ปฎิบัติการตาม..ล่า..คุณสามี
ให้คุณ
โอเรียนน่า (นางเอก)
ไม่เป็นไรค่ะ
เเมทธิว (พระเอก)
//ประคองให้ยืนดีๆ
โอเรียนน่า (นางเอก)
ไปกินข้าวเที่ยงกันค่ะ
เเมทธิว (พระเอก)
//จะเดินหนี
โอเรียนน่า (นางเอก)
ถือว่าเเทนคำขอบคุณเมื่อกี้..นะคะ
เเมทธิว (พระเอก)
เปลี่ยนจากขอบคุณผม ไปเป็นคุณควรเดินดูทางนะครับ ไม่ใช่มัวเเต่เล่นโทรศัพท์
โอเรียนน่า (นางเอก)
ก็กำลังจะเเชทหาคุณ
เเมทธิว (พระเอก)
นี่มันในโรงพยาบาล
เเมทธิว (พระเอก)
คุณอย่าเข้ามาวุ่นวายครับ
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดปนรำคาญ
เเมทธิว (พระเอก)
//เดินไปทางอื่น
โอเรียนน่า (นางเอก)
//รีบวิ่งไปดักหน้า
โอเรียนน่า (นางเอก)
คุณกินข้าวเที่ยงเเล้วหรอ
เเมทธิว (พระเอก)
ผมมีข้าวที่ห้องครับ
โอเรียนน่า (นางเอก)
ไม่ใช่ห้องตรวจหรอ//มองรอบๆ
โอเรียนน่า (นางเอก)
//ย้อนกลับไปมองหน้าห้อง
รองผู้อำนวยการโรงพยาบาล....
เเมทธิว (พระเอก)
//เดินไปนั่งกินข้าว
โอเรียนน่า (นางเอก)
//สั่งเเกร๊ปฟู้ด
โอเรียนน่า (นางเอก)
//กินข้าว
เเมทธิว (พระเอก)
//กินเสร็จเเล้ว+กอดอกนั่งมองอีกคน
โอเรียนน่า (นางเอก)
//เลิกคิ้วประมาณว่ามีอะไร
โอเรียนน่า (นางเอก)
อยากกินด้วยหรอ
เเมทธิว (พระเอก)
คุณเลิกตามผมซะทีเถอะ...ขอร้องก็ได้
โอเรียนน่า (นางเอก)
....//ก้มหน้ากินข้าวต่อ
เเมทธิว (พระเอก)
ผมยอมรับว่าผมผิด เเต่การที่คุณทำเเบบนี้ มัน...ค่อนข้างน่ารำคาญ
โอเรียนน่า (นางเอก)
//เจ็บใจ
โอเรียนน่า (นางเอก)
//น้ำตาคลอ
เเมทธิว (พระเอก)
//เดินออกไป
โอเรียนน่า (นางเอก)
//รีบหยิบทิชชู่มาซับน้ำตาออก กลัวมาสคาร่าเปื้อน
โอเรียนน่า (นางเอก)
เเทบกินไม่ลงเลย
เเมทธิว (พระเอก)
ไม่มีน้ำเดี๋ยวก็ติดคอหรอก
โอเรียนน่า (นางเอก)
//พยักหน้า+หยิบมาดื่ม
โอเรียนน่า (นางเอก)
อร่อยกว่าข้าวที่สั่งมาอีก//อมยิ้ม
เเมทธิว (พระเอก)
//ลุกขึ้นไปทำงานต่อ
โอเรียนน่า (นางเอก)
คุณเลิกงานกี่โมง
เเมทธิว (พระเอก)
6 โมงเย็น
โอเรียนน่า (นางเอก)
งั้นเราจะไปกินข้าวเย็นที่ไหนกันดี
เเมทธิว (พระเอก)
ผมว่าผมพูดชัดเจนเเล้วนะ
โอเรียนน่า (นางเอก)
ใช่ค่ะ
โอเรียนน่า (นางเอก)
คุณพูดชัดเจน//เดินไปนั่งตรงข้ามอีกฝ่าย+ถือน้ำไปด้วย
โอเรียนน่า (นางเอก)
เเต่การกระทำคุณมันทำให้ฉันหวั่นไหว
โอเรียนน่า (นางเอก)
ฉันเป็นคนใจง่ายค่ะ หน้าตาคุณมันดาเมจฉัน
เเรงมาก
โอเรียนน่า (นางเอก)
...ยิ่งคุณทำตัวเเบบนี้ ยิ่งหวั่นไหวค่ะ
เเมทธิว (พระเอก)
//พยามไม่สนใจ
โอเรียนน่า (นางเอก)
ปากคุณบอกว่ารำคาญ เเต่คุณเสิร์ฟน้ำหวานให้ฉัน...
โอเรียนน่า (นางเอก)
ทำไมไม่ไล่ไปเลยหล่ะคะ
พยาบาล
มีเเขกหรอคะ คุณหมอ//เดินเข้ามา
โอเรียนน่า (นางเอก)
ฮะเเฮ่ม!//ยกเเก้วน้ำมาดื่ม
โอเรียนน่า (นางเอก)
//รู้ทัน
โอเรียนน่า (นางเอก)
ที่รักคะ
เเมทธิว (พระเอก)
ห๊ะ!?//รีบเงยหน้ามอง
โอเรียนน่า (นางเอก)
เค้ารู้นะคะว่าถ้าเธอใส่เเหวนเธอจะทำงานไม่ถนัด เเต่ถ้าไม่ใส่ 'คนอื่น' จะคิดว่ายังไม่มีเจ้าของนะคะ//มองพยาบาลสาว
เเมทธิว (พระเอก)
เดี๋ยวสิ!//รีบลุก
พูดจบโอเรียนน่าก็รีบเดินออกมาทันที
พยาบาล1
คุณหมอคะ เคสด่วนค่ะ//วิ่งเข้ามา
เเมทธิว (พระเอก)
ครับๆ//รีบไปดู
โอเรียนน่า (นางเอก)
หึ//เดินเข้าไป
โอเรียนน่า (นางเอก)
ดูเเหวนเเต่งงานสำหรับผู้ชายค่ะ
โอเรียนน่า (นางเอก)
เอาวงนั้นค่ะ//ชี้
โอเรียนน่า (นางเอก)
//ยื่นบัตรให้
โอเรียนน่า (นางเอก)
//เข้าไป
เเมทธิว (พระเอก)
//เก็บของเตรียมกลับ
โอเรียนน่า (นางเอก)
ที่รักคะ//เสียงเบา
เเมทธิว (พระเอก)
คุณ!//รีบเงยหน้ามอง
โอเรียนน่า (นางเอก)
//ยิ้มหวาน
เเมทธิว (พระเอก)
อย่าเรียกผมเเบบนั้น
โอเรียนน่า (นางเอก)
โอ้ว...ก็ได้ค่ะ
โอเรียนน่า (นางเอก)
ไปกินข้าวกัน
โอเรียนน่า (นางเอก)
//มองเเมทธิว
โอเรียนน่า (นางเอก)
คุณเเมทธิว
เเมทธิว (พระเอก)
?//เลิกคิ้ว
โอเรียนน่า (นางเอก)
ฉันมีอะไรจะให้คุณ
โอเรียนน่า (นางเอก)
หลับตา
โอเรียนน่า (นางเอก)
หลับตาเเล้วเเบมือ
เเมทธิว (พระเอก)
//ส่ายหน้า
โอเรียนน่า (นางเอก)
เเป๊ปเดียว
เเมทธิว (พระเอก)
//ยอมทำตาม
โอเรียนน่า (นางเอก)
//วางเเหวนบนมือ
โอเรียนน่า (นางเอก)
ลืมตาได้
เเมทธิว (พระเอก)
//มองเเหวนที่มือ
ชายหนุ่มนิ่งเงียบไปสักพัก
เขารีบคืนให้โอเรียนน่าทันที
โอเรียนน่า (นางเอก)
สักวันคุณจะอยากได้มันเเน่นอน//มองเเหวนในมือตัวเอง
โอเรียนน่า (นางเอก)
//เก็บเเหวน
โอเรียนน่า (นางเอก)
กินข้าวกันเถอะ//ฝืนยิ้ม
เเมทธิว (พระเอก)
ถ้ายิ้มไม่เป็นธรรมชาติก็ไม่ต้องยิ้ม มันน่าเกลียด//มองอีกคนนิ่ง
โอเรียนน่า (นางเอก)
//หน้าบึ้งทันที
โอเรียนน่า (นางเอก)
เหมือนจะปากหมาขึ้น//พึมพำ+ก้มหน้าก้มตาขึ้นข้าว
เเมทธิว (พระเอก)
//อมยิ้ม+ส่ายหัวเล็กน้อย
Comments