ตำนานที่เขาเล่ากัน...
📖 ตอนที่ 1 — หมอกแรก
“อย่าขึ้นไปบนเขาตอนหมอกลง…
ถ้าได้ยินเสียงเรียก อย่าขานรับเด็ดขาด”
คำเตือนจากคุณย่ายังคงวนเวียนอยู่ในหัวของ ธีร์ แม้จะผ่านมาหลายชั่วโมงแล้ว ตั้งแต่เขาก้าวเท้าขึ้นมาบนบ้านไม้สองชั้นกลางหุบเขาแห่งนี้
เขาไม่ได้เชื่อหรอก แค่มองว่าเป็น “เรื่องเล่า” ที่ผู้ใหญ่ใช้หลอกเด็กๆ ไม่ให้เดินเพ่นพ่านยามค่ำคืนก็เท่านั้น
“หมอกน่ะเหรอ… ก็แค่ไอน้ำลอยอยู่ในอากาศ”
ธีร์พึมพำ ขณะมองออกไปยังทิวเขาเบื้องหน้า
สายหมอกหนาเริ่มไหลเข้ามาปกคลุมหุบเขาเหมือนม่านขาวจางๆ เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า เงียบเชียบจนน่าขนลุก
ธีร์ถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะคว้าเสื้อคลุมขึ้นมาใส่ แล้วเดินออกจากบ้าน
ด้วยความเบื่อหน่าย และอยากสำรวจรอบๆ
เส้นทางเดินเท้าเข้าสู่ป่ารอบหมู่บ้านมีเพียงทางแคบๆ ที่ถูกปกคลุมด้วยต้นหญ้า
เสียงใบไม้ไหวกับเสียงฝีเท้าตัวเองคือสิ่งเดียวที่เขาได้ยินในตอนนี้
ไม่รู้ว่าก้าวเดินไปไกลแค่ไหน จนกระทั่ง...
“...หนาวไหม?”
เสียงนุ่มๆ ดังขึ้นจากทางด้านหลัง
ธีร์สะดุ้ง หันกลับไปมองทันที
ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น ไม่รู้โผล่มาได้อย่างไร
เขาสวมชุดพื้นเมืองสีขาวหม่นๆ แปลกตา ท่ามกลางหมอกสีเทาจาง ร่างของเขาดูพร่าเล็กน้อยราวกับไม่ชัดเจนในภาพถ่าย
"นายเป็นใคร?" ธีร์ถามเสียงแข็ง ขณะที่คิ้วขมวดมุ่น
ชายหนุ่มยิ้มบางๆ ไม่ตอบคำถาม กลับมองเขาด้วยแววตาลึกซึ้งราวกับกำลังเฝ้ามองใครบางคนที่ไม่ได้พบกันเนิ่นนาน
“ในที่สุด... เธอก็มา”
“หา?” ธีร์ชะงัก “เธอรู้จักฉัน?”
แต่ไม่มีคำตอบ
เมื่อธีร์ก้าวเข้าไปใกล้อีกก้าว ร่างนั้นกลับค่อยๆ เลือนหายไปในหมอก…
ทิ้งไว้เพียงความเงียบ และกลิ่นหอมแผ่วเบา เหมือนกลิ่นดอกไม้แห้ง
ธีร์ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้นเนิ่นนาน
เขาไม่ได้เชื่อว่าตัวเองเจอผี
แต่เขาก็ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไรกันแน่
และในคืนนั้นเอง ก่อนเข้านอน
คุณย่าก็เอ่ยขึ้นช้าๆ ขณะปิดหน้าต่าง
“บางครั้ง... ตำนานที่เขาเล่ากัน ก็ไม่ได้เป็นแค่เรื่องเล่า
มันอาจเป็นสิ่งที่ยังคงรอใครบางคนอยู่...”
ธีร์ไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงมองออกไปยังป่าที่เงียบงัน
หัวใจกลับรู้สึกหนักขึ้นอย่างประหลาด
ราวกับเขาไปสัมผัสบางสิ่งที่ไม่ควรเห็น
จบบทที่ 1
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 13
Comments