่ควรโผล่มาอยู่ตรงนั้น
มืออันบอบบางรีบกดชายกระโปรงลงอย่างลนลาน ความร้อนแล่นขึ้นมาจนแก้มแดงวาบ
ความทรงจำเดิมค่อยๆไหลย้อนเข้ามา~ก่อนหน้านี้เธอเป็นผู้หญิงแท้ในโลกเดิม แถมยังเป็นสาวสายรักผู้ชายเต็มขั้น แต่โลกนี้กลับให้ร่างใหม่เป็น “สาวดุ้น”
“ขอเรียกใหม่ได้ไหมคะ! อาจารย์” ลานีร์ โวยวาย แต่ถูกอาจารย์ปฏิเสธทันที
“ไม่ว่าจะอัญเชิญได้ตัวอะไรมา นั่นคือพันธะสัญญาที่ต้องรับผิดชอบ”
วงแหวนเวทส่องประกายขึ้นที่หลังมือของปราง แสงนั้นอาบไล้ผิวเนียน ก่อนความร้อนผ่าวจะแล่นเข้ามาจนเธอสะดุ้ง
คืนนั้นในห้องพัก ลานีร์โยนผ้าคลุมให้ปราง
“นี่! เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเอาไปซักให้ด้วย”
“ห๊ะ~อะไรนะ! ฉันไม่ใช่สาวใช้เธอนะ” ปรางเถียง แต่ถูกอีกฝ่ายจ้องตาดุ
“ถ้าไม่ทำ งั้นคืนนี้ก็ออกไปนอนนอกห้องเลย”
ปรางกัดฟัน ยอมทำตาม พลางคิดในใจว่า
*โลกบ้าบอนี่มันอะไรกัน~ให้ฉันที่เดิมเป็นผู้หญิงแท้ๆ~มารับใช้ผู้หญิง แถมยังติดดุ้นมาให้ด้วยเนี่ยนะ! แล้วจะเอายังไงต่อดีวะเนี้ย*
ขณะปรางก้มซักผ้า ท่าก้มของเธอทำให้ชายกระโปรงแง้มขึ้นเล็กน้อย เผยเรียวขาขาวเนียนและบางสิ่งที่ขยับไปมาอยู่ใต้ผ้า
ลานีร์ที่แอบมองอยู่หน้าประตู หน้าแดงวาบ หัวใจเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้
“เธอนี่มันตัวประหลาดจริงๆ” ลานีร์พึมพำ
“จะลองจับดูไหมเล่า จะได้รู้ว่าประหลาดหรือป่าว อ่ะ” ปรางหันมายิ้มกวน
ลานีร์ตกใจ “บะ~บ้า! ใครจะไป~”
แต่ก็เผลอเอื้อมมือไปก่อนจะชักกลับอย่างรวดเร็ว
ณ. ภายในห้องอันเงียบ เหลือเพียงเสียงหัวใจของทั้งคู่ที่ดังรัว
และนี่ คือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์อันแปลกประหลาด ระหว่าง ‘นายหญิงเวทซุ่มซ่าม’ กับ ‘อสูรรับใช้สาวดุ้น’ แห่งเวียงธารา
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
Comments