เฮียโจฮันเลี้ยงเด็ก
Child 1 -START
** ขออนุญาตเจ้าของภาพทั้งหมด ภาพที่นำมาใช้จาก Pinterest **
** คำหยาบภายในเรื่องมีค่อนข้างมาก โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน **
เจ้าฟ้า
ฟ้าเพิ่งสมัครไปเองนะ
ชานนท์
แล้วฉันให้แกสมัครเรียนไร้สาระแบบนั้นเหรอ?
ชานนท์
ฉันจะให้แกเรียนเกี่ยวกับบริหารจะได้รับช่วงที่บริษัทของฉัน
เจ้าฟ้า
ฟ้าไม่ได้อยากทำงานแบบนั้น
เจ้าฟ้า
ฟ้าอยากทำงานดีไซน์
ชานนท์
แกเลิกทำตัวเป็นเด็กไม่มีอนาคตสักที
ชานนท์
ดูตัวอย่างพี่แกบ้าง
ชานนท์
เขาได้ดีไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
อิงจันทร์
พ่อเขาเลือกทุกอย่างให้ฟ้าดีหมดนะ
อิงจันทร์
เขาวางแผนชีวิตฟ้าไว้หมดแล้ว
เจ้าฟ้า
แต่ฟ้าอยากทำงานที่ฟ้าชอบนะ
เจ้าฟ้า
ฟ้าไม่ได้อยากทำงานที่บริษัท
ชานนท์
ถ้าแกยังทำตัวแบบนี้อยู่
ชานนท์
ต่อไปนี้ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพ่ออีก
อิงจันทร์
แม่พูดกับฟ้าตลอดนะ
อิงจันทร์
ถ้าฟ้ายังดื้อ เอาแต่ใจแบบนี้
อิงจันทร์
แม่ก็ช่วยอะไรฟ้าไม่ได้หรอก
อิงจันทร์
แม่มีงานเลี้ยงข้างนอกต่อ
อิงจันทร์
ลูกก็คิดให้ดีแล้วคุยกับคุณพ่อใหม่นะ
อิงจันทร์เดินออกไปโดยไม่ได้ปลอบใจลูกตนเลย
ทั้งๆที่เห็นว่ากำลังร้องไห้อยู่แท้ๆ
เจ้าฟ้า
ทำไมทุกคนถึงไม่เข้าใจฟ้ากันบ้างเลย..
Maid
ถ้าคุณท่านมาเห็นจะดุเอานะคะ
Maid
เดี๋ยวดิฉันพาไปที่ห้องค่ะ
ชีวิตครอบครัวของเจ้าฟ้าไม่ค่อยราบรื่นสักเท่าไร
คุณพ่อจะเป็นนักธุรกิจใหญ่ เข้มงวด เจ้าระเบียบ และให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์มาก
ส่วนคุณแม่เป็นคนชอบเข้าสังคม ชอบออกงาน ไม่ค่อยมีเวลาให้ลูก เวลาสามีพูดอะไรก็จะเข้าข้างสามีตลอด
ครอบครัวของเจ้าฟ้าที่ดู “สมบูรณ์แบบ” ในสายตาคนอื่น แต่จริงๆแล้ว ทุกคนแทบไม่ได้คุยกันแบบครอบครัวเลย
Maid
คุณหนูอยากทานขนมไหมคะ?
Maid
เดี๋ยวดิฉันทำขึ้นมาให้
เจ้าฟ้า
เราไม่อยากกินอะไรแล้ว
เจ้าฟ้า
พี่เมดไปทำงานของพี่เลย
เจ้าฟ้า
เราอยากอยู่คนเดียว
Maid
ถ้าคุณหนูอยากได้อะไรเรียกดิฉันนะคะ
เมดมองเจ้าฟ้าอย่างห่วงๆก่อนที่จะเดินออกไป
เจ้าฟ้า
ทำไมในใจถึงทนไม่ไหวแล้วนะ..
เจ้าฟ้า
ทำไมถึงไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว
เจ้าฟ้าหันหลังไปมองที่ตู้เสื้อผ้า
เขาไม่คิดอะไรมากเดินไปคว้ากระเป๋าแล้วเริ่มเก็บเสื้อผ้าทันที
รูปนั้นเป็นรูปครอบครัวที่มีตัวเขา พี่ชาย คุณพ่อและคุณแม่
เจ้าฟ้า
คุณพ่อเคยเข้าใจอะไรฟ้าบ้างไหม
เจ้าฟ้า
ฟ้าไม่เคยทำให้เสื่อมเสียเลย
เจ้าฟ้า
ฟ้าตั้งใจทำเพื่อคุณพ่อมาโดยตลอด
เจ้าฟ้า
แต่ทำไมสิ่งที่ฟ้าต้องการจริงๆ คุณพ่อถึงอยากให้ฟ้าลาออก
เจ้าฟ้า
ส่วนคุณแม่ก็ไม่เคยอยู่กับฟ้าบ้างเลย..
เขานั่งร้องไห้มองรูปอยู่พอนานก่อนที่เขาจะวางรูปนั้นกลับที่เดิม
เจ้าฟ้า
ไม่มีฟ้าก็คงไม่เป็นไร
เจ้าฟ้า
ยังไงก็มีพี่ชายที่ทำให้พวกท่านภูมิใจอยู่แล้ว
เขารีบซ่อนกระเป๋าไว้ด้านหลัง
เจ้าฟ้า
อยากเดินที่สวนสักหน่อย
Bodyguard
แต่สวนอยู่ข้างหลังนะครับ
เจ้าฟ้า
เดินจากข้างหน้าไปถึงข้างหลัง
เจ้าฟ้า
นายไปทำงานของนายเถอะ
เจ้าฟ้า
เรามีอะไรเดี๋ยวเรียก
บอดี้การ์ดเดินกลับไปที่ของตน
จังหวะนั้นเขาก็รีบวิ่งออกไปนอกบ้านทันที
Child 2 -ช่วย
เจ้าฟ้า
ทำไมจู่ๆฝนตกหนักเนี่ย
เจ้าฟ้า
แล้วทางยังมืดมากอีก
ตัวประกอบชาย
หน้าตาน่ารักจังวะ
ตัวประกอบชาย
ตัวขาวจังนะ ขนาดอยู่ที่มืด
เจ้าฟ้า
(เดินเซอะไรแบบนั้น)
เจ้าฟ้าพยายามไม่สนใจเริ่มเดินต่อ
ตัวประกอบชาย
คิดจะเมินกูหรอ
ตัวประกอบชาย
กูก็ไม่รู้จักมึง
ตัวประกอบชาย
แต่กูเห็นมึงน่าสนใจดี
ตัวประกอบชาย
มานอนกับกูคืนนึงดิ
ตัวประกอบชาย
กูอยากฟังเสียงมึงว่ะ
ตัวประกอบชาย
ขาเนียนดี //มองลง
เจ้าฟ้ารีบกระทืบเท้าคนข้างหน้าแล้ววิ่งหนีทันที
เจ้าฟ้า
ตัวเราก็เปียกจนรองเท้าลื่นหมดแล้วด้วย
เจ้าฟ้ามองดูคนตรงหน้าอยู่เพียงแป๊บเดียวก่อนได้ยินเสียงตามไล่หลังมา
ตอนนั้นเขาไม่มีเวลาคิดแล้วเลยวิ่งตรงไปหาชายคนนั้น แล้วไปหลบอยู่ข้างหลัง
ตัวประกอบชาย
มึงจะหนีไปไหน–
เขาคนนั้นก็รีบวิ่งหนีไปเลย
เจ้าฟ้า
(แค่โดนคนนี้จ้องถึงกับกลัวขนาดนั้นเลยหรอ)
เจ้าฟ้า
เอ่อ..ขอบคุณนะครับ
พอดับเสร็จเขาก็หันมามองหน้าคนตัวเล็กนิ่งๆ
เขาแอบแปลกใจที่เห็นคนตรงหน้าสวนกลับทันที
เจ้าฟ้า
..ที่บ้านน่าเบื่อจะตาย
โจฮันได้เพียงแต่ฟังแล้วไม่ได้สนใจ
เขานั้นเดินกลับไปเปิดประตูเข้าผับตรงหน้าไป
เจ้าฟ้า
ทำไมถึงได้นิ่งขนาดนั้น
เจ้าฟ้าไม่คิดอะไรมาก เดินตามผู้ชายคนนั้นเข้าไป
ทันทีที่ประตูเปิด เสียงเพลงหนักๆก็ดังขึ้น แสงไฟสลัวสะท้อนทั่วร้านหรู ผู้คนมากมายหยุดมองแทบพร้อมกัน
เจ้าฟ้าหันไปมองชายร่างสูงนั้นอีกครั้ง
เจ้าฟ้า
(เป็นเฮียของร้านนี้เองหรอนี่)
เสียงเพลงภายในร้านเริ่มเบาลง เสียงคนคุยก็เงียบลงเช่นกัน
เจ้าฟ้า
(แอร์ที่นี่ก็เย็นจริงๆ)
เขาก้มลงมองเสื้อผ้าตัวเองก่อนจะบิดชายเสื้อเอานํ้าออก
โจฮันเดินเข้าไปนั่งข้างในสุดของร้าน นั่นเป็นที่ประจำที่ทุกคนภายในร้านทราบกันดีเลย
เจ้าฟ้าเองก็เดินตามเข้าไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามของเขา
ลูกน้องโจฮัน
(เด็กผู้ชายคนนั้นคือใคร!)
ลูกน้องโจฮัน
(ทำไมกล้าแบบนี้!)
ลูกน้องแถวๆนั้นแทบสำลักน้ำลายตัวเอง เด็กที่ไหนกล้าพูดกับเฮียแบบนี้วะ
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนช็อกกว่าเดิม คือโจฮันไม่ได้ไล่
Child 3 -หัวเราะ
ตัวประกอบชาย
ขออนุญาตนะครับ
พนักงานเสิร์ฟก็ได้วางแก้วลงหน้าโจฮันอย่างระมัดระวัง
เจ้าฟ้าเลยยื่นมือไปหยิบแก้วตรงหน้าดื้อๆ
ทุกคนภายในร้านต่างมองมาที่เจ้าฟ้าอย่างประหลาดใจ
เขานั้นกวักมือเรียกพนักงานเข้ามา
ตัวประกอบชาย
เอ่อ..ได้ครับ
แม้ปากจะพูดแบบนั้น แต่สุดท้ายอาหารก็ถูกยกมาเรื่อยๆจนเต็มโต๊ะไปหมด
เจ้าฟ้ารีบหยิบช้อนขึ้นมาตักกินทันที
โจฮันมองเด็กตรงหน้ากินข้าวอย่างนิ่งๆ เขานั้นไม่ละสายตาเลย
เจ้าฟ้า
งั้นเรากินหมดเลยนะ
เจ้าฟ้าหัวเราะชอบใจใหญ่ เพราะอาหารตรงหน้าถูกปากเขามาก
เสียงหัวเราะใสๆดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศเงียบขรึมของร้าน จนพนักงานหลายคนแอบมองอย่างเหลือเชื่อ
เพราะปกติร้านนี้ไม่เคยมีเสียงแบบนี้ “โดยเฉพาะตรงโต๊ะของเฮียโจฮัน”
เจ้าฟ้า
(รู้สึกเริ่มง่วงแล้ว)
ลูกน้องโจฮัน
ของล็อตใหม่เราเอาเข้าโกดังเรียบร้อยแล้วครับ
โจฮัน
แล้วไอ้เรื่องที่มีปัญหา
ลูกน้องโจฮัน
จัดการแล้วครับ
โจฮัน
เกิดอะไรขึ้นค่อยมารายงานกู
โจฮัน
แล้วมึงไปจัดการเรื่อง…
เจ้าฟ้า
(ฟังไม่รู้เรื่องเลย)
เจ้าฟ้า
(หรือว่าเราง่วงเกินไป..)
เจ้าฟ้าคิดได้ไม่นานก่อนจะฟุบหน้าลงโต๊ะ
สายตาหลายคู่มองมาที่คนตัวเล็กทันที
ลูกน้องโจฮัน
//หัวเราะเบาๆ
ลูกน้องโจฮัน
น่ารักดีนะครับเฮีย
ลูกน้องโจฮัน
กินอิ่มแล้วนอนเลย
ลูกน้องโจฮัน
ถ้าไม่บอกว่าอายุ 20
ลูกน้องโจฮัน
ก็ไม่เชื่อนะเนี่ย
ลูกน้องโจฮัน
ขอโทษครับ! //รีบก้มหัว
โจฮันหันกลับไปจ้องคนตัวเล็กใหม่พร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆ
เขานั้นถอดเสื้อนอกแล้วโยนไปคลุมหัวเจ้าฟ้า
พวกลูกน้องต่างตกใจมากที่เห็นการกระทำนั้นของเฮีย
เพราะไม่มีใครเคยเห็นมุมนี้แน่นอน
นั่นเป็นเรื่องหายากเลยสำหรับเฮียโจฮัน
โจฮันเดินออกไปหยุดอยู่ที่หน้าประตู
สายตานั้นกำลังมองไปที่เด็กคนนึงที่กำลังฟุบหน้าหลับอยู่
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!
