จะไม่มีใครได้คุณไปครอบครอง.
ตอนที่11
นาบี(แม่ทั้ง3)
นอนนะลูก //ลูบหัว
นาบี(แม่ทั้ง3)
พรุ่งนี้จะได้ตื่นมาเจอพ่อไวๆ
นาบี(แม่ทั้ง3)
แม่ไปก่อนนะ
นาบี(แม่ทั้ง3)
//กำลังจะเดินออกไป
นาบี(แม่ทั้ง3)
หืม //หันไปมอง
โคตะ(อดีต)2
อ่านนิทานให้พวกผมฟังหน่อยสิครับ
โคตะ(อดีต)2
พวกผมนอนไม่หลับนะ🥺
ไคโตะ(อดีต)1
นี่โคตะอย่าไปกวนแม่เขาเลยน่า
ไคโตะ(อดีต)1
เดี๋ยวพี่อ่านให้ฟังเอง
ไคโตะ(อดีต)1
แม่ไปพักผ่อนเถอะครับ
โคตะ(อดีต)2
ผมจะให้แม่อ่าน
ไคโตะ(อดีต)1
โคตะอย่าดื้อนักสิ
ไคโตะ(อดีต)1
เดี๋ยวพี่อ่านให้ฟังเอง
นาบี(แม่ทั้ง3)
//เดินเข้ามาหาทั้ง2
นาบี(แม่ทั้ง3)
ไม่เป็นไรไคโตะเดี๋ยวแม่อ่านให้น้องฟังเองนะ
นาบี(แม่ทั้ง3)
ลูกก็ไปพักผ่อนเถอะ
นาบี(แม่ทั้ง3)
แม่ไม่เป็นไรหรอก😊
ไคโตะ(อดีต)1
ก็ได้ครับ //เดินไปนอน
นาบี(แม่ทั้ง3)
//หยิบหนังสือนิทานมา
นาบี(แม่ทั้ง3)
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วว..
นาบี(แม่ทั้ง3)
เสียงอะไร //เดินออกไปดูที่หน้าประตู
นาบี(แม่ทั้ง3)
ก็ไม่มีอะไรหนิ
นาบี(แม่ทั้ง3)
? อืมม มืดจังเลย
นาบีได้มองไปเห็นอะไรบางอย่างที่อยู่ในความมืดนั้น
สิ่งนั้นได้เดินเข้ามาใกล้เธอขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ
จนเธอเริ่มมองเห็นใบหน้าของสิ่งนั้น
นาบี(แม่ทั้ง3)
เอ๊ะ! //ตกใจ
ใบหน้านั้นน่ากลัวมาก ตาเบิกโตและปากที่ฉีกออกจนเห็นฟันข้างในนั้นครบทุกซี่
สิ่งนั้นได้อ้าปากและกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน
นาบี(แม่ทั้ง3)
อ..อะไรกันเนี่ย
นาบีพยามปิดประตูหนีแต่ก็ทำไม่ได้เพราะตัวของเธอนั้นแข็งทื่อเพราะความกลัว
สิ่งนั้นได้พุ่งเข้ามาขย้ำตัวของนาบีอย่างรวดเร็ว
ไคโตะ(อดีต)1
! //สะดุ้งตื่น
Comments
<3
อะัีรรัำำำพพพ
2024-07-28
1