ปริศนารักนิรันดร์แห่งวังจันทรา
จุดเริ่มต้น
ถ้าเขียนผิดหรือมีข้อผิดพลาดอะไรขออภัยด้วยค่ะ
เพราะเป็นการเขียนนิยายครั้งแรก
วันนี้ก็เป็นวันที่น่าเบื่อหน่ายของโซระอย่างเคย
เป็นวันที่ไม่มีอะไรดีเหมือนกับทุกๆวันที่เคยมีในโรงเรียน
ตัวประกอบ
เฮ้ยโซระ ! เอาเงินมาหรือเปล่าวะ
โซละ
ฉันไม่มีเงินให้พวกนายหรอก
โซระตอบไปด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายไม่มีความรู้สึกใดๆเลย แม้กระทั่งความกลัวยังไม่มี
ตัวประกอบ
หาาา ! ฉันบอกให้แกเอาเงินมาให้ฉันไม่ใช่หรือไงวะ
ตัวประกอบ
แกอยากตายมากสินะขัดคำสั่งฉันน่ะ
นาราริ
นี่พวกนายคุยอะไรกันน่ะได้เวลาเข้าห้องเรียนแล้วนะ!!!
ตัวประกอบ
บ้าเอ้ยยัยนาราริฝากไว้ก่อนเถอะ!
ตัวประกอบ
เพราะด้วยเหตุการณ์นั้นนาราริที่มาเจอกับโซระพอดีได้ช่วยโซระไว้
ตัวประกอบ
ก็ตามนั้นแหละยุเอะ
ตัวประกอบ
ไม่เป็นไรก็เป็นคำขอของยูเอะนี่ งั้นฉันไปก่อนนะ
ยูเอะ
โอเคถ้ามีโอกาสเดี๋ยวเลี้ยงข้าวเป็นการตอบแทน
ยูเอะ
เอาล่ะโซระทำไมถึงไม่บอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้
โซละ
ก็เธอไม่ได้ถามนี่นาเเล้วอีกอย่างมันก็ไม่ใช่เรื่องของเธอด้วย
ยูเอะ
ก็จริงที่ฉันไม่ควรไปยุ่งแต่แม่ของนายบอกให้ฉันดูแลนายถ้าฉันไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับนายแล้วก็ก็คงดูแลนายไม่ได้หรอก
เคียว
นายก็พูดอย่างนี้ตลอดนะก็ไม่เห็นจะทำได้เลยนี่ที่จะบอกยูเอะนะนายก็บอกแค่นาราริเท่านั้นเองที่จริงก็ไม่ควรให้ยูเอะมาดูแลนายตั้งแต่แรกอยู่แล้วเพราะถึงยังไงพวกนายก็ไม่ได้เป็นคนสนิทกันขนาดนั้นหรอกฉันไม่ได้อยากคุยกับคคนอย่างนายหรอกนะมันเปลืองเวลาเกินไปแล้วล่ะนายชอบทำตัวให้คนอื่นเป็นห่วง
เคียว
ที่ฉันพูดมันก็อาจจะเกินไปแต่ว่านายหัดดูแลตัวเองบ้างก็ดี
เคียวเเละยูเอะก็ได้เดินจากไป
แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่ามันทำให้โซละรู้สึกสงสัยว่าความรู้สึกแปลกๆในใจนี่มันคืออะไร
หลังจากวันที่ยาวนานในโรงเรียนก็ได้ถึงเวลากลับบ้าน
โซละ
ฉันจะไปฉันควรจะไปถามเคียวแล้วยูเอะมั้ยนะเรื่องความรู้สึกแปลกๆนี่
โซละ
ช่างเถอะเดี๋ยวค่อยถามก็ได้
โซระได้เดินกลับบ้านของเขาด้วยความรู้สึกครุ่นคิดและอยากรู้เป็นอย่างมากว่าความรู้สึกเเปลกๆนี้ที่อยู่ในใจมันหมายความว่ายังไง
แต่ว่าโซละนั้นไม่ได้สังเกตรอบตัวเลยว่าทางที่เขาเดินมานั้นเป็นทางที่ไม่มีอยู่ในเส้นทางการกลับบ้านของเขา
แล้วเสียงๆนึงก็ได้ทักเขาขึ้นมาว่า
หญิงสาวไร้นาม
นี่นายนายนะกำลังจะไปไหนกัน
โซระรู้สึกตกใจนิดหน่อยที่มีผู้หญิงคนนึงมาทักเขา
โซละ
ผมกำลังจะกลับบ้านครับ
โซละตอบไปโดยที่ไม่ได้มองรอบตัว
หญิงสาวไร้นาม
น่าจะบ้าหรอที่นั่นเขาห้ามเข้านะ
หญิงสาวไร้นามได้พูดออกมา แล้วโซดาก็ได้หันมองรอบๆ
ตามที่โซระเห็นจากการมองรอบๆแล้วนั้นที่นี่ไม่ใช่เส้นทางกลับบ้านของเขา
เขาเลยหันไปขอบคุณหญิงสาวไร้นาม
โซละ
ขอบคุณมากครับพี่สาวผมเกือบจะเดินไปทำงานแล้วเชียว
โซละ
งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
โซดาได้เดินออกไปจากแถวพื้นที่นั้น
หญิงสาวไร้นามรู้สึกงงๆเป็นอย่างมากเพราะที่ๆโซระกำลังเดินไปนั้นไม่มีทางให้เดินต่อแล้ว
หญิงสาวไร้นาม
เด็กหนุ่มคนนี้แปลกจริงๆเลย
แต่ว่ามีสายตาคู่หนึ่งได้จ้องลงมาจากพื้นที่สูง
บุคคลลึกลับ
เขามองเห็นพื้นที่ว่างของมิติ
บุคคลลึกลับ
อัศวินกรอบดำส่งข้อมูลไปยังที่พระราชวังสะ
อัศวินเกาะดำ
เข้าใจแล้วครับ
ขออภัยสำหรับข้อผิดพลาดและการเขียนผิดต่างๆด้วยนะคะมันอาจจะมีข้อความที่ไม่เข้าใจเยอะไปหน่อยหรือไม่ก็เยอะเลยล่ะแต่ก็จะพยายามปรับปรุงนะคะ(◍•ᴗ•◍)❤
Comments