ทิวามหาสมุทร

.
ทิวา
ทิวา
//เดินลงมาพร้อมกระเป๋าเดินทาง
แม่นม
แม่นม
เอ้าจะไปแล้วหรอคะกินข้าวก่อนสินมเตรียมไว้ให้แล้วค่ะ
ภากร
ภากร
//มอง
ภากร
ภากร
พี่จะไปไหนอ่ะ
ทิวา
ทิวา
ทำงานต่างจังหวัด
ห้ะ!
น้องทั้งสามพูดคำเดียวพร้อมกันแบบไม่เชื่อว่าพี่จะทำงาน
ทิวา
ทิวา
ไม่เชื่อหรอ
รวี
รวี
อือ
ทิวา
ทิวา
ไปถามพ่อดิ
รพี
รพี
เอ้าแล้วใครจะไปช้อปปิ้งกับพีละ
ทิวา
ทิวา
ไปแค่3เดือนเองรอหน่อยน้าา
รพี
รพี
//หงอย
ทิวา
ทิวา
อย่าทำหน้างั้นสิคะ//ลูบหัวรพี
ภากร
ภากร
แล้วพี่ไปทำงานที่ไหนอ่ะ
ทิวา
ทิวา
เกาะพีพี
ภากร
ภากร
อ๋อ
รวี
รวี
ไปทำงานแน่นะพี่ไม่ใช่ไปเที่ยว
ทิวา
ทิวา
แน่สิ!เห็นพี่แย่ขนาดนั้นเลยรึไงห้ะ//หยิกแก้มรวีด้วยความหมั่นเขี้ยว
รวี
รวี
โอ๊ยเจ็บๆ
ทิวา
ทิวา
หึ//ปล่อย
รวี
รวี
เกาะสวยวิวดีขนาดนั้นจะไม่ให้คิดได้ไง
ทิวา
ทิวา
คิดแง่ลบเกินค่ะคุณน้อง
รพี
รพี
ตอนกลับซื้อของมาฝากด้วยน้าา
ทิวา
ทิวา
อะเคร
ภากร
ภากร
กินข้าวได้ยัง
ทิวา
ทิวา
รอทำไมละกร
ทิวา
ทิวา
รอพี่ป้อนหรออ
หลังจากพูดเสร็จทิวาก็เดินไปหาภากรหวังจะตักข้าวป้อนน้องตัวเอง
ภากร
ภากร
พี่หยุดเลยนะ
ทิวา
ทิวา
อ้าปากสิเดี๋ยวพี่ป้อนน
ทิวา
ทิวา
อ้าาา
ภากร
ภากร
พี่ผมขนลุกอ่ะ
ทิวา
ทิวา
ทำมาเป็นรังเกียจเดียดฉันท์
ทิวา
ทิวา
ตอนเด็กพี่ป้อนก็กินเอากินเอา
ทิวา
ทิวา
นั่งอยู่นี่พี่ป้อนมาหมดละ
ภากร
ภากร
พี่พูดได้แค่ในบ้านพอนะ
ทิวา
ทิวา
ทำไมอ่ะ
รวี
รวี
ไปพูดข้างนอกคนรู้จักเยอะแยะอายคนเค้า
รพี
รพี
ใช่
รพี
รพี
เห็นงี้หนูก็อายเป็น
ทิวา
ทิวา
อายทำไมแค่โดนป้อนข้าวป้อนน้ำเอง
ทิวา
ทิวา
เรื่องปกติธรรมชาติจ้ะ
ทิวา
ทิวา
แต่ไม่ได้มีแค่นี้นะ
รพี
รพี
อะไรอี๊กก
ทิวา
ทิวา
พี่เช็ดก้นให้พวกแกทั้งหมดเลยน้าา
ทิวา
ทิวา
นั่งอยู่นี่จับมาหมดละ
พี่ทิวา
ทั้งสามพูดขึ้นพร้อมกันด้วยเสียงที่ดังพอประมาณให้พี่ตัวเองหยุดพูด
ทิวา
ทิวา
อุ๊บ//กลั้นขำ
รพี
รพี
พี่ทิวาอ่าา
รวี
รวี
กินข้าวไม่ลงละ
ภากร
ภากร
ขนลุกทั้งตัว
ทิวา
ทิวา
555
ทิวาขำน้องทั้งสามที่พากันเขินอายด้วยความเอ็นดู
เมฆา
เมฆา
พูดอะไรกันเสียงดังไปถึงชั้นสองนู่น
ทิวา
ทิวา
ไม่มีไรหรอกป๊าก็แค่..
ทิวามองน้องทั้งสามด้วยหน้าตาเจ้าเล่ห์
แต่น้องทั้งสามมองตรงมาที่ทิวาด้วยสายตาที่ถ้าบอกอาจโดนรุมกะทืบได้ทันที
ทิวา
ทิวา
ฮะๆๆ//ขำแห้ง
เมฆา
เมฆา
อะไร?
ทิวา
ทิวา
ไม่มีไรครับแค่คุยเรื่อยเปื่อยใช่มะ//เหล่มองน้อง
ใช่ค่ะ/ใช่ครับ
ทั้งสามพูดพร้อมกับยิ้มแบบมีพิรุธกันสุดๆ
เมฆา
เมฆา
หึ//ส่ายหน้าด้วยความเอ็นดู
ภากร
ภากร
กินข้าวกันเถอะครับ
เมฆา
เมฆา
กินสิกินเลยๆ
รพี
รพี
อร่อยมากก
รวี
รวี
แม่นมทำอร่อยทุกวันเลย
แม่นม
แม่นม
//ยิ้ม
.
ทิวา
ทิวา
ไปแล้วน้าา
รพี
รพี
รีบกลับมาน้าา
ภากร
ภากร
ทำให้ได้นะพี่
รวี
รวี
สู้ๆค่ะ
ทิวา
ทิวา
จ้าา
ทิวา
ทิวา
ขอกอดหน่อยมา
ทั้งสี่คนกอดกันกลมแน่นทำเหมือนจะไม่ได้เจอแล้วยังไงยังงั้น
เมฆา
เมฆา
อย่าลืมละ
เมฆา
เมฆา
ไม่ใช่ไปเที่ยว
ทิวา
ทิวา
ครับๆ
แม่นม
แม่นม
คุณหนูทิวาค้า
ทิวา
ทิวา
ครับนม
แม่นม
แม่นม
นี่ค่ะของว่างเผื่อหิวระหว่างทาง
เมฆา
เมฆา
นมทำให้ทำไมมันเอาตังไปตั้งเยอะนะ
ทิวา
ทิวา
ขอบคุณนะค้าบนม
ทิวา
ทิวา
ขอหอมกอดหน่อยย
แม่นม
แม่นม
ค่ะๆ
เมฆา
เมฆา
จะได้ไปไหม
ทิวา
ทิวา
//มองมาด้วยสายตาเเบบเคืองสุดๆ
เมฆา
เมฆา
//ยักคิ้ว
ทิวา
ทิวา
ไปละบาย👋//ขึ้นรถ
ทั้งครอบครัวโบกมือลาทิวาด้วยกันจนรถทิวาออกนอกคฤหาสน์ไปแล้วพากันแยกย้าย
.
___________

กกาวน์โหลดทันที

ชอบผลงานนี้ไหม? ดาวน์โหลดแอพ บันทึกการอ่านของคุณจะไม่สูญหาย
กกาวน์โหลดทันที

โบนัส

ผู้ใช้ใหม่ที่ดาวน์โหลดแอพสามารถปลดล็อค 10 ตอนได้ฟรี

รับ
NovelToon
เปิดประตูต่างภพ
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!