โลกแห่งวิญญาจารย์(ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน)
เสี่ยวอู่ที่แปลว่าเต้นรำ
//= การกระทำ
//+= ทำตาม
*....*= โทรทางจิต
(..)= คิดในใจหรือพูดในใจ
".."= เน้นคำ
[...] = กระซิบ
✨✨= ตาเป็นประกาย หรือ อ้อน
🔮 =ใช้เวทมนตร์
🌟 = เสกของ
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
(ใกลเถึงแล้วสินะ! ซีนที่พระนางจะเจอกัน อยากเห็นการต่อสู้ของทั้งสองไม่ไหวแล้ว! 🤩)
ถังซาน (ตอนเด็ก)
//เปิดประตู
ถังซาน (ตอนเด็ก)
//ขมวดคิ้ว
ไม่นานถังซานที่ได้เปิดประตูบานใหญ่ออก ก็พบกับเด็กคนหนึ่งที่มีอายุพอๆกับเขา ได้พุ่งเจ้ามาโจมตีอย่างรวดเร็ว
หวังเซิ่ง
ย้ะ!!//พุ่งเข้ามาโจมตี
และทั้งคู่ก็ต่อสู้กันอย่างดุเดือด
ถังซาน (ตอนเด็ก)
เจ้าเป็นใคร ทำไมถึงมาจู่โจมข้า
หวังเซิ่ง
ข้าชื่อหวังเซิ่ง เป็นพี่ใหญ่ของหอพักนี้//เดินมาหาถังซาน
หวังเซิ่ง
ขอบคุณที่เจ้าออมมือให้นะ//ยื่นมือมาหาถังซาน+เกาหัว
ถังซาน (ตอนเด็ก)
//จับมือหวังเซิ่ง
หวังเซิ่ง
ตามกฎแล้วเจ้าชนะข้าได้ ต่อไปเจ้าจะได้เป็นพี่ใหญ่//หลีกทางให้ถังซาน+ก้มหัว
เมื่อหวังเซิ่งได้กล่าวจบเด็กๆในหอทุกคนก็ก้มหัวให้กับถังซานทันที
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
คิก!
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
พี่ซานท่านนี่ สุดยอดเลยน้า~//เดินมา
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
มาวันแรกก็ได้เป็นพี่ใหญ่ซะละ//ยิ้มร่า
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ข้า?//ชี้ตัวเอง
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ข้าแค่มาเรียนนะ ไม่ได้อยากเป็นพี่ใหญ่//เดินไป
หวังเซิ่ง
แต่นี่เป็นกฎ ฝีมือของใครแข็งแกร่งคนนั้นก็เป็นพี่ใหญ่!
เด็ก ช
ใช่! นี่เป็นกฎของเรา!//ก้ม
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ว้าว! น่าสนุกจัง ที่นี่ดูจะไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่ข้าคิดไว้เลย//เอาริ้วป้องปาก+เอียงคอ
หวังเซิ่ง
จริงสิ แล้วเจ้าสองคนจะไม่ประลองกันเหรอ??
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ฮิๆ
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ข้าไม่ล่ะๆ ข้าชอบดูเสียมากกว่าลงสนามนะ//ขยิบตา
เด็ก ช
1:(สวยมาก..เป็นคนที่สวยสุดๆ)
เด็ก ช
2:(หอพักเรามีคนที่สวยขนาดเลยเหรอเนี่ย..)
ถังซาน (ตอนเด็ก)
นั่นสินะ ตามนิสัยของนางแล้วก็ประมาณนั้น//ยิ้ม+ลูบหัวเสี่ยวหลิน
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
//ยิ้ม
ถังซาน (ตอนเด็ก)
พี่น้องน่ะ มาด้วยกัน
หวังเซิ่ง
อ๋อ อย่างงี้นี่เอง
ทุกคนต่างพูดคุยกันจนไม่ได้สังเกตว่ามีอีกบุคคลหนึ่งได้เดินเข้ามาภายในหอพักเรียบร้อยแล้ว
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ที่นี่คือหอเจ็ดรึเปล่า?//ยิ้ม
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
(มาแล้วสินะ นางเอกคนสวยของเรา!)
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
(ใครกัน..น่าตาน่ารักเสียจริง)//มองเสี่ยวหลิน
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
//ยิ้มให้
ถังซาน (ตอนเด็ก)
//มองเสี่ยวอู่
ทุกคนในหอต่างก็หันมาสนใจผู้มาเยือนใหม่ทันที
หวังเซิ่ง
//มองถังซาน+ผลักถังซาน
ถังซาน (ตอนเด็ก)
!!//โดนผลัก+อยู่ตรงหน้าเสี่ยวอู่
หวังเซิ่ง
รีบๆขอนางท้าประลองสิ!//กระซิบ
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ไม่ดีกว่ามั้ง...
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
สวัสดีจ้ะ ข้าชื่อเสี่ยวอู่ที่แปลว่าเต้นรำ//ยิ้ม
ถังซาน (ตอนเด็ก)
หวัดดี ข้าชื่อถังซาน แล้วข้าก็เป็น...
เด็ก ช
1:เป็นหัวหน้าหอพักน่ะ เรียกชื่อเขาก็พอแล้ว
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ไม่ทราบวิญญาณยุทธ์ของเจ้าคืออะไร
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
วิญญาณยุทธ์ของข้าคือกระต่าย กระต่ายขาวตัวน้อยๆน่ารัก
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
แล้วเจ้าละ!//ยื่นหน้าเข้าไปใกล้
ถังซาน (ตอนเด็ก)
เจ้าคงจะไม่กินข้าหรอกใช่ไหม?..
ถังซาน (ตอนเด็ก)
วิญญาณยุทธ์ของข้าคืออาหารของวิญญาณยุทธ์เจ้า..
ถังซาน (ตอนเด็ก)
คือหญ้าเงินครามน่ะ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ฮิ! เจ้านี่ตลกจังเลย จะไม่ให้ข้าเข้าไปเหรอ?
ถังซาน (ตอนเด็ก)
เอ่อ..คะ..คือ..คือว่า
ถังซาน (ตอนเด็ก)
คืออย่างงี้นะ หอเจ็ดของเรามีกฎอยู่ว่านักเรียนที่เข้ามาใหม่ต้องแสดงพลังวิญญาณยุทธ์ที่แท้จริงของตัวออกมา..
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ข้าเลย..อยากประลองกับเจ้าหน่อยน่ะ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ห๊า?//เอียงคอ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
แน่ใจนะ//ยกยิ้ม
ถังซาน (ตอนเด็ก)
แน่ใจ//พยักหน้า
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ก็ได้//ยื่นของไปให้เด็กชายคนนึง
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
เริ่มเลยไหม?
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
//ถอยหลัง
เมื่อเสี่ยวอู่สาวน้อยน่าตาน่ารักได้เอ่ยจบประโยชน์ก็ได้เดินถอยหลังเพื่อเตรียมต่อสู้ ทำให้เด็กๆที่ไม่เกี่ยวข้องก็ถอยออกเคลียร์พื้นที่ให้กับทั้งสองทันที
และก็เป็นฝ่ายเสี่ยวอู่ที่เปิดฉากต่อสู้ก่อน
ทั้งสองต่างฝ่ายต่างใช้ทักษะต่อสู้ที่ตนเองมีปล่อยออกมา ทำให้การต่อสู้ของทั้งสองทั้งน่าตื่นเต้นและให้ความรู้สึกที่ไม่น่าเบื่อแก่สายต่อเด็กๆในหอ
และแล้วผลสรุปของการต่อสู้ในครั้งนี้ก็เป็นฝ่ายถังซาน ที่แพ้ให้กับสาวน้อยเจ้ากระต่ายอย่างเสี่ยวอู่
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
(สุดยอดเลยแฮะ..ทักษะกายาอ่อนอันน่าทึ่งของเสี่ยวอู่ ไม่มีใครสามารถลอกเลียนแบบได้แล้ว(?)มั้งเนี่ย..)//มองเสี่ยวอู่
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
//เดินไป
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ถังซานเจ้าไม่เป็นอะไรนะ//มองถังซาน
ถังซาน (ตอนเด็ก)
//ลุกขึ้น
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ข้าแพ้แล้ว บอกข้าได้ไหมว่าเมื่อกี้เจ้าใช้ทักษะวิชาอะไร
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ข้าเรียกวิชาว่ากายาอ่อน ใช้ทักษะวิชาในการอ่อนตัวและยืดหยุ่นของร่างกาย
ถังซาน (ตอนเด็ก)
(ตัวอ่อนเหรอ..)
ถังซาน (ตอนเด็ก)
(แม้แต่ในสำนักเรื่องชื่อในยุทธภพอย่างสำนักถัง ข้ายังไม่เคยเห็นการต่อสู้แบบนี้เลย)
ถังซาน (ตอนเด็ก)
(แม้ทักษะจะร้ายกาจก็จริง แต่ก็..เต็มไปด้วยความเสี่ยง..)ครุ่นคิด
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
แล้วเจ้าล่ะ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
จะประลองกับข้าด้วยรึเปล่า?//มองเสี่ยวหลิน
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ไม่ล่ะ ข้าขอผ่าน//ยิ้ม
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
งั้น..เจ้าชื่ออะไร ตั้งแต่ข้าเข้ามาจนถึงตอนนี้ยังไม่รู้ชื่อและวิญญาณยุทธ์ของเจ้าเลยนะ//เดินมาหา
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ข้าซูเสี่ยวหลิน วิญญาณยุทธ์ดาราครอบเอกภพ//ยิ้มร่า
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
เป็นวิญญาณยุทธ์ที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยแฮะ
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
แหงสิ บนโลกนี้คงจะมีเพียงแค่ข้าที่มีมันแล้วละมั้ง?//เอียงคอ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
เจ้านี่น่าสนใจเสียจริง//ยิ้ม
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ท่านเองก็เช่นกัน ข้าสนใจในทักษะกายาอ่อนของท่าน มันสุดยอดมากจริงๆ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ฮิ เจ้านี่ช่างน่ารักเสียจริง //จับแก้มทั้งสองข้างของเสี่ยวหลิน
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
งืมมม~~~//โดนจับแก้ม
ถังซาน (ตอนเด็ก)
//มองทั้งสอง+ยิ้ม
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
//ปล่อย
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ข้าอายุน้อยกว่าท่าน งั้นเรียกท่านพี่เสี่ยวอู่นะ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ได้อยู่แล้วสิ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
งั้นข้าเรียกเจ้าว่าเสี่ยวหลินได้ไหม?
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ได้อยู่แล้ว^^
เด็ก ช
2:นักเรียนทุนของปีนี้ทำไมถึงเก่งขนาดนี้
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ตามกฎของหอพักเรา เจ้าชนะแล้ว
ถังซาน (ตอนเด็ก)
จากนี้ไปเจ้าก็คือหัวหน้าหอของพวกเรา
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
พี่ใหญ่เหรอ!//หันมาหาถังซาน
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ฟังดูน่าสนุกจัง!
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ได้! งั้นต่อไปข้าคือพี่ใหญ่ของพวกเจ้า!
และทุกคนก็ได้มาเรียงกันเพื่อที่จะก้มทำความเคารพพี่ใหญ่คนใหม่แห่งหอเจ็ด ยกเว้นเสี่ยวหลิน
หวังเซิ่ง
//ดึงถังซานมา+กดให้ก้มลง
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
(ต่อไปนี้เริ่มจะสนุกขึ้นมาแล้วสิ..)//มองเสี่ยวอู่กับถังซาน+นั่งอยู่บนเตียง
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
//เดินผ่านทุกคนไป
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
เป็นเด็กทุนก็ดีเหมือนกันแฮะ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
เอาล่ะ แยกย้าย
สิ้นคำพูดของเจ้ากระต่ายสาว ทุกคนก็ได้รีบแยกย้ายกันตามคำสั่งทันที
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
จริงสิถังซาน พลังยุทธ์อยู่ระดับไหนงั้นเหรอ? //มองถังซาน
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ตอนสู้กันข้ารู้สึกว่าเจ้าแข็งแกร่งมาก
ถังซาน (ตอนเด็ก)
พลังยุทธ์ข้าสมบูรณ์แต่กำเนิดน่ะ เพราะงั้นก็เลยแข็งแกร่ง
เมื่อทุกคนในหอได้นินดังนั้นก็อุทานออกมาด้วยความตกตะลึง
หวังเซิ่ง
(มิน่าพลังของเขาทำไมถึงแข็งแกร่งนัก)//ครุ่นคิด
ตปก.ช
คนไหนคือซูเสี่ยวหลินและถังซาน
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ข้าค่ะ
ตปก.ช
ข้าคืออาจารย์โม่ อาจารย์ใหญ่ฝากผ้าห่มมาให้พวกเจ้า//ยื่นให้
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ขอบคุณครับอาจาร์โม่//รับมา
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ขอบคุณค่ะ//รับ
ตปก.ช
ถังซาน ซูเสียวหลิน และเสี่ยวอู่ เป็นนักเรียนทุนของชั้นปีที่1 ให้พวกเจ้าดูแลส่วนทิศใต้และจะได้รับเหรียญภูตทองแดง1 เหรียญทุกวัน
ตปก.ช
ถ้าละเลยหน้าที่ก็อาจถูกไล่ออก
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ครับ//พยักหน้า
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ค่ะ//+
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
//แลบลิ้นใส่
ตปก.ช
พรุ่งนี้มีพิธีเปิดเรียน ให้พวกเจ้าเตรียมตัวละกัน //หันมา
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
!!//หันหน้าหนี
ตปก.ช
ข้าจะคอยสุ่มตรวจ ถ้าสงสัยอะไรถามหวังเซิ่งนะ//มองเสี่ยวอู่
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ค่ะ//พยักหน้า
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
//เดินกลับไปที่เตียง
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
(ผ้าห่มผืนใหญ่จัง ถ้าข้าขอใช้ร่วมกับเสี่ยวหลินคงจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง)//มองเสี่ยวหลิน
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
นี่เสี่ยวหลิน//เดินมาหา
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
มีอะไรเหรอพี่เสี่ยวอู่?//เอียงคอ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ดูๆไปแล้วผ้าห่มของเจ้าช่างผืนใหญ่ สามารถห่มได้ตั้งสองคนแหนะ
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
(เอ๊ะ? ปกติตามเนื้อเรื่องนางต้องขอเสี่ยวซานสิ..ไงเป็นกันเล่า??)//งุนงง
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ถ้าไม่ว่าอะไรข้าขอใช้ร่วมกับเจ้านะ//ยิ้ม+มองตาปริบๆ
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
เอ่อ...
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ได้สิ ข้าเองก็ไม่ใช่คนหวงของอะไรอยู่แล้ว..แต่ว่าเตียงข้าเล็กคงรอนไม่พอสำหรับสองคนหรอก
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
อืม~//ครุ่นคิด
สาวเจ้ากระต่ายได้ครุ่นคิดอยู่สักพักก็นึกอะไรบางอย่างออก
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
พวกเจ้าสองคนน่ะ ดันเตียงอันนี้ให้มาชิดกันหร่อยสิ//มองเด็กชาย
เด็ก ช
1:ครับ! //ทำตามคำสั่ง
เมื่อเตียงทั้งสองถูกดันให้ชิดกันเสร็จสรรพ เสี่ยวหลินที่เห็นดังนั้นจึงได้รำผ้าห่มมาปูคลุมเตียงทั้งสอง
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
แค่นี้ก็เรียบร้อย
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
โอ้โห..//มองรอบๆ
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ใหญ่จังเลย!
ภายในโถงห้องอาหาร มีลักษณะแบ่งเป็นสองชั้น ถูกตกแต่งไปด้วยของเรียบหรู มีเหล่าอาจารย์และนักเรียนมากมายหลายหน้าเข้ามารับประทานอาหารกันในที่แห่งนี้
หวังเซิ่ง
โรงอาหารนี้ทั้งอาจารย์และนักเรียนสามร้อยคน ใช่นั่งกินด้วยกันนี่น่า ก็ต้องใหญ่อยู่แล้ว
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
งั้นรีบเข้าไปกันเถอะข้ากัวมากเลย!
เด็ก ช
1:ดูนั่น หวังเซิ่งบริการพวกคนยาจกเหรอเนี่ย~
ยังไม่ทันที่จะได้เข้าไปรับประทานอาหาร ก็มีเสียงมาจากชั้นบนของเด็กจากหออื่นได้มาพูดจาดูถูกและดูหมิ่นหวังเซิ่ง
เด็ก ช
2:เหอะ พวกยาจกก็คือพวกยาจกคงจะไม่มีปัญญาขึ้นมากินข้าวบนชั้นสองแน่
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
แล้วมันทำไม
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
คิดว่าพวกเจ้ามันสูงส่งนักรึไง แค่ขึ้นไปบนชั้นสองมันจะอะไรนักหนา!
ถังซาน (ตอนเด็ก)
เสี่ยวหลิน//มองเสี่ยวหลิน
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
หึ้ย!//กอด อก
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
แล้วพวกเจ้าล่ะเป็นใคร!?
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
มาวิเศษยังไงไม่ทราบ!
เด็ก ช
2:เหอะ แม่สาวน้อยทั้งสองสุดแสนงดงาม เสียดายที่เป็นแค่นัดเรียนทุน
หวังเซิ่ง
ชั้นสองสามารถสั่งอาหารที่ต้องการได้น่ะ ราคาอย่างแพง
หวังเซิ่ง
เราจ่ายไม่ไหวหรอก
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
//พยักหน้า
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
จะสักแค่ไหนกันเชียว
เด็ก ช
2:หวังเซิ่งข้าจะไปกินข้าวแล้ว ปล่อยเจ้าไปก่อนแล้วกัน //เดินไป
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
หึ้ย! บังอาจนัก!//กำลังจะตามไป
ถังซาน (ตอนเด็ก)
//จับเสี่ยวอู่ไว้
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
หา? //มองถังซาน
หวังเซิ่ง
(เขามาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!? )//มองถังซาน
ถังซาน (ตอนเด็ก)
กินข้าวกันดีกว่า
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
เจ้ากลัวรึไง!?
ถังซาน (ตอนเด็ก)
(กฎของสำนักถัง ศิษย์สำนักถังทุกคน ไท่ควรจะหมั่นหาเรื่องใส่ตัว..)
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
ก็ได้ ไปกินข้าวดีกว่า
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
คราวหน้าค่อยสั่งสอน!//เดินไป
ถังซาน (ตอนเด็ก)
//ส่ายหัว
ถังซาน (ตอนเด็ก)
(แค่ถ้าหากเป็นฝ่ายโต้กลับ จะตอบแทนอย่างสาสม)
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
งั้นเราไปกินข้างบนดีไหมล่ะ?//ยกยิ้ม
เสี่ยวอู่ (ตอนเด็ก)
หื้ม?//มองเสี่ยวหลิน
หวังเซิ่ง
แต่ว่าข้างบนอาหารแพงมากๆเลยนะ..
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
(คำว่าแพงมันไม่อยู่ในพจนานุกรมของฉันหรอก..เพราะโลกเก่าของฉันน่ะ รวยซะยิ่งกว่าอะไรเสียอีก..)
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
(ก่อนมาเกิดฉันพอได้เช็คดูแล้วเงินของโลกก่อนถูกทำให้มาอยู่ในโลกนี้ด้วย)//ยกยิ้ม
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
จะสักเท่าไหร่กันเชียว
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ใช่ว่าเด็กทุนจะจนเกือบทุกคนสักกะหน่อย
ถังซาน (ตอนเด็ก)
เก็บไว้ใช้อย่างอื่นดีกว่า อย่าไปใช้ให้เสียเปล่ากับอาหารแค่ไม่กี่อย่างหรอก//ลูบหัวเสี่ยวหลิน
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
โถ่~
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ก็ได้ งั้นไว้คราวหน้านะ
ถังซาน (ตอนเด็ก)
หืม..//หันไป
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
//+
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
อาจารย์ใหญ่! //วิ่งไปหา
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ท่านอาจารย์มากินข้าวเหรอครับ
อี้เสี่ยวกัง
ใช่ พวกเจ้าเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วเหรอ
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ขอบคุณที่ให้ผ่าห่มครับ
อี้เสี่ยวกัง
กินข้าวกับข้าข้างบนสิ จะได้พาดูสถานที่
ถังซาน (ตอนเด็ก)
//หันไปมองเสี่ยวอู่+หวังเซิ่ง
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ พวกข้าไปกินกับเพื่อนๆดีกว่า//ยิ้ม
อี้เสี่ยวกัง
อื้มก็ดีเหมือนกัน
อี้เสี่ยวกัง
จะได้ไม่แปลกแยก กินข้าวเสร็จแล้วเดี๋ยวรอข้าอยู่ข้างนอกนะ
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ครับ//พยักหน้า
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
ค่ะ//+
หวังเซิ่ง
พวกเจ้ารู้จักอาจารย์ใหญ่เหรอ//เดินมาหา
ถังซาน (ตอนเด็ก)
เขาเป็นอาจารย์ของพวกข้า
หวังเซิ่ง
พวกเจ้าคำนับเขาเป็นอาจารย์อย่างงั้นเหรอ!?
หวังเซิ่ง
เห้อ..พลังยุทธ์แท้จริงของเขาก็งั้นๆ
หวังเซิ่ง
ว่ากันว่า เขาเป็นเพื่อนของผ.อ ก็เลยพักอยู่ในฐานะแขกที่โรงเรียนนี้
หวังเซิ่ง
พูดแบบไม่แกร่งใจ คืออยู่ฟรีกินฟรีนั่นแหละ
หวังเซิ่ง
แต่ก็ว่าอาจารย์ใหญ่จะ50 แล้ว ยังเลยเป็นระดับมหาวิญญาณไม่ได้เลย
หวังเซิ่ง
วิญญาณยุทธ์ก็แค่ระดับ29 สงสัยฝึกแทบตายก็คงได้ระดับไม่ได้แน่ๆ
ถังซาน (ตอนเด็ก)
//ขมวดคิ้ว
ถังซาน (ตอนเด็ก)
นี่เป็นครั้งแรกและข้าหวังว่าจะเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าหากเจ้าไม่อยากประลองกับข้าอีกละก็ อย่าว่าให้ร้ายอาจารย์ของข้าอีกเด็ดขาด//มองแรงใส่หวังเซิ่ง
ถังซาน (ตอนเด็ก)
ขอบใจนะที่เจ้าหวังดี คิดว่าคงไม่ต้องเลี้ยงข้าวข้าแล้วล่ะ//เดินออกไป
ซูเสี่ยวหลิน (ตอนเด็ก)
หวังว่าเจ้าจะเข้าใจนะ อาจารย์ใครใครก็รักทั้งนั้น ข้าขอตัว//ตามถังซานออกไป
และสองพี่น้องก็ได้เดินกะนออกจากโรงอาหารไปทันที
หวังเซิ่ง
เห้อ..//ไหวไหล่+ส่ายหัว
Comments
Alicia Leonhardt
อัพ
2025-03-02
0
......🤪
อัพอีกเเอดสนุกมาก/Tongue/
2025-03-02
1
ซานอู่(눈‸눈)
อัพพพพพ
2025-03-01
1