เมื่อสาวระลึกชาติที่ิ20 ทำงานกับหนุ่มbts สุดวุ่นวาย
#16
แอดมิน
#16 หญิงนิ่งไม่สนโลก
ผู้ดูแลรปภพูดถึง
ดูท่าทางจะถึงเวลาพักแล้ว ถ้างั้นเรามาพักกันอย่างหน่อยดีไหมคะ//ผู้จัดการมินหันกล่าวพูด
นัมจุน
อ่า..นั้นสิครับ..เราก็นั่งคุยแบบนี้มานานมาแล้ว พักสักหน่อยก็คงดีเหมือนกัน//นัมจุนเห็นด้วยกับความคิดผู้จัดการมิน
ซอกจิน
เย้! ได้พักสักที!//ซอกจินดีใจหลังจากนั่งเป็นชั่วโมง
จีมิน
นั้นสิครับ นั่งนานเป็นชั่วโมง//จีมินพูดเสริม
ผู้ดูแลรปภพูดถึง
ถ้าจะสั่งอะไรกินคะ? เดี๋ยวดิฉันจะสั่งและนำมาให้..//เสนอมา
โฮซอก
ถ้างั้นผมเอาสปาเก็ตตี้! กับน้ำอัดลมครับ//โฮซอกพูด
(3(&!&(&(&(฿+&+(&//สั่งอาหาร+ตกลงจนมาถึงยุน
ผู้ดูแลรปภพูดถึง
ถ้างั้นตกลงตามนี้น่ะค่ะ...//ผู้จัดการมินพูดด้วยรอยยิ้ม
เหล่าบังทัน
ครับ!//พูดพร้อมกัน
ผู้ดูแลรปภพูดถึง
แล้วคุณจะเอาอะไรไหมคะ คุณมินามิ//หันถามยุนที่กำลังอ่านเอกสาร
มินามิ ยุน
ไม่เป็นไรหรอกคะ.. ฉันยังไม่อยากทานอะไรตอนนี้ ผู้จัดมินและเหล่าบังทันเชิญสั่งเถอะค่ะ..//ยุนตอบปฏิเสธเสียงนิ่งๆใส่ผู้จัดการมินที่เขาเชิญชวน
มินามิ ยุน
ฟั่บ! //อ่านหนังสือเอกสารไม่สนโลก
เหล่าบังทัน
.......//ทุกคนเงียบ
ผู้ดูแลรปภพูดถึง
เอ่อ..งั้นหรอค่ะ..//
ผู้ดูแลรปภพูดถึง
ถ้างั้น..ก็ตกลงตามนี้นะค่ะ//สีหน้าเหนื่อยๆ
จองกุก
ถ้างั้นผมไปด้วยละกันครับ จะได้ช่วยผู้จัดการมินด้วย//จองกุกลุกขึ้น
ผู้ดูแลรปภพูดถึง
ค่ะ! ขอบคุณมากเลยค่ะ!//ผู้จัดการขานรับ
มินามิ ยุน
ฟั่บ//เปิดหน้าต่อไป
ยุนกิ
ถ้าอาหารมาแล้วปลุกด้วย.. หาว~//ง่วง
//หลังจากที่จองกุก เลขาเดินออกไปซื้ออาหารและยุนกิก็เหลือเพียงบรรยากาศเงียบเชียบไร้เสียงวี่แววอะไร
มินามิ ยุน
ฟั่บ//พลิกหน้าต่อไป
..........//บรรกาศเงียบเชียบเปรียบดั่งป่าช้า
//เหลือเพียงเสียงพลิกหน้าต่อไปของยุนที่ไม่หยุดหย่อน
โฮซอก
เอ่อ..คุณมินามิ...เนี่ย เป็นลูกครึ่งจริงๆ หรอครับ//โฮซอกถามเสียงเหงื่อตก
มินามิ ยุน
คะ ฉันลูกครึ่งอเมริกา ญี่ปุ่นเกาหลีค่ะ..//ยุนตอบกลับหน้านิ่ง
จีมิน
ว้าว~ นี้คุณลูกครึ่งสามเชื้อชาติเลยหรอครับ.. ยอดเลย//จีมินชื่นชม
มินามิ ยุน
ก็ไม่ได้มีอะไรให้น่าสนใจอยู่หรอกคะ ก็แค่เชื้อชาติ.. ฟั่บ //ยังตอบหน้านิ่งและพลิกอ่านหน้าถัดไป
นัมจุน
ถ้าคุณเองก็จบมาจากเมืองนอกหรอครับ เห็นได้ข่าวว่าคุณพูดได้หลายภาษา//สีหน้ายิ้ม
มินามิ ยุน
ไม่ใช่ค่ะ ฉันไม่ได้จบจากเมืองนอกหรืออะไรค่ะ จบที่เกาหลีอยู่อย่างเดียว แถมไม่ได้จบจากมหาลัยดังๆ มหาลัยธรรมดาๆทั่วไปก็แค่นั้น...//ยุนพูดตอบนัใจุนลีดเดอร์ที่ยังเงียบเฉียบเหมือนเหมือน
มินามิ ยุน
ถ้าจะเอารูปร่างมาตัดสินคนอื่นว่าคนจบเมืองนอกมักจะเป็นลูกครึ่ง แต่คนที่หน้าไปทางเอเชียๆผรือเอเชียแท้ๆไม่มีเชื้อสายต่างชาติ ยุโรปจะไม่ได้จบเมืองนอกอย่างหยุดเถอะค่ะ...//ยุนตอบกลับเหน็บนิ่มๆ
มินามิ ยุน
และที่พูดอ่านเขียนภาษาต่างประเทศได้ ก็เรียนจากภาษาฟังและอ่านหนังสือเดียวกันภาษา//พลิกหน้าระหว่างตอบ
มินามิ ยุน
(ในชาติก่อนๆหน้านี้น่ะนะ)//พลิกหน้า
เหล่าบังทัน
เอ่อ.. //นิ่งเงียบยกเว้นจองกุก แทฮยองและยุนกิ
นัมจุน
ยะ.. อย่างงั้นเองเหรอครับ.. //นัมจุนอึ้งไป
นัมจุน
(แอบเหน็บแรงเหะ)//นัมจุนพูดในใจ
โฮซอก
ดูนิ่งมากๆ แทบไม่พูดอะไรเลย//โฮซอกพูดกับจีมิน
จีมิน
อีกนิดคิดว่าเธอไม่มีตัวตนแล้วน่ะครับ//หันไปพูดคุยกับเจโฮป
มินามิ ยุน
ฟั่บ//พลิกหน้าต่อไปไม่สนใจใคร
ซอกจิน
(นิ่งอย่างกับเป็นหิน)
ซอกจิน
(ยุนกิที่ว่านิ่งแล้วเจอคนนี้นิ่งกว่าอีก)//พูดในใจ
จากนั้นก็ไม่มีอะไร กับบทสนทนาแสนสั้น บรรกาศก็กลับมาเงียบเหงาเช่นเคย มีเพียงเสียงพลิกกระดาษไปมา และวางหนังสือของยุน
ผู้ดูแลรปภพูดถึง
มาแล้วคะ!! อาหารตามที่สั่ง//เสียงผู้จัดการมินที่พูดเสียงหวานพร้อมกับถือถุงอาหารที่สั่ง
ซอกจิน
โอ้ว~//ดวงตาเป็นประกาย
จองกุก
ผมซื้อตามที่พี่สั่งทาทั้งหมดเลย!!
จีมิน
ถ้างั้นผมไปเตรียมจานมาให้ก็แล้วกันนะครับ..//จีมินลุกขึ้นเตรียมจาก
มินามิ ยุน
ควับ..//อ่านหนังสือต่อไป
นัมจุน
เอ่อ..ถ้างั้นเริ่มทานกันเถอะครับ.. //นัมจุนพูดเสียงเหงื่อตก
จีมิน
นั้นสิน่ะ.. ครับ พี่จูน
จองกุก
(โห ยังอ่านได้อีกหรอ. อาหารมาแล้วน่ะ.)
มินามิ ยุน
ปั่บ!//ปิดหนังสือ
ผู้ดูแลรปภพูดถึง
อ่า...คุณมินามิ จะไม่กินจริงๆหรอค่ะ//สีหน้าเป็นห่วง
มินามิ ยุน
ค่ะ พวกคุณทานได้ตามสบายเลยค่ะ ไม่ต้องห่วงฉัน..//อ่านต่อไปไม่หยุดหย่อน
มินามิ ยุน
//พลิกหน้าต่อไปอย่างไม่เหลียวแลใคร
กึกกัก กึกกัก//เสียงช้อนส้อมตะเกียบ
โฮซอก
หืม~ อร่อย~//โฮซอกพูดสีหน้าอารมณ์ดี
ซอกจิน
งั่มๆ//จินกินอารมณ์ดี
ซอกจิน
ซื้อที่นี้ถึงอร่อย..//ซอกจินถาม
แทฮยอง
งั่มๆ ผมซื้อแถวๆยี่แยกนี้ครับ แต่บังเอิญว่าแถวยาวๆมากๆทำให้พวกผมต้องรอนาน//แทฮยองตอบแทน
มินามิ ยุน
ควับ..//อ่านหนังสือ
จองกุก
นี่พี่โฮป. เขายังอ่านหนังสืออยู่อีกเหรอ..//จองกุกถามโฮซอก
โฮซอก
ใช่.. อ่านอย่างงี้มานานแล้ว ตั้งแต่สั่งอาหาร....จนกระทั่งตอนตอนนี้ครับ..//โฮซอกตอบกระซิบเคี้ยวอาหาร
จองกุก
(โห~อ่านไปได้ไง.... งั่มๆ)
ซอกจิน
งั่ม อร่อยนะเนี้ย..//เคี้ยวไปพูดไป
มินามิ ยุน
ควับ.. อึก//ยุนพลิกหน้าต่อไปก็แสดงสีหน้าจกใจเล็กน้อย
เมื่อสองปีก่อน..ชูก้าบีทีเอส..//ในเนื้อหา
มินามิ ยุน
(อย่างที่คิดจริงๆด้วย)
มินามิ ยุน
ควับ//ยุนหันไปมองยุนกิที่หลับบนโซฟา
แทฮยอง
งั่มๆ//แทฮยองมองยุนที่กำลังมองยุนโฮหรือชูก้าที่กำลังหลับพักผ่อนในระหว่างทางเข้าวอยู่
ซอกจิน
ควับ..งั่มๆ//ซอกจินสังเกตเห็นแทฮยองที่กำลังมองยุนที่ยุนกำลังมองยุนกิหลับอยู่
มินามิ ยุน
//แล้วกลับไปมองตัวหนังสือตามเดิม
มินามิ ยุน
ควับ//ยุนอ่านหนังสือต่อ
ซอกจิน
นี่คุณจะไม่กินจริงๆเหรอครับ..//จินถาม
มินามิ ยุน
ค่ะ....//ยุนถามหน้านิ่งๆใส่
จีมิน
อ่า..แต่ว่าถ้าทำแบบนี้ร่างกายจะ..!//จีมินจะพูด
มินามิ ยุน
นี่พวกคุณถามกับสักพักแล้วนะค่ะ ไม่มีอย่างอื่นเอาไว้รึไงคะ.. ถ้าจะพูดแต่คำถามนี้ควรเงียบไว้เถอะ มันจะเป็นประโยชน์มากสำหรับฉัน เพราะทำให้ฉันเสียสมาธิ ฉะนั้นหยุดเถอะค่ะ//ยุนพูดเสียงเย็นชา
เหล่าบังทัน
อึก..//เหล่าบังทันสะอึกกับคำพูดของยุนที่พูดดูหยิ่งๆ
แอดมิน
เสร็จกับอีกตอน เมื่อวานปั่นงานอีกเรื่อง เบยไม่ได้ปั่นงานเรื่องนี้
แอดมิน
ตอนนี้อาจจะหน้าเบื่อไปหน่อยๆ แอดมินเลยปรับเปลี่ยนตอนให้ดูสนุกๆขึ้น
แอดมิน
ซึ่งเนื้อเรื่องตอนหน้าจะเป็นอะไรไงติดตามเลย
แอดมิน
แอดมินลาตัวก่อน บ๊าย~
Comments