ความรักระหว่างมนุษย์หมาป่ากับแวมไพร์
กินข้าวกับนายก็อร่อยเหมือนกัน
ยูเมะ ( เพื่อน )
สวัสดีจ้า
ยูเมะ ( เพื่อน )
ฉันเองก็คิดถึง
ฮาริ( พระเอก )
ฉันก็เหมือนกัน
ฮาริ( พระเอก )
พวกเธอนี่แหละคิดถึงขนาดนั้นเลยหรอ//เย็นชา
และนี่ตอนนั้นก็มีสายตาอาฆาตลอยมาแต่ไกล
โอสุจิคุงรู้สึกหงุดหงิดเวลาที่หมอนั่งอยู่กับคนอื่น
จนแทบจะมองไม่ละสายตาเลยล่ะ
ฮาริ( พระเอก )
วันนี้ไปกินข้าวกับผมไหม
โอสุจิ ( นายเอก )
ฉันมาแล้ว
ฮาริ( พระเอก )
ไปนานจังเลยนะ
โอสุจิ ( นายเอก )
ก็ฉันแต่งตัวนาน
และนี่คือภาพที่ฮาริคุงเห็น
ตอนนั้นเขารู้สึกว่าเขากำลังหน้าแดง
ฮาริ( พระเอก )
นี่คือชุดที่นายใส่หรอ
โอสุจิ ( นายเอก )
ก็ฉันไม่มีชุดอื่นแล้วนี่ยกเว้นชุดนี้ที่เป็นชุดออกงาน
ฮาริ( พระเอก )
งั้นก็เข้ามา
ฮาริ( พระเอก )
เดี๋ยวฉันเป็นคนจ่ายเอง
ชบา( เจ้าของร้าน )
สวัสดีจ้า
ชบา( เจ้าของร้าน )
รับอะไรดีคะ
ชบา( เจ้าของร้าน )
//ยื่นเมนูให้
โอสุจิ ( นายเอก )
งั้นผมเอาอันนี้แล้วกัน
ชบา( เจ้าของร้าน )
รอสัก 15 นาทีนะคะ
ชบา( เจ้าของร้าน )
เดี๋ยวมาเสิร์ฟค่ะตอนนี้ลูกค้าแน่นร้านมาก
หลังจากนั้นผ่านไป 15 นาที
เพราะเขาก็รีบกินจนหมดเลยรีบจ่ายตังค์
จนเจ้าของร้านต้องแปลกใจว่าทำไมจะรีบอะไรกันนักกันหนานะ
Comments