น้องสาวต่างพ่อที่ฉันเกลียดฉันฟังดูงี่เง่านะคะแต่ใครใช้ให้เธอแย่งความรักจากพ่อกันล่ะตั้งเเต่มีเธอพ่อก็แทบไม่เคยสนใจไยดีอะไรฉันอยู่เเล้วหนิ
แต่ในคืนวันหนึ่ง
เสียง แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก ที่ใต้หลังคาบ้าน
"โจรที่ไหนมาบุกบ้านน่ะ"
เสียงจากหญิงสาวตะโกนถามด้วยความสงสัย
ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ
มือปริศนาเย็นยะเยือกสัมผัสเข้าที่มือของฉัน
อร๊าย~~เสียงกรี๊ดที่ดังจากปากของหญิงสาวด้วยความตกใจ
"พี่นี่ไออุ่นเอง"
"ฉันบอกแกกี่ครั้งแล้วอย่ามาแตะต้องตัวฉัน"
สิ้นเสียงพูดของหญิงสาวเธอสะบัดมือออกอย่างรวดเร็วและแรง
"พี่เงียบก่อนตอนนี้พ่อไม่อยู่มีใครไม่รู้อยู่บนห้องใต้หลังคา"
"เพ้อเจ้อละฉันล็อกบ้านเองกับมือใครจะเข้าได้ผีหรือไง"
เสียงหญิงสาวพูดอย่างมั่นใจเเต่สายตายังคงมีความกังวลเล็กน้อย
"งั้นขึ้นไปดูกับฉันมั้ยล่ะ"
"เอาสิถ้าไม่มีใครเธอเห็นดีแน่"
หลังจากพูดจบสองพี่น้องเดินตรงไปที่ห้องใต้หลังคาโดยมี
น้องสาวเป็นคนนำทาง
แกร๊กเสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมสายลมเย็นยะเยือกที่โชยมา
ขนลุกซู่~แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"เห็นมั้ยฉันบอกล่ะว่าไม่มีใครเพ้อเจ้อเก่งจริงนะเธออ่ะ"
เสียงหญิงสาวบ่นขึ้นด้วยความโมโห
"ขอโทษก็ฉันไม่รู้หนิ"
ด้วยความโกรธเกรี้ยวในใจพร้อมกับความเกลียดชัง
เธอสังเกตเห็นโซ่ขนาดใหญ่เธอลากน้องสาวเข้าไปพร้อมใช้โซ่ล่ามไว้และล็อกกลอนประตูจากด้านนอก
เสียงทุบประตู ตุบ ๆๆๆๆๆพร้อมเสียงร้องขอความช่วยเหลือ
"พี่ ปล่อยฉันออกไป "
อยู่ซ้ำๆ เธอไม่เเม่แต่จะสนใจจนกระทั่งเธอลืมซะสนิทว่าล่ามน้องสาวไว้
1สัปดาห์ผ่านไป
แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก
" เอ๊ะ เสียงนี้อีกแล้ว เห็นลืมไปซะสนิทเลยป่านนี้ยัยนั่นจะเป็นไงบ้างนะเสียงนี้คงเป็นเสียงยัยนั่นทำแน่เลย"
หญิงสาวครุ่นคิด
เธอตัดสินไปเปิดห้องใต้หลังคา
เเต่ต้องพบกับภาพอันสุดสยอง
สภาพศพของเด็กสาวผอมซูบพร้อมมีโซ่ตรวนประตูมีรอยขีดข่วน
กลิ่นเหม็นคาวราวกับเสียชีวิตมานานแล้ว
แล้วเสียงที่เธอได้ยินสองครั้งก่อนหน้านั้นคืออะไรกันนะ
