19.

ต่อ
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
เอาไป//โยนของให้ฮาเว
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
โว๊วๆ! ระวังหน่อยสิท่าน
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ของชิ้นนี้สำคัญกับผมมากนะ~
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
ไม่สน พวกกูไปหามาให้ก็ดีแค่ไหนแล้ว
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ครับๆ~
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ไหนบอกไม่ไม่มีคนอื่นเข้า
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
โทษทีครับ ไม่รู้ว่ามันจะมารอถึงที่
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
เอ๊ะ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
นั้น!?
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ซอมบี้นิ แถมพูดได้ด้วย
โมซีนิว(ลูกน.อ)
โมซีนิว(ลูกน.อ)
มันแปลกหรอจ๊ะแม่จ๋า?
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
เห้ย!?//ตกใจ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ก็ ปกติแล้วซอมบี้ตัวอื่นพูดไม่ได้ใช่มั้ย
โมซีนิว(ลูกน.อ)
โมซีนิว(ลูกน.อ)
จ่ะ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
แต่ว่าซอมบี้แบบพวกเราน่ะมีน้อยมาก ซอมบี้ที่พูดได้ตอนนี้ก็มีแม่ ลูก พ่อของลูก แล้วก็คนรู้จักแม่อีกตัว
โมซีนิว(ลูกน.อ)
โมซีนิว(ลูกน.อ)
อ้อ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ซอมบี้ที่พูดได้น่ะมีน้อยจนนับหัวได้เลยล่ะ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
พวกมนุษย์เลยแปลกใจไงล่ะ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
นี่ๆท่าน ท่านเอาซอมบี้มาทำไม
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
นั่นแม่เลี้ยงกู ส่วนอีกคนก็น้องกู
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ห..ห๊ะ!
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
น้อง!? แม่!?
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ถ้าจะเล่ามันก็ยาว
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
แต่วางใจได้ พวกเราไม่ทำร้ายใคร
โมซีนิว(ลูกน.อ)
โมซีนิว(ลูกน.อ)
ถ้าไม่มีใครเริ่มก่อน..
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ใจเย็นลูก
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ถ้าท่านอาเธอร์พามาคงไว้ใจได้สินะครับ
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
เออ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ผมฮาเว นักวิจัย
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ผมโรซี่
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ชื่อผู้หญิงจังนะครับ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ใครๆก็พูดแบบนั้นครับ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
แล้วคุณเป็นแม่ของอาเธอร์ได้ไงหรอครับ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ถ้าเรื่องนั้นเราไปหาที่คุยกันดีกว่า
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
ไปที่ห้องทำงานผมละกัน
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ท่านครับ~ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก ไปคุยที่ห้องผมก็ได้
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
“ไม่” ถ้ามึงจับแม่กูไปทดลองทำไง
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ผมไม่ทำหรอก~ แค่ตอนนี้อะนะ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
.....
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ก็แหม คุณโรเป็นซอมบี้ที่พูดได้แถมควบคุมตัวเองได้ด้วย
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ผมเลยอยากรู้ว่าร่างกายมันทำงานยังไงเท่านั้นเอง
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ผมทำก็เพื่อทุกคนนะ~
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
เพื่อตัวมึงเองสิไม่ว่า
สายธาร
สายธาร
ใจเย็นอาเธอร์ใจเย็น
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
โธ่ท่าน~
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ผมไม่ทำอะไรที่เป็นอันตรายต่อเขาหรอก
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
ไม่เว้ย
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
//นึกอะไรได้
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
นี่ฮาเว
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ชั้นมีเรื่องจะคุยกับนาย
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ไปหาที่คุยกัน
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
งั้น
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
ห้องทำงาน“กู”
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ครับๆ
. .
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ก่อนอื่นผมจะเล่าเรื่องของผมกับอาเธอร์ให้ฟังก่อนนะครับ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
//พยักหน้า
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ผมเจอกับพวกอาเธอร์ที่เมือง____
. .
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
เป็นแบบนี้นี่เอง
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
แล้วเรื่องที่คุณจะคุยกับผมล่ะ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ชั้นจะให้นายเอาชั้นไปทดลองได้
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
จริงหรอ!//ดีใจ
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
แม่!
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
แต่
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
?
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
นายต้องช่วยชั้นอย่างนึง
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
เรื่องอะไรว่ามาเลยครับ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
แต่จะเสี่ยงนิดหน่อยล่ะนะ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
?
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
เรื่องที่ให้ช่วยก็คือ..
. .
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
อะไรกัยครับเนี้ย!!!!//วิ่งหนีซอมบี้
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
เอ้า ก็ทดลองมาก็ทดลองกลับไง
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ศิลเสมอกัน
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ชั้นอยากรู้ว่าพวกมนุษย์จะหนีซอมบี้ได้นานแค่ไหน
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
โหคุณโร!!
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
หึ สมน้ำหน้า
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
อะๆ ขึ้นมาเองด้วยนะจ๊ะ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
อย่าทำร้ายกันแบบนี้สิ!!!!
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
นี่ ถ้าไม่รีบจะโดนซอมบี้กัดเอานะ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
พวกมนุษย์จะหนีได้นานเท่าไหร่กันเชียว
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
หึ เอาผมไปเปรียบเทียบกับคนอื่นไม่ได้นะครับ!//กระโดดขึ้นไปข้างบน
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
โห๊ว ทำได้ไง
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ตอนผมยังเด็กเคยเกิดเรื่องทำให้ขาหักอ่า....ไม่สิ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ขาขาด ขาของผมเลยเป็นขาหุ่นยน
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ขอเสียคือ ไม่เหมือนมนุษย์คนอื่น
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
แต่ข้อดีคือ วิ่งได้นาน กระโดดสูง ถึงพังก็ซ้อมได้
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
งี้นี่เอง
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
เพราะงั้นถ้าจะทดลอง ก็ทดลองกับคนอื่นดีกว่านะครับ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
เช่นไอนี้//ถีบฟาโรห์
ฟาโรห์
ฟาโรห์
ผมผิดอะไร!!!!
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
...
. .
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
//โดนเขกหัว+นักคุกเข่า
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
//คนเขก
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
เล่นไม่รู้เรื่อง
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ขอโทษครับ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
แต่คุณก็เอาผมไปให้ซอมบี้ไล่นะ
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
ของนายน่ะมันเตรียมการแต่ฟาโรห์น่ะไม่ใช่
โรซี่(น.อ)
โรซี่(น.อ)
แยกแยะหน่อยดิ
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ฮาเว(นักวิจัย+พ.อ3)
ครับ...//หงอย
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
....
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
อาเธอร์(พ.อในนิยาย)
[กูไม่เคยเห็นมึงทำนิสัยงี้นะ]
จบ
ฮอต

Comments

ไรท์เองงับ

ไรท์เองงับ

อเมซิ่งอยู่นะที่แอดอัพเรื่องนี้

2025-03-25

2

หมอโรงพยาบาลศรีธัญญา

หมอโรงพยาบาลศรีธัญญา

ไม่มีทาง!!!!เป็นไปบ่ได๊!!!อ้ายไม่เชื่อ!!!!!แอดอัพเรื่องนี้แล้ววววว!!!!!!อร้ากกกกกกกก
อัพพพพ

2025-03-24

0

ทั้งหมด
เลือกตอน

กกาวน์โหลดทันที

ชอบผลงานนี้ไหม? ดาวน์โหลดแอพ บันทึกการอ่านของคุณจะไม่สูญหาย
กกาวน์โหลดทันที

โบนัส

ผู้ใช้ใหม่ที่ดาวน์โหลดแอพสามารถปลดล็อค 10 ตอนได้ฟรี

รับ
NovelToon
เปิดประตูต่างภพ
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!