เจ้าสาวของเทพแห่งความโกลาหล
ตอนที่ 1
เดียวกี้
วันนี้มาแต่เช้าเลยนะมาทำอะไรเหรอ
เวลเดน(นายเอก)
อ๋อพอดีเรามีธุระไปส่งของให้ลูกค้าแทนแม่น่ะ
เดียวกี้
อุ้ย ขยันดีจังเลย แล้ววันนี้มีเหลือมั้ยเราอยากอุดหนุน
เวลเดน(นายเอก)
มีๆวันนี้มีขนมปังเหลือ 2 อัน รสถั่วแดงกับครีม
เดียวกี้
งั้นเราเอารสอะไรก็ได้นะ อะนี่
เวลเดน(นายเอก)
เอ่อคือเราไม่มีทอนน่ะ เอาไปเลยก็ได้พอดีมันเหลือ 2 อันว่าจะเอาไปให้ไอ้คินมันอัน1น่ะกี้ ถือว่าเราเลี้ยงแล้วกันนะ
เดียวกี้
จ๊ะงั้นขอบคุณมากเลยนะ
คุยกันเสร็จจากนั้นเดียวกี้ก็ได้เดินออกไปทันที
เวลเดน(นายเอก)
ทำไมรู้สึกว่ากี้ไม่พอใจฉันเลยวะ
เวลเดน(นายเอก)
แต่ชังมันคิดมากไปเองแหละ
จากนั้นเวลเดนก็นอนลงฟุบลงไปกับโต๊ะและนอนหลับไป
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
เฮ้ยคินไอ้เดนมันมาแต่เช้าเลยว่ะ
คินเลิน(พระเอก)
มึงวันนี้แกล้งให้มันตกใจโดนการงับขามันดีป่ะ555
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
เออความคิดดี
จากนั้นซ่บและคินก็ย่องไปด้านหลังโต๊ะเรียนของเดน
และเอื้อมมือไปจับขาของเดนแรงๆเหมือนโดนอะไรงับขา
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
สัสไม่ตื่น แต่ทำเสียงอ่อยออกมาเฉย//กระซิบเบาๆกับคิน
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
เฮ้ยมึงเป็นไรวะเหม่ออะไร เอาอีกรอบดิ๊ ทีนี้ลากเก้าอี้เลย//กระซิบ
คินเลิน(พระเอก)
มึงไอ้ซบกูอยากหอมหัวปลุกมันอะ
คินเลิน(พระเอก)
วันนี้พอแค่นี้แล้วกัน
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
ไอ้เวรแพ้มันทุกอย่างแต่ปากหมาใส่มัน
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
คิดว่ามันจะชอบมึงหรือไงวะ
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
กูไปล้ะไปหาอะไรแดก ตามมาละกัน โรงอาหาร!
จากนั้นคินและซ่บก็ลุกขึ้น จากที่ไปนั่งกระซิบคุยกันหลังเก้าอี้เวลเดนเพราะเดนไม่ยอมตื่น
คินเดินไปหน้าโต๊ะของเดนพร้อมกับกระซิบว่า
คินเลิน(พระเอก)
ตื่นได้แล้ว//กระซิบข้างหูเดน
คินเลิน(พระเอก)
เดน//เขย่าตัว
เวลเดน(นายเอก)
อื้มม~//เสียงขี้เกียจลืมตา
คินเลิน(พระเอก)
หึไม่ตื่นใช่มั้ยมึง
คินโน้มตัวลงไปที่แก้มของอีกคนพร้อมกับจุ๊บไปหนึ่งที
คินเลิน(พระเอก)
เดนครับ ตื่นได้แล้วหิวข้าว
เดนสะดุ้งตื่นอย่างแรงจนหัวไปกระแทกกับคางของอีกคน
ทั้งคู่ร้องโอดโอยพร้อมๆกัน
คินเลิน(พระเอก)
มึงไม่ระวังเลยว้ะ
เวลเดน(นายเอก)
ก็มึงอะมาหอมแก้มคนอื่นได้ไงว้ะ
คินเลิน(พระเอก)
ก็มึงไม่ยอมตื่น
คินเลิน(พระเอก)
กูหิวข้าวจะเอามึงไปกินด้วย
เวลเดน(นายเอก)
กูไม่ไปกูกินมาแล้ว
คินเลิน(พระเอก)
ไม่เอา หิวว
คินเลิน(พระเอก)
กูเสียเวลากินข้าวไปเพราะมึงเลยนะไอ้ซ่บมันไปแล้ว
เวลเดน(นายเอก)
แล้วไมมีงไม่ไปกับมันเล่า!
คินเลิน(พระเอก)
ก็กูอยากกินกับมึงอ่ะ เร็วจะเข้าคาบแรกแล้ว
เวลเดน(นายเอก)
วันนี้กูเอาขนมปังแม่กูมาให้มึงด้วยนะ รสถั่วแดงที่มึงชอบ
คินเลิน(พระเอก)
ฝากขอบคุณแม่มึงด้วยนะ
คินได้เดินนำออกจากห้องเรียนพร้อมกับถุงขนมปังไส้ถั่วแดงที่ได้จากเดน และปล่อยให้เดนเดินตามมาจากด้านหลัง
เดนก็เดินเหม่อตามหลังไปพร้อมกับคิดถึงคำที่มันพูดเมื่อครู่
คิดอยู่อย่างนั้นจนเดินมาถึงโรงอาหาร
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
ทางนี้ๆ//ตะโกน
คินเลิน(พระเอก)
โห้มึงนี่ กูเห็นตั้งนานแล้วไม่เกรงใจคนอื่นเลยเนอะ
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
คนอย่างมึงรู้จักคำว่าเกรงใจด้วยเหรอวะ กูตกใจนะเว้ย
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
เดนรีบนั่งดิ
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
มานั่งข้างกูนี่
คินเลิน(พระเอก)
ไม่เว้ยมันนั่งกับกูครับ
คินเลิน(พระเอก)
//ดึงแขนเวลเดน
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
...กูเบื่อมึง
เวลเดน(นายเอก)
555ซ่บขอโทษนะวันนี้ขนมปังไส้ครีมมันหมดอะ
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
ได้ไงวะ มึงไม่เคยไม่เก็บไว้ให้กูนี่~
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
กูไม่ยอมมม
เวลเดน(นายเอก)
อืออขอโทษพอดีให้เพื่อนคนอื่นไปแล้ว
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
ใครมันชังกล้า!
คินเลิน(พระเอก)
มึงนี่เสียงดังวะตัวมันหดเหลือ3เซนแล้วเนี่ย
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
เออๆยอมก็ได้แต่พรุ่งนี้ต้องได้กินนะ ขนมปังคุณน้าอร่อยที่สุดในโลก ถ้าไม่ได้กินเหมือนจะขาดใจ...
เวลเดน(นายเอก)
อือ เดี๋ยวพรุ่งนี้เอามาให้ 2 อันเลยเอ้า!
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
เย้ดด กูรักมึงไอ้ก้อน
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
มากอดทีดิ๊
จับซ่บกางแขนกำลังจะโน้มตัวไปกอดเจ้าคนน่าเอ็นดูอย่างเดน แต่ถูกขัดโดยคินซะก่อน
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
มึงมันขี้หวง
คินเลิน(พระเอก)
เปล่า มันเสียเวลากินข้าวรีบกินดิ
คินเลิน(พระเอก)
คาบแรกกำลังถามหามึง
จับซ่บ(เพื่อนพระเอก)
เดนอย่าลืมพรุ่งนี้ 2 ชิ้นเลยนะ
Comments
สนุกดี
2023-06-12
3