ข้าคือองค์หญิงน้อยของสำนักเฮ่าเทียน
บทที่1:
เจียเค่อ
เสี่ยวซานตามารับแล้ว
ถังเฮ่า
ไปเถอะข้าดูแลนางเอง
ถังเอ๋อ
(ท่านแม่ถอดทิ้งจริงๆแล้วงั้นหรอ)//นั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง
ถังเฮ่า
รอไปแม่ของเจ้าคงไม่กลับมาหรอก//วางมือลงบนหัวถังเอ๋อ
ถังเอ๋อ
ถังเอ๋อเป็นเด็กไม่ดีงั้นเหรอท่านแม่ถึงได้ทิ้งถังเอ๋อไป//น้ำตาคลอ
ถังเฮ่า
ไม่ใช่อยู่แล้วนางเองก็คงไม่อยากให้เจ้าต้องลำบากเช่นกัน
ถังเฮ่า
สักวันพวกเจ้าต้องได้พบกันอีกแน่ทานข้าวได้แล้วหากเจ้ายังอดอาหารแบบนี้นางคงเสียใจแย่//วางไว้ให้
ถังเอ๋อ
อื้มถังเอ๋อเข้าใจแล้ว//กิน
ถังเฮ่า
อืม.....ว่าแต่วิญญาณยุทธของเจ้าคืออะไรแม่ของเจ้าคงปลูกพลังให้เจ้าแล้ว
ถังเอ๋อ
อื้มแต่ตอนนี้ถังเอ๋อยังไม่มีวงแหวนหรอก//เปิดวิญญาณยุทธ
ถังเฮ่า
สมแล้วที่เป็นลูกของเขา
ถังเอ๋อ
ถังเอ๋อยังมีอีกอย่างหนึ่ง
ทันใดนั้นปรากฏร่างมังกรขึ้นข้างหลังถังเอ๋อ
ถังเฮ่า
นั่นคือมังกรทองในตำนานเป็นบรรพบุรุษของมังกรทั้งปวงไม่คิดเลยว่าเจ้าจะได้รับวิญญาณยุทธทั้งของพ่อและแม่เจ้า....เอาหละเก็บมันเถอะ
เจียเค่อ
เสี่ยวซานปู่มารับเจ้าแล้ว//กลับ
ถังเฮ่า
เจ้าคิดว่าข้าดูแลตัวเองไม่เป็นหรือไง
ถังซาน
ครับ//กำลังจะเดินออกไป
ถังเฮ่า
เจ้าพาถังเอ๋อไปด้วยสิ
ถังเอ๋อ
//เดินมาจับชายเสื้อ+มองตาแป๋ว
ถังเฮ่า
ข้าดูแลเด็กไม่ค่อยเป็น//ยื่นสัมภาระให้ทั้งสอง
ถังเอ๋อ
แล้วท่านอาเฮ่าหละไม่ไปด้วยหรอ//มอง
ถังเฮ่า
ข้าไม่ไปหรอกหรอกข้าจะอยู่ที่นี่แหละรีบๆไปได้แล้ว
ถังเอ๋อ
อื้ม...//จะร้องไห้
ถังเฮ่า
ไม่ต้องร้องเดี๋ยวพอปิดเทอมพวกค่อยกลับมา
ถังเฮ่า
จริงสิเจ้าห้ามพา
ถังเอ๋อไปลงทะเบียนเป็นวิญญาณจารเด็ดขาด
ถังเฮ่า
ตอนนี้เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้หรอก
ถังซาน
เข้าใจแล้วครับ....ไปกันเถอะ//จูงมือ
Comments