Why Should I Give In?(รีไรท์)
Task 3
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
S
พวกเธอทำเลขาลาออกไปตั้งกี่คนแล้ว
Ti
ใช่มันเกี่ยวอะไรกับเธอไม่ทราบ
สารินกรอกตามองบนอย่างเหลืออด
S
ถ้าพวกเธอไม่ไปฉันจะรายงานเรื่องนี้กับประธาน
Ti
ครั้งหน้าพวกแกไม่รอดแน่
พูดจบทั้งสองก็เดินสบัดตูดไป
1
(อ่า กูเจอล่ะอุปสรรคในการทำงานของกู)
เมื่อสองคนนั้นเดินไปจนลับสายตาเธอก็หันมาขอโทษพวกหนึ่ง
ราเวลยิ้มให้เธออย่างไม่ถือสา
1
(มันกร่างใส่แม้กระทั่งผู้จัดการ)
S
เรียกพี่ว่าพี่ก็ได้นะดูจากประวัติแล้ว
หลังจากลังเลมาครู่นึง หนึ่งก็ตัดสินใจถามออกไป
1
สองคนนั้นเค้าเป็นใครหรอครับ
1
ผมคิดว่าเป็นคนใหญ่คนโตซ่ะอีก
สารินมองมาทางหนึ่งด้วยสีหน้าฉงน
1
ก็เห็นเค้าดูไม่กลัวพี่เลย
1
ทั้งที่พี่เป็นผู้จัดการแท้ๆ
S
ก็ใหญ่พอกดพวกเราได้อ่ะจ่ะ
เมื่อบอกลากันเสร็จเธอก็เดินออกไปทำงานของเธอต่อ
1
เห้อชั้นคงอยู่ยากแล้วล่ะ
R
เราเชื่อว่าหนึ่งจะต้องผ่านมันไปได้
นับหนึ่งนั่งท้าวคางมองหน้าจอคอม
ตอนนี้เค้าเบื่อมาก เค้านั่งไถฟีดมานานหลายสิบนาที
แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าท่านประธานจะมา
ตปก
ทุกคนออกมาต้อนรับเร็ว!
บอที่เคยเงียบเกิดความวุ่นวายเล็กๆ
คนทั้งบอ กรูกันไปที่ประตูทางเข้าบอ
1
ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วย
ขณะที่เดินไปที่ประตูหนึ่งก็บ่นอุบอิบตามประสาคนขี้บ่น
เสียงแหกปากโวยวายดังระงม พวกเค้าต้องการให้ทุกอย่างเป็นไปตามสิ่งที่เค้าคิด
แต่ก็ลืมคิดว่ามันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ใครบางคนต้องการ
หนึ่งเดินหน้านิ่วคิ้วขมวดไปตามทาง
ทิวาเดินออกไปอย่างรีบเร่ง เธอเดินชนหมดไม่สนว่าเป็นความถึงรองเลขาอย่างราเวลด้วย
เมื่อได้ยินคำตอบอันแสนหน้าด้าน หนึ่งก็กอดอกมองทั้งสอง ก่อนพูด
เสียงฝีเท้าเดินตางมาทางทั้งสี่คน
S
ไปต้อนรับท่านประธานเดี๋ยวนี้
เมื่อรู้ว่าตนถูกสั่งทั้งสองเดินกระแทกส้นเท้าออกไป
Comments