ท่านดยุกตัวน้อยได้โปรดปล่อยฉันไป...
บาดแผลเล็กน้อยก็สำคัญ
โซลิน่า(18ปี)
//นั่งทานข้าว
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
ครับท่านป้า//นิ่ง
มาดามเกรซ
ให้ป้ามาอยู่กับเจ้าที่นี่ไหม
มาดามเกรซ
เจ้าจะอยู่โดยไม่มีผู้ใกญ่ได้อย่างไร
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
มีสิครับ//ยิ้ม
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
ผมก็มีพี่โซลิน่าแล้วไงครับ//ยิ้ม
มาดามเกรซ
หึ!ยัยปีศาสเหมือนแม่มันน่ะหรอ!
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
//ทุบโต๊ะ
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
ผมว่าท่านป้าให้เกียรติท่านพี่ด้วยนะครับ//ยิ้มอ่อน
โซลิน่า(18ปี)
(ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นกันนะ....)//กินข้่าว
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
ท่านพี่ครับ
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
ท่านพี่
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
ท่านพี่ครับ
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
ท่านพี่โซลิน่าครับ!
โซลิน่า(18ปี)
โอ้ย!//มีดบาด
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
ท่านพี่เป็นอะไรไหมครับ//วิ่งมาดู
โซลิน่า(18ปี)
ไม่เป็นไรนิดเดียวเอง//นิ่ง
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
ไม่ได้ครับ//จริงจัง
อเล็กซันเดอร์(15ปี)
ตามผมมาครับผมจะทำแผลให้//เดินไป
โซลิน่า(18ปี)
(ทำไมต้องตกใจขนาดนั้น....)
Comments