ตอนที่ 1

"หลังจากที่ฉันกลับจากราชการต่างเมือง เราจะหย่ากันทันที"

อารยันพูดคำเหล่านั้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบคล้ายหนักแน่น เขายกกระเป๋าเดินทาง ก้าวเดินอย่างมั่นคงออกจากบ้าน

"ค่ะ" อัญชันพยักหน้าด้วยเสียงแหบพร่า

ครั้งนี้ เธอจะไม่ยั้งก้าวของอารยันอีกต่อไป ครั้งนี้ อัญชันตัดสินใจที่จะหยุดอดทน

หากความสุขของสามีอยู่ที่น้องสาวต่างมารดา อัญชันก็จะยอมแพ้ เพื่อความสุขของคนสองคนนั้น และเพื่อความสุขของตัวเองด้วย อัญชันตัดสินใจที่จะทิ้งทุกอย่างไป

ใช่ แม้ว่าเธอจะรู้ว่าผลที่จะตามมานั้นหนักหนาสาหัสมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จากคุณแม่

****

เพื่อเป็นการฉลองครบรอบการแต่งงานปีที่สอง อัญชันได้เตรียมอาหารค่ำสุดโรแมนติกสำหรับสามีของเธอ

อาหารทุกอย่างที่เธอเตรียมในวันนี้เป็นเมนูโปรดของสามี อัญชันถึงกับยอมทำอาหารทั้งหมดนี้ด้วยตัวเอง เพื่อสร้างความประทับใจให้แก่สามี

"คุณอยู่ไหน ทุกอย่างฉันเตรียมไว้หมดแล้ว คุณจะมาทานอาหารเย็นที่บ้านใช่ไหม"

หลังจากพิมพ์ข้อความ อัญชันก็กลับมาจัดแต่งหน้าตาของเธอหน้ากระจกอีกครั้ง ใบหน้าของเธอดูหมองคล้ำเล็กน้อย แต่เธอก็ยังคงพยายามยิ้มและสร้างความมั่นใจ เพราะรู้ว่าอารยัน สามีของเธอชอบรูปลักษณ์ที่เป็นธรรมชาติของเธอ

ใช่ อารยันห้ามเธอแต่งหน้า แม้แต่การบำรุงผิวหน้า เขาก็ไม่เคยอนุญาต อารยันบอกว่าเขาชอบผู้หญิงที่แก่ไปตามธรรมชาติ โดยไม่ต้องพึ่งสกินแคร์หรืออะไรทำนองนั้น

ดังนั้น ตลอดเวลาที่พวกเขาแต่งงานกัน อัญชันจึงไม่เคยเข้ารับการบำรุงผิวอีกเลย เธอถึงกับปล่อยให้ร่างกายอ้วนท้วนขึ้น เพราะอารยันก็บอกว่าเขาชอบผู้หญิงที่มีรูปร่างอวบอั๋น

เคยมีครั้งหนึ่งที่อัญชันพยายามควบคุมอาหาร เพราะรู้สึกว่าตัวเองอ้วนเกินไป แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับเป็นความโกรธของอารยันที่ควบคุมไม่ได้

"ใครสั่งให้เธอไดเอท หา? เธอคิดว่าฉันชอบผู้หญิงผอมๆ งั้นเหรอ? ไม่นะ อัญชัน! ถ้าเธอยังอยากไดเอทอยู่ เธอก็ไม่ต้องเป็นเมียฉันอีกต่อไป"

วันนั้น เพราะโกรธมาก อารยันจึงไม่กลับบ้านเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ เขาเพิกเฉยต่อโทรศัพท์และข้อความจากอัญชัน เขาเพิ่งกลับบ้านหลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ในสภาพที่เป็นไข้ ต่อมา อัญชันเพิ่งรู้ว่าอารยันไปต่างประเทศและใช้เวลาพักผ่อนที่นั่น

และหลังจากที่รู้สึกเหนื่อยและล้มป่วยในที่สุด ชายคนนั้นก็เพิ่งนึกถึงบ้าน

ติ๊ง!

ข้อความที่เข้ามาในโทรศัพท์มือถือของเธอ ทำให้อัญชันสะดุ้งตกใจ เธอดูเหมือนจะถอนหายใจแล้วเปิดข้อความที่ขัดจังหวะความคิดของเธอ

"ฉันกลับบ้านไม่ได้คืนนี้ งานยังไม่เสร็จอีกเยอะ"

อัญชันกลืนน้ำลายด้วยความรู้สึกขมขื่น น้ำตาเริ่มเอ่อคลอเบ้า เธอจึงวางโทรศัพท์ลงแล้วมองหน้าตัวเองอีกครั้งหน้ากระจก

"ฉันรู้ว่าที่ผ่านมาคุณโกหกฉันมาตลอด อารยัน" อัญชันพึมพำพร้อมกับปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา

ติ๊ง!

โทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นข้อความจากลูนา น้องสาวต่างมารดาของเธอ ลูกสาวนอกสมรสของคุณพ่อกับผู้หญิงที่เขาบอกว่าเป็นรักแรกของคุณพ่อ

"พี่อารยันอยู่กับฉัน เขาจะไม่กลับบ้านคืนนี้"

ข้อความนั้นมาพร้อมกับรูปชายและหญิงที่ดูเหมือนกำลังกอดกันอย่างแนบแน่น ดูเหมือนว่ารูปนั้นจะถ่ายบนเรือสำราญ

อัญชันนั่งลงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง รอยยิ้มของเธอผลิบานท่ามกลางเสียงร้องไห้ที่ดังขึ้นเรื่อยๆ ตลอดสองปีที่ผ่านมา เธอทำตัวเหมือนตัวตลก

แกล้งทำเป็นว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ทั้งๆ ที่ไม่ใช่ แกล้งทำเป็นไม่รู้ ทั้งๆ ที่เธอรู้ทุกอย่าง

เหตุผลที่อารยันแต่งงานกับเธอเป็นเพียงเพราะการบังคับจากคุณชายศรุฒ จัตุมิโกะ คุณตาแท้ๆ ของอารยัน ในตอนแรก อารยันปฏิเสธ เพราะคนที่เขารักคือลูนา น้องสาวต่างมารดาของอัญชัน

แม้ว่าอัญชันจะรู้จักอารยันก่อน แต่ชายคนนั้นก็ตกหลุมรักลูนาในที่สุด พวกเขาติดอยู่ในงานแต่งงานนั้นเพียงเพราะการบังคับของพ่อแม่

ในตอนแรก อารยันปฏิเสธอย่างแข็งขัน แต่ไม่รู้ทำไม จู่ๆ อารยันก็เปลี่ยนใจ กลับกลายเป็นว่าอารยันเป็นคนโน้มน้าวให้อัญชันแต่งงานกับเขา

ชายคนนั้นสัญญาว่าจะเรียนรู้ที่จะรักเธอ ชายคนนั้นสัญญาว่าจะอยู่กับเธอเสมอ และเมื่อเวลาผ่านไป อัญชันก็ค่อยๆ รู้ทุกอย่าง

เหตุผลที่อารยันเก็บอัญชันไว้ข้างกายและแกล้งทำเป็นสามีที่แสนดีมีสองข้อ

หนึ่ง เพราะการบังคับของคุณตา

และสอง เพราะต้องการกักขังอัญชันไว้ เพื่อให้ลูนาสามารถทะยานสูงขึ้นได้

ในที่สุด ลูนาก็เป็นที่รู้จักในชื่อคุณหนูคนที่สองของตระกูลปรมัณยา ที่มีความสามารถ สวย และฉลาด ในขณะที่อัญชันที่เคยดำรงตำแหน่งทั้งหมดนั้น กลับถูกลืมเลือนและจบลงด้วยการเป็นแม่บ้านที่มีใบหน้าและรูปร่างที่ไม่น่าสนใจอีกต่อไป

ใช่ อัญชันรู้ทุกอย่าง เธอไม่ได้โง่ขนาดนั้นมาตลอด แม้ว่าจะถูกขังอยู่ในบ้าน ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่สามารถเข้าถึงโลกภายนอกได้ เธอสามารถรับข้อมูลใดๆ ก็ได้ด้วยความสามารถที่ซ่อนอยู่ของเธอ

*

อารยันเพิ่งกลับมาในวันรุ่งขึ้น เมื่อเห็นอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะตั้งแต่เมื่อคืน หัวใจของเขาก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย เขารู้ว่าอัญชันต้องเหนื่อยมากหลังจากทำอาหารทั้งหมดนั้น

"กลับมาแล้วเหรอ"

เมื่อได้ยินเสียงนั้น อารยันก็สะดุ้งเล็กน้อย เขาหันไปมองและพบว่าอัญชันกำลังยืนอยู่ใกล้บันได โดยสวมชุดกระโปรงเก่าๆ ลายดอกกุหลาบที่เธอชื่นชอบ

ไม่ ใช่ว่าชื่นชอบจริงๆ เพียงแต่เธอไม่ค่อยได้ใส่เสื้อผ้าสวยๆ เพราะอารยันบอกว่าเขาไม่ชอบเห็นผู้หญิงที่ใส่เสื้อผ้าฉูดฉาดเกินไป

"อืม" อารยันตอบ "อาหารนี้ยังกินได้ไหม"

อัญชันถอนหายใจ "มันบูดแล้ว ทิ้งไปดีกว่า"

สีหน้าของอารยันดูผิดหวังเล็กน้อย ที่จริงแล้ว เขาไม่ค่อยได้ทานอาหารนอกบ้าน ระบบย่อยอาหารของเขามีปัญหามาตั้งแต่เด็ก ถ้าทานอะไรผิดสำแดง ก็อาจจะปวดท้องอย่างรุนแรงได้

ดังนั้น อัญชันจึงยอมสละเวลาเรียนทำอาหารกับเชฟมืออาชีพ จนในที่สุด อาหารของเธอก็กลายเป็นอาหารจานโปรดของอารยัน เอาชนะอาหารของเชฟที่ทำอาหารให้อารยันมาตั้งแต่เด็ก

"กลิ่นมันยังไม่เปลี่ยนนะ อาจจะยังไม่บูดก็ได้ ให้ฉันลองดูก่อน"

"อย่านะ!" อัญชันห้าม "คุณมีปัญหาเรื่องท้อง อย่าเสี่ยงเลย"

ในที่สุด อารยันก็ถอนหายใจด้วยความผิดหวัง เขาจ้องมองอาหารที่จบลงในถังขยะด้วยความเวทนา

"ฉันจะไปอาบน้ำก่อน หลังจากอาบน้ำเสร็จ มีเรื่องสำคัญที่อยากจะคุยกับคุณ"

"โอเค" อัญชันตอบโดยไม่หันไปมอง เธอจดจ่ออยู่กับการทิ้งอาหารทั้งหมดที่เธออุตส่าห์ทำเมื่อคืนลงในถังขยะ หลังจากนั้น เธอจึงล้างจานสกปรกทั้งหมดและกลับไปทำอาหารใหม่

หลังจากอาบน้ำ อารยันก็ลงมาข้างล่างอีกครั้งพร้อมกับลากกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่ แม้จะรู้สึกแปลกใจ แต่อัญชันก็ไม่อยากถาม

"อัญชัน..." อารยันเรียก

"ว่าไง" อัญชันตอบ ผู้หญิงคนนั้นจดจ่ออยู่กับการเคี้ยวแซนวิชของเธอ

"คุณตาเสียไปเมื่อเดือนที่แล้ว นั่นหมายความว่าไม่มีใครบังคับให้เราต้องผูกมัดกันในการแต่งงานนี้อีกต่อไปแล้ว"

เดธ!

หัวใจของอัญชันเหมือนจะพลาดไปหนึ่งจังหวะ ดูเหมือนว่าเธอจะรู้แล้วว่าอารยันกำลังจะพูดอะไร

"หมายความว่ายังไง"

อารยันหายใจเข้าลึกๆ ไม่รู้ทำไม จู่ๆ เขาก็รู้สึกลังเลในใจ

"อัญชัน... ฉันอยากจะพูดความจริง"

"ความจริงเรื่องอะไร"

"จริงๆ แล้ว ฉันไม่เคยรักคุณเลย ฉันพยายามมาตลอดสองปีนี้ แต่ก็ทำไม่ได้ หัวใจของฉันโกหกไม่ได้ อัญชัน จริงๆ แล้ว ฉันตกหลุมรักคนอื่นมาตั้งแต่ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน และจนถึงวินาทีนี้ ฉันก็ยังลืมเขาไม่ได้"

"แล้วคุณต้องการอะไร" อัญชันถาม

เธอเตรียมพร้อมสำหรับความเป็นไปได้ที่เลวร้ายที่สุดแล้ว แต่กระนั้นน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาโดยไม่ได้ร้องขอ

"คนที่ฉันรักต้องการความชัดเจนเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเรา เขาอยากให้ฉันขอเขาแต่งงาน ดังนั้น..." อารยันหายใจเข้าอีกครั้ง "...ฉันอยากให้เราหย่ากัน"

***งานนี้เป็นงานที่ลงนามโดย NovelToon และห้ามละเมิดลิขสิทธิ์ เช่น การพิมพ์ซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาตโดยเด็ดขาด.***

***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***