ผมชื่อโซ่พ่อชื่อปองแม่ชื่อเจ้านาง ผมมีแฟนอยู่คนหนึ่งที่อายุมากกว่ากู3ปีชื่อดาหวัน แม่ง!งอแงเก่งสัสๆเดี๋ยวจับมาฟัดให้หายงอแงเลยไอ้ห่า แต่ตอนนี้ผมถูกไล่มานอนนอกห้องเพียงเพราะผมแค่กลับมาบ้านช้าเองเถอะ มันให้ผมกลับมาห้ามเกินค่ำแต่ผมแค่กลับมาตอนเช้าของอีกวัน ผมผิดตรงไหนว่ะเนี่ย
"อีเมียแก่กูหนาวเปิดประตูดิ!"
ผมพยายามเคาะประตูจนมือจะฉีกห่าเอ้ย!อย่าให้กูเข้าไปได้นะมึงกูกับมึงกดจมเขี้ยวแน่อีเวร!!
"หยุดเคาะดิรำคาญ"ไม่นานก็มีเสียงดังอันหงุดหงิดตอบโซ่กลับไป
"เมียจ๋ากูร้อน"
"ร้อนก็เรื่องของมึง"เสียงดาหวันตอบกลับไปอย่างไม่แคร์
ฉันได้ยินเสียงเคาะประตูอย่างต่อเนื่องดูท่าเขาคงไม่หยุดแน่ฉันจึงเปิดประตูออกไปหาเขาพร้อมกับไม้แขนผ้าอันเบ้อเริ่ม
"โอ้ย!อีเมียแก่ถ้ามึงจะถือไม้แขวนเสื้อมาขนาดนี้ก็ฆ่ากูเถอะครับเมีย"
"มึงจะหุบปากไหม"ดาหวันชี้ไม้แขวนผ้าไปตรงหน้าโซ่พร้อมจ้องตาเขียวปั๊ด
"จ๊ะๆเมียจ๋า ขอโทษแต่กูไม่ผิดจบนะ?"
"มึงอยากตายไหม?"ดาหวันเอ่ยถามเสียงเรียบ
ฉันดุด่าเขาเสร็จและหันหลังกำลังจะเดินเข้าห้องแต่เขาเหมือนจะก่อคดีไม่พอหรือยังไง เขาลุกขึ้นมาอุ้มฉันขึ้นพาดบ่าและเดินเข้ามาในห้องอย่างหน้าตาเฉยราวกับยังไม่สำนึกผิดกับเรื่องแรกที่ทำไว้
"ไอ้โซ่!ควยเถอะ!"
"มีนะใหญ่ด้วยเดี๋ยวจะให้ดู"โซ่พูดอย่างพึงพอใจและยิ้มมุมปากก่อนจะแบกดาหวันเข้าห้องนอนไป
"เห้ยๆมึงจะทำห่าอะไรอีเด็กเหี้ย?"
และแล้วประตูห้องนอนก็ปิดลงพร้อมกับเสียงโวยวายของดาหวันในห้องนอน
