NovelToon NovelToon

รอบตัวเธอคือฉัน

แนะนำตัวนิดๆหน่อยๆ

.
ไม่มีเจตนาทำให้บุคคลในภาพเสียงหาย
.
.
หยาง
หยาง
ชื่อหยาง นิสัยก็ปกติอ่ะ
หนิง
หนิง
ปกติยังไงล้าา
หนิง
หนิง
ก็บอกเค้าไปสิ
หยาง
หยาง
เฮ้ออ
หยาง
หยาง
เออๆ
หยาง
หยาง
….,
หนิง
หนิง
ไม่ต้องๆ
หนิง
หนิง
กูบอกเอง
หนิง
หนิง
อีหยางมันเป็นคนที่ขี้น้อยใจมากค่ะ เอาแต่ใจแต่มุมดีของมันคือมันเป็นคนประหยัดระดับนึงเลยถึงบ้านมันจะรวยก็เถอะและมันก็ซัพพอร์ทเพื่อนสุดๆ ไอเลิฟมึงเลยว่ะเพื่อน
หยาง
หยาง
พอๆอีเหี้ย
ชาร์ล
ชาร์ล
ชื่อชาร์ล มีแต่คนว่าผมน่ะเสือตัวพ่อในคณะแต่แปลกนะครับผมเป็นมนุษย์ไม่ใช่สัตว์ทำไมถึงเรียกผมว่าเสือกัน
เจ
เจ
ไอ่เสือไปแดกข้าวกัน
.
ติน
ติน
ไอ่เสือเข้าห้องน้ำกัน
.
ชาร์ล
ชาร์ล
เห้อออ
ชาร์ล
ชาร์ล
นี่แหละครับ
ชาร์ล
ชาร์ล
แต่ผมโดนเรียกจนชินละ
ชาร์ล
ชาร์ล
นิสัยผมก็ดีนะครับบบ
ชาร์ล
ชาร์ล
ผมเป็นคนเอาใจคนเก่งน่ะครับ และผมรักเพื่อนมากคอยซัพพอร์ตเพื่อตลอดเวลามันไม่มีทางไป
ชาร์ล
ชาร์ล
แต่เรื่องเพื่อนไว้ก่อนขอไปเต๊าะสาวๆก่อนนะค้าบบบ
หนิง
หนิง
ชื่อหนิงเป็นเพื่อนของอีหยางอีเค้กอีชาร์ลอีเจอีอาโปอีตินอีจอม
หนิง
หนิง
นิสัยก็คล้ายๆอีหยาง
เเพนเค้ก
เเพนเค้ก
ชื่อเค้กค่ะ เรียบร้อยสุดในกลุ่ม
เจ
เจ
เจครับบบ อยากชวนเธอมาดูตุ๊กแกที่ห้องเราจังง
ติน
ติน
ตินฮ้าบบบบ ไอ่ชาร์ลเอาใจเก่งแต่ผมเอาเก่งนะ
อาโป
อาโป
อาโป เรียบร้อยในบรรดาชาย
จอม
จอม
จอมค้าบบ พ่อหนุ่มไมโคเวฟลืมเสียบปลั๊ก
.
ตัวละครจะเพิ่มมาเรื่อยๆ
นี่คือตัวหลักนะค้าาา
ฝากเรื่องนี้ด้วยน้าา

1

.
มหาลัย
เจ
เจ
//เล่นเกม
ติน
ติน
//เล่นเกม
อาโป
อาโป
//เขียนงาน
ชาร์ล
ชาร์ล
//หลับ
หยาง
หยาง
มึง
หยาง
หยาง
เย็นนี้กินไรกันดี
หนิง
หนิง
กูกินคลีนนะ
หยาง
หยาง
จ้าาา
เจ
เจ
กูอยากกินบุฟเฟ่ว่ะ//เล่นเกมพูดไปด้วย
หนิง
หนิง
ไอ่บ้า
หนิง
หนิง
กูก็บอกอยู่ว่ากูกินคลีน
ติน
ติน
งั้นมึงก็ไม่ต้องไป
ติน
ติน
ถ้าจะเรื่องมาก
หนิง
หนิง
อ้าว
หนิง
หนิง
ไอ่เหี้ยนี่
หนิง
หนิง
ใช่สิกูไม่ใช่สาวๆมึงนิ่
หนิง
หนิง
//เดินออกไปจากห้อง
หยาง
หยาง
เรียบร้อย
หยาง
หยาง
อินตินง้อเมียมึงด่วน
ติน
ติน
หยางมึงบ้าป่าวครับ
ติน
ติน
มันนี่นะเมียกู
หยาง
หยาง
ไปง้อมันเลย
หยาง
หยาง
ป่านนี้เดินไปถึงหน้ามหาลัยละมั้ง
ติน
ติน
เว่อไอ่สัส//เดินตามออกไป
หยาง
หยาง
อื้ม!//พยักหน้า
หยาง
หยาง
ปากแม่งไม่ตรงกับใจ
เจ
เจ
เยส!!!//เล่นเกมชนะ
อาโป
อาโป
เบาๆหน่อย
อาโป
อาโป
//เขียนงานต่อ
เเพนเค้ก
เเพนเค้ก
ตกลงจะกินอะไรกัน
เเพนเค้ก
เเพนเค้ก
แต่ฉันคงไม่ได้ไปด้วยนะต้องรีบกลับบ้าน
หยาง
หยาง
โหห
หยาง
หยาง
เค้กมึงไม่ได้ไปกินข้าวกับพวกกูนานละนะเว้ย
เเพนเค้ก
เเพนเค้ก
แกก็รู้นิ่ที่บ้านฉันจะต้องให้กลับบ้านห้ามเกิน2ทุ่ม
หยาง
หยาง
จริงๆเลยนะบ้านมึงนิ่
หยาง
หยาง
อยู่ตั้งปี2ละ
จอม
จอม
เออก็เค้กมันไปไม่ได้มึงจะพูดเยอะอะไรขนาดนั้น
หยาง
หยาง
อะไรของมึง
ชาร์ล
ชาร์ล
//ตื่น
ชาร์ล
ชาร์ล
เสียงดังจังวะเฮ้ย
หยาง
หยาง
ปิดหูดิ
ชาร์ล
ชาร์ล
กวนส้นตีนจริงมึง
หยาง
หยาง
เอ้าไอ่นี่
หยาง
หยาง
กูก็ช่วยมึงหาทางออกไง
หยาง
หยาง
มึงหนวกหูกูก็บอกให้มึงปิดหู
ชาร์ล
ชาร์ล
ควย
หยาง
หยาง
//ลุกขึ้น
หยาง
หยาง
มึงจะเอาใช่ป่ะ
ชาร์ล
ชาร์ล
ทำไมอ่ะ//ลุกขึ้น
อาโป
อาโป
เฮ้ยๆ
อาโป
อาโป
รีบจับมันไว้
เเพนเค้ก
เเพนเค้ก
//รีบจับแขนหยางไว้
อาโป
อาโป
//วิ่งไปล็อคแขนชาร์ลไว้
จอม
จอม
เดี๋ยวห้องเละ
หยาง
หยาง
มึงจะจับกูทำไม
ชาร์ล
ชาร์ล
เออ!
ชาร์ล
ชาร์ล
ปล่อยดิไอ่โป
อาโป
อาโป
ไม่เว้ยย
อาโป
อาโป
เดี๋ยวพวกมึงตีกัน
อาโป
อาโป
ห้องจะพัง
หยาง
หยาง
ฝากไว้ก่อนเถอะมึง
หยาง
หยาง
กลับห้องเจอกู
ชาร์ล
ชาร์ล
//แลบลิ้น
ชาร์ล
ชาร์ล
มาดิค้าบบ
หยาง
หยาง
อย่าทำหน้าอุดิ้
เเพนเค้ก
เเพนเค้ก
พอๆๆ
ชาร์ล
ชาร์ล
กลับห้องไปกูจะเอาตีนยัดปากมึง
หยาง
หยาง
//ขำ
หยาง
หยาง
มาเลยย
หยาง
หยาง
ถ้ามึงแน่จริง
ชาร์ล
ชาร์ล
//เลิกคิ้ว
.
คอนโดหรูที่หนึ่ง
หยาง
หยาง
//สแกนคีย์การ์ดเข้ามา
หยาง
หยาง
สรุปไม่ได้แดกไรเลย
หยาง
หยาง
มีไรกินมั้ยเนี่ยในห้อง
ชาร์ล
ชาร์ล
//นั่งดูทีวี
ชาร์ลกับหยางอยู่คอนโดด้วยกันนะ
เนื่องจากพ่อแม่สนิทกันจึงซื้อไว้ให้ทั้ง2อยู่
หยาง
หยาง
แหมมมมม
หยาง
หยาง
วันนี้ฝนจะตกมั้ยคะะ
หยาง
หยาง
คุณชายชาร์ลอยู่ห้อง
ชาร์ล
ชาร์ล
ปกติของกู
หยาง
หยาง
ไม่ปกติค่าาาา//เดินมานั่งโซฟาเดียวกับชาร์ล
หยาง
หยาง
ชาร์ลกูหิววว//หันมองชาร์ล
ชาร์ล
ชาร์ล
ในครัวหากินเอง
หยาง
หยาง
มึงก็รู้ว่ากูทำอาหารไม่เป็น
หยาง
หยาง
วันนี้กูคงได้กินแต่มาม่าต้ม
ชาร์ล
ชาร์ล
ก็แดกๆไปสิ
ชาร์ล
ชาร์ล
//กดเปลี่ยนช่อง
หยาง
หยาง
แต่กูอยากกินข้าวผัดฝีมือมึง
หยาง
หยาง
นะๆๆๆ
ชาร์ล
ชาร์ล
ทำไมต้องยุ่งยากกูตลอดเลยวะ
ชาร์ล
ชาร์ล
ไอ่เหี้ยย
.
ชาร์ล
ชาร์ล
อ่ะ!//วางจานข้าวผัด
หยาง
หยาง
//มอง
หยาง
หยาง
//วางโทรศัพท์ที่ถืออยู่ลง
หยาง
หยาง
อุ่ยยยย
หยาง
หยาง
ขอบคุณค่ะที่รัก//ยิ้มให้ชาร์ล
ชาร์ล
ชาร์ล
แหวะ!
ชาร์ล
ชาร์ล
กูทำให้ก็พูดดีกับกูพอกูไม่ทำให้..
ชาร์ล
ชาร์ล
ทั้งด่าทั้งตีกู
หยาง
หยาง
หุบปากไปกูจะแดก
หยาง
หยาง
//ตักข้าวเข้าปาก
หยาง
หยาง
ฮืมมมมม
หยาง
หยาง
อาหร่อยยย
ชาร์ล
ชาร์ล
หึ
ชาร์ล
ชาร์ล
แดกไปเยอะๆมึง
หยาง
หยาง
//เหลือกตาใส่
.
.

2

.
.
เช้าต่อมาาา
หยาง
หยาง
//เดินออกจากห้อง
หยาง
หยาง
ไอ่ชาร์ลตื่นยังวะไปดูดีกว่า
หยาง
หยาง
//เดินไปห้องชาร์ลและเปิดประตูเข้าไป
ชาร์ล
ชาร์ล
//นอน
หยาง
หยาง
เห้อออ
หยาง
หยาง
ไอ่ชาร์ล!!
หยาง
หยาง
ตื่นได้แล้ววว
หยาง
หยาง
//ขึ้นบนเตียงไปเขย่าชาร์ล
ชาร์ล
ชาร์ล
ค๊อก ค๊อก//ไอ
ชาร์ล
ชาร์ล
อย่า//เสียงแผ่ว
หยาง
หยาง
เอ้ย//เสียงอ่อนลง
หยาง
หยาง
มึงเป็นไร
หยาง
หยาง
ไม่สบายหรอ
ชาร์ล
ชาร์ล
นิดหน่อยว่ะ
ชาร์ล
ชาร์ล
มึงรีบไปเรียนเถอะ
หยาง
หยาง
ได้ไงวะ
หยาง
หยาง
ไหนดูดิ้//มือทาบหน้าผากชาร์ล
หยาง
หยาง
ร้อนจี๋เลย
ชาร์ล
ชาร์ล
ไม่ต้องห่วงกูไปเรียนเถอะ
ชาร์ล
ชาร์ล
กูไม่เป็นไรมาก
หยาง
หยาง
ปากมึงนี่นะ
หยาง
หยาง
อย่าซ่า
หยาง
หยาง
เดี๋ยวกูมา
หยาง
หยาง
รอแปปนึง
หยาง
หยาง
//เดินออกไปสักพัก
หยาง
หยาง
//เดินกลับเข้ามาพร้อมผ้าผืนเล็กและกะละมัง
ชาร์ล
ชาร์ล
//หลับ
หยาง
หยาง
เดี๋ยวกูเช็ดตัวให้
หยาง
หยาง
//บีบผ้าก่อนเช็ดตัวให้ชาร์ล
ชาร์ล
ชาร์ล
//รู้สึกตัว
หยาง
หยาง
ถ้าไม่ดีขึ้นกูพาไปโรงบาล
ชาร์ล
ชาร์ล
พอแล้ว
หยาง
หยาง
//หยุดเช็ด
หยาง
หยาง
ยาอยู่ไหน
ชาร์ล
ชาร์ล
ลิ้นชัก
หยาง
หยาง
//ลุกไปเปิดหา
หยาง
หยาง
//หยิบขึ้นมา
หยาง
หยาง
ต้องกินข้าวก่อนนิ่
หยาง
หยาง
//เดินไปหยิบโทรศัพท์ชาร์ลขึ้นมา
หยาง
หยาง
//กดเข้ารหัสและกดสั่งอาหาร
หยาง
หยาง
แดกเองก็จ่ายเอง//กดจ่ายเงิน
ชาร์ล
ชาร์ล
เดี๋ยวเถอะมึง
หยาง
หยาง
//โยนโทรศัพท์ลงโซฟา
หยาง
หยาง
หุบปาก
หยาง
หยาง
มากูเช็คดิ้
หยาง
หยาง
//เอามือทาบหน้าผาก
หยาง
หยาง
กูก็ไม่ได้เป็นหมอด้วยสิ
หยาง
หยาง
เดี๋ยวกูไปเปลี่ยนชุดก่อน
ชาร์ล
ชาร์ล
อืมๆ
หยาง
หยาง
//เดินออกไปเปลี่ยนชุด
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง
หยาง
หยาง
//เดินเข้าพร้อมถ้วยข้าวต้ม
ชาร์ล
ชาร์ล
//หลับ
หยาง
หยาง
//วางถ้วยไว้ข้างเตียง
หยาง
หยาง
ชาร์ล!//แตะตัว
หยาง
หยาง
ลุกมากินข้าว
หยาง
หยาง
จะได้กินยา
ชาร์ล
ชาร์ล
//พยายามเอนตัวขึ้น
หยาง
หยาง
//ประคองช่วย
หยาง
หยาง
เห้อ
หยาง
หยาง
ลำบากจริงมึง
หยาง
หยาง
สภาพนี้กินชาตินี้ก็ไม่หมดหรอกข้าว
ชาร์ล
ชาร์ล
บ่นอยู่นั่น
ชาร์ล
ชาร์ล
ค๊อกๆ//ไอ
หยาง
หยาง
มา
หยาง
หยาง
//ตักข้าวต้มเป่า
หยาง
หยาง
อ้า
ชาร์ล
ชาร์ล
//อ้าปาก
หยาง
หยาง
//เอาเข้าปาก
ชาร์ล
ชาร์ล
อื้ม!
ชาร์ล
ชาร์ล
อ้อน//ร้อน
หยาง
หยาง
โทษทีๆ
ชาร์ล
ชาร์ล
เชี่ย
หยางก็ป้อนข้าวชาร์ลจนหมดและกินยา
หยาง
หยาง
มึงไปทำอีท่าไหนถึงเป็นไข้
หยาง
หยาง
เมื่อวานก็ยังดีอยู่
ชาร์ล
ชาร์ล
กูจะรู้มั้ย
ชาร์ล
ชาร์ล
ตื่นเช้ามาก็ปวดหัวไอลุกไม่ขึ้น
หยาง
หยาง
//เอามือทาบหน้าชาร์ล
หยาง
หยาง
เริ่มดีขึ้นละนิ่
หยาง
หยาง
ใช่ป่ะ
ชาร์ล
ชาร์ล
อืม
หยาง
หยาง
ขอบคุณอ่ะมีมั้ย
หยาง
หยาง
กูอุสส่าช่วยชีวิตมึง
ชาร์ล
ชาร์ล
ค้าบบ
ชาร์ล
ชาร์ล
ขอบคุณครับคุณหยางงง
หยาง
หยาง
เออๆ
หยาง
หยาง
มึงพักเถอะ//กำลังเดินออกไป
ชาร์ล
ชาร์ล
ไปไหนวะ
หยาง
หยาง
กูจะไปข้างนอก
หยาง
หยาง
ข้าวก็อยู่ข้างๆมึง
หยาง
หยาง
ลุกไหวอยู่มั้งงง
ชาร์ล
ชาร์ล
เออ
หยาง
หยาง
อย่าลืมกินยาด้วย
หยาง
หยาง
จะได้หาย
หยาง
หยาง
ไม่เป็นภาระคนอื่น
ชาร์ล
ชาร์ล
คนอื่นไรกัน
หยาง
หยาง
//เดินออกไป
ชาร์ล
ชาร์ล
เห้อออ
.
.

เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!

novel PDF download
NovelToon
เปิดประตูต่างภพ
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!