01 ​จุดเริ่มต้นของเกม​

เหนือกฎเกมรัก

บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเกม

แสงไฟจากตึกระฟ้าส่องประกายอยู่ท่ามกลางค่ำคืนอันเงียบสงบของกรุงเทพมหานคร เมืองที่ไม่เคยหลับใหลและเต็มไปด้วยการแข่งขันไม่ต่างจากสนามรบขนาดใหญ่

เหนือฟ้า วราธิป ยืนอยู่หน้ากระจกภายในห้องทำงานชั้นห้าสิบของสำนักงานใหญ่ เขาสวมสูทสีดำเข้มที่ถูกตัดเย็บอย่างประณีต ดวงตาคมทอดมองวิวเมืองเบื้องล่างอย่างไร้อารมณ์

หลายคนมองว่าเขาเป็นชายหนุ่มที่เพียบพร้อม

หล่อเหลา

ฉลาด

ร่ำรวย

และเป็นทายาทเพียงคนเดียวของกลุ่มบริษัทวราธิปกรุ๊ป

แต่ไม่มีใครรู้ว่าชีวิตของเขาแทบไม่เคยมีสิทธิ์เลือกอะไรด้วยตัวเอง

"คืนนี้ลูกต้องไปร่วมงานเลี้ยง"

เสียงเข้มของวายุ วราธิป ดังขึ้นจากด้านหลัง

เหนือฟ้าหันกลับมามองผู้เป็นพ่อ

ชายวัยห้าสิบปลาย ๆ ที่เต็มไปด้วยอำนาจและความเด็ดขาด

"ผมทราบแล้วครับ"

"อย่าสร้างปัญหา"

"ครับ"

บทสนทนาสั้น ๆ จบลงเพียงเท่านั้น

เพราะระหว่างพ่อกับลูกแทบไม่เคยมีเรื่องอื่นให้พูดนอกจากธุรกิจ

หลังจากวายุเดินออกไป เหนือฟ้าถอนหายใจเบา ๆ

เขาไม่เคยเข้าใจว่าทำไมความสัมพันธ์ของครอบครัวถึงเย็นชาขนาดนี้

โชคดีที่ยังมีลลิน ผู้เป็นแม่

ผู้หญิงเพียงคนเดียวในบ้านที่คอยมอบความอบอุ่นให้เขาเสมอ

"เหนื่อยไหมลูก"

ลลินเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน

เหนือฟ้าหลุดยิ้มเล็กน้อย

"นิดหน่อยครับ"

"แม่รู้ว่าลูกไม่ชอบงานพวกนี้"

"แต่ผมคงปฏิเสธไม่ได้"

ลลินลูบผมลูกชายเบา ๆ

"ถ้าวันหนึ่งลูกเจอคนที่ทำให้มีความสุขจริง ๆ อย่าปล่อยเขาหายไปนะ"

เหนือฟ้าหัวเราะ

"ผมคงไม่มีเวลาหรอกครับ"

แต่เขาไม่รู้เลยว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ชีวิตของเขากำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล

ค่ำคืนนั้น โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาเต็มไปด้วยนักธุรกิจระดับประเทศ

เสียงดนตรีบรรเลงคลอเบา ๆ ท่ามกลางแสงไฟสีทอง

เหนือฟ้าก้าวเข้ามาในงานด้วยท่าทางสุขุม

สายตาของผู้คนจำนวนมากจับจ้องมาที่เขา

ไม่ใช่เพราะเขาเป็นดารา

แต่เพราะเขาคืออนาคตของวราธิปกรุ๊ป

ขณะที่เขากำลังหยิบแก้วเครื่องดื่มจากโต๊ะ

สายตากลับสะดุดเข้ากับใครบางคน

ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง

ใบหน้าหล่อคม

ดวงตาสีเข้มเย็นชา

เส้นผมสีดำตกลงมาปรกหน้าผากเล็กน้อย

แม้รอบตัวจะเต็มไปด้วยผู้คน แต่เขากลับดูโดดเดี่ยวอย่างประหลาด

เหนือฟ้ามองอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว

และในวินาทีเดียวกัน

ชายคนนั้นก็หันมาสบตาเขา

หัวใจของเหนือฟ้ากระตุกแปลก ๆ

ราวกับมีใครกดหยุดเวลาเอาไว้

"มองอะไร"

เสียงเรียบนิ่งดังขึ้นเมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามา

เหนือฟ้าหลุดจากภวังค์

"เปล่า"

ชายคนนั้นเลิกคิ้ว

"โกหกไม่เก่งเลยนะ"

เหนือฟ้าหัวเราะเบา ๆ

"แล้วนายล่ะ"

"อะไร"

"มองฉันอยู่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ"

ริมฝีปากของอีกฝ่ายยกขึ้นเล็กน้อย

เป็นรอยยิ้มที่แทบมองไม่เห็น

แต่กลับดึงดูดสายตาอย่างน่าประหลาด

"ฉันชื่อเกม"

เหนือฟ้านิ่งไปเล็กน้อย

เกม กิตติภัทร

ชื่อที่เขาเคยได้ยินจากวงการธุรกิจมานาน

ลูกชายคนเดียวของภาคิน กิตติภัทร

เจ้าของบริษัทคู่แข่งอันดับหนึ่งของวราธิปกรุ๊ป

คนที่พ่อของเขาเกลียดที่สุด

"เหนือฟ้า"

"ฉันรู้"

เกมตอบทันที

ทั้งคู่เงียบไปครู่หนึ่ง

บรรยากาศรอบตัวดูเหมือนจะเลือนหายไป

เหลือเพียงสายตาสองคู่ที่กำลังจ้องมองกัน

"ดูเหมือนพวกเราจะไม่ควรคุยกัน"

เหนือฟ้าพูดขึ้น

เกมหัวเราะเบา ๆ

"เพราะพ่อของเราเป็นศัตรูกันงั้นเหรอ"

"ประมาณนั้น"

"ตลกดี"

"ตรงไหน"

เกมยกแก้วขึ้นจิบ

ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"คนรุ่นพ่อเกลียดกัน"

"แต่ไม่ได้แปลว่าคนรุ่นลูกต้องเกลียดตาม"

คำพูดนั้นทำให้เหนือฟ้าชะงัก

เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา เขาไม่เคยคิดในมุมนี้เลย

ทั้งคู่ใช้เวลาคุยกันอยู่เกือบชั่วโมง

เรื่องงาน

เรื่องชีวิต

และเรื่องไร้สาระทั่วไป

น่าแปลกที่การพูดคุยกับเกมทำให้เหนือฟ้ารู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

ราวกับรู้จักกันมานานแล้ว

แต่ความสงบนั้นอยู่ได้ไม่นาน

เมื่อเสียงเข้มของใครบางคนดังขึ้น

"เหนือฟ้า!"

วายุเดินตรงเข้ามา

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายคือใคร

"เกม กิตติภัทร"

เกมยิ้มบาง ๆ

"สวัสดีครับ"

บรรยากาศเย็นลงในพริบตา

เหนือฟ้ารู้ดีว่าพ่อกำลังโกรธ

"กลับบ้าน"

วายุสั่ง

"แต่ผมยัง..."

"เดี๋ยวนี้"

เหนือฟ้ากำมือแน่น

ก่อนจะหันมองเกมเป็นครั้งสุดท้าย

"ไว้เจอกัน"

เกมพูดเพียงเท่านั้น

แต่รอยยิ้มมุมปากของเขากลับทำให้หัวใจของเหนือฟ้าสั่นไหว

คืนนั้นหลังกลับถึงบ้าน

เหนือฟ้านอนไม่หลับ

ภาพของเกมยังคงวนเวียนอยู่ในหัว

ทั้งรอยยิ้ม

น้ำเสียง

และสายตาที่เต็มไปด้วยความลึกลับ

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกถึงมีอิทธิพลต่อความรู้สึกได้มากขนาดนี้

ในเวลาเดียวกัน

ภายในคฤหาสน์ตระกูลกิตติภัทร

เกมนั่งอยู่บนระเบียงห้องนอน

โทรศัพท์ในมือยังคงเปิดรูปภาพจากงานเลี้ยง

รูปของชายหนุ่มคนหนึ่ง

เหนือฟ้า วราธิป

ภาคินเดินเข้ามาเห็นพอดี

"ลูกกำลังทำอะไร"

เกมปิดหน้าจอทันที

"ไม่มีอะไรครับ"

ภาคินมองลูกชายอย่างสงสัย

ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"จำเอาไว้"

"ตระกูลวราธิปไม่ใช่มิตรของเรา"

เกมนิ่งเงียบ

แต่ในใจกลับมีคำถามเกิดขึ้นมากมาย

ถ้าพวกเขาเป็นศัตรูกันจริง

ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าเหนือฟ้าแตกต่างจากคนอื่น

และทำไม

เพียงแค่คิดถึงอีกฝ่าย

หัวใจของเขาถึงเต้นแรงขึ้นทุกครั้ง

โดยที่ไม่รู้เลยว่า

ค่ำคืนแห่งการพบกันครั้งแรก

ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความรัก

และสงครามครั้งใหญ่

ที่กำลังจะเปลี่ยนชีวิตของทุกคนไปตลอดกาล...

***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***