อยู่ๆฉันก็ไปเกิดในเรื่อง"รักซาดิสของเหล่าเเวมไพร์"ซะเเล้ว
บ๊ายบาย
มิโกะ
วันนี้อากาศดีมากเลยเดินเพลินไปหน่อย
มิโกะ
ว่าเเต่ทุกคนหายไปไหนกันหมดอ่ะ//จะขึ้นบรรได
มิโกะ
//เห็นยุยเท่งอกตัวเอง
มิโกะ
นี่!!...ทุกคนยุยเป็นอะไรงั้นหรอ//ร้องไห้
ชู
//เดินไปอุ้มมิโกะขึ้นห้อง
ชู
ไม่เป็นไรมีเจ้าเรย์จิทั้งคน//ลูบหัวมิโกะ
มิโกะ
ยุย!!!//นั่งเฝ้า+เข้าไปกอดยุย
ยุย
อึก...ม.ม..มิโกะจัง//หายใจลำบาก
ยุย
ห..หายใจไม่ออก//เเกะมือยุย
ยุย
ยุยนอนไปนานเท่าไรงั้นหรอคะ
มิโกะ
พี่ดีใจมากเลยน่ะที่ยุยตื่นเเล้วนะ
เรย์จิ
//เข้ามา+เอาผ้าเช็ดตัวมา
เรย์จิ
คุณยุยตื่นเเล้วงั้นหรอครับ//+
เรย์จิ
กว่ายอมจะตื่นได้น่ะครับ//ดันเเว่น+วางผ้าเช็ดตัว
เรย์จิ
เปล่าครับ//เดินออกไป
ไรโตะ
บิทช์จังตื่นเเล้วหรอครับ
อายาโตะ
มาให้ฉันดูดเลือดส่ะดีๆ//ดึงยุยนั่งตัก
ไรโตะ
เเฮมๆอายาโตะคุงนี่ละก็
ไรโตะ
ไม่เเบ่งกันเลยน่าา//เดินไปหา
มิโกะ
ยุยพึ่งฟื้นเองน่ะ//ชี้หน้า
ชู
ช่างพวกเขาเถอะ//กอดมิโกะ
เเละทุกอย่างก็เป็นไปได้ด้วยดี
ทุกคนก็ใช้ชีวิตกันอย่างมีความสุข
เเอดของจบเรื่องนี้เพียงเท่านี้นะคะ
Comments