ฉันลืมตาขึ้นมา…ในร่างของตัวร้าย
“ลิเลียน่า”—ผู้หญิงที่ต้องตายในตอนจบ
ฉันจำเนื้อเรื่องได้ทุกอย่าง
รวมถึงวิธีตายของตัวเอง
“งั้นก็แค่ไม่ทำแบบเดิม”
ฉันเลี่ยงพระเอก
ไม่กลั่นแกล้งนางเอก
ใช้ชีวิตเงียบ ๆ
ทุกอย่างควรจะดี
แต่วันหนึ่ง—
“คุณเปลี่ยนไปนะ”
พระเอกยืนขวางทางฉัน
ฉันถอนหายใจ
“ฉันไม่อยากตาย แค่นั้นเอง”
เขาหัวเราะเบา ๆ
“งั้น…ลองอยู่ข้างฉันไหม”
ฉันชะงัก
นี่ไม่ใช่ตอนจบที่ฉันรู้จัก
และเป็นครั้งแรกที่ฉันคิดว่า—
บางที…การเกิดใหม่ครั้งนี้
อาจไม่ได้มีไว้ “หนีโชคชะตา”
แต่มีไว้
“เขียนมันขึ้นมาใหม่”
