ในดินแดนที่ท้องฟ้าถูกแบ่งครึ่งด้วยแสงสีทองและสีน้ำเงิน เพื่อนร่วมทางทั้งหกชีวิตกำลังยืนอยู่หน้าประตูหินยักษ์ของ "วิหารไร้กาลเวลา" พวกเขาไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด แต่พันธะสัญญาที่ทำไว้กลางป่าลึกทำให้พวกเขากลายเป็นครอบครัวที่ไม่อาจแยกจากกันได้
กวิน ชายหนุ่มผู้ถือแผนที่โบราณหันไปมองเพื่อนๆ ของเขา ศิลา นักรบผู้เงียบขรึมกำลังกระชับโล่ให้มั่นคง ขณะที่ ริน จอมเวทสาวผู้ร่าเริงกำลังร่ายมนตร์เบาๆ เพื่อสร้างแสงสว่างนำทางในความมืด
"ข้างในนี้คือบททดสอบสุดท้าย" กวินกล่าวด้วยน้ำหนักเสียงที่จริงจัง "ใครที่กลัว ยังกลับตัวตอนนี้ได้นะ"
พาย และ เมล ฝาแฝดนักธนูหัวเราะออกมาพร้อมกัน "มาถึงขนาดนี้แล้ว ถ้ากลับไปตอนนี้ก็อดกินสเต็กมังกรในตำนานสิ" ทั้งสองง้างคันศรเตรียมพร้อม
ส่วนสมาชิกคนสุดท้ายคือ ตัวเล็ก เด็กน้อยอัจฉริยะที่มีความสามารถในการสื่อสารกับสัตว์ เธอนั่งอยู่บนไหล่ของศิลาพร้อมกับชี้มือไปที่กลไกหน้าประตู "มันไม่ใช่กุญแจที่ต้องใช้ แต่คือเพลงกล่อมเด็กต่างหาก!"
ทั้งหกคนเริ่มประสานเสียงกันเป็นทำนองที่แปลกหู ประตูหินที่เคยหนักอึ้งเริ่มสั่นสะเทือนและเปิดออก เผยให้เห็นทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้เรืองแสงและดวงดาวที่ลอยต่ำจนสัมผัสได้
ในที่แห่งนั้น ความลับของดวงดาวไม่ใช่ขุมทรัพย์ทองคำ แต่คือกระจกเงาที่สะท้อนภาพความฝันของพวกเขา ทุกคนเห็นภาพตัวเองในอนาคตที่สงบสุข มีบ้านหลังใหญ่ที่ล้อมรอบด้วยสวนดอกไม้ และมีกันและกันอยู่เสมอ
"นี่แหละคือรางวัลที่แท้จริง" รินกระซิบ
พวกเขาเดินเข้าไปในแสงสว่างนั้นพร้อมกัน ไม่ใช่ในฐานะผู้กล้าที่มาพิชิต แต่ในฐานะกลุ่มเพื่อนที่ต้องการใช้ชีวิตไปด้วยกันในทุกๆ วันที่เหลืออยู่
จบบริบูรณ์
