รักร้ายของนายมาเฟีย
เสียงฝนโปรยปรายลงมาเบา ๆ บนถนนกรุงเทพฯ ยามค่ำ ไฟนีออนจากตึกสูงส่องสะท้อนหยดน้ำราวกับเพชรนับพัน ฟีฟ่า—เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปี นักเรียนมัธยมปลายปีสุดท้าย เดินกอดกระเป๋านักเรียนเก่า ๆ ของตัวเองกลับบ้านด้วยใบหน้าหม่นหมอง
บ้าน...คำที่ควรเป็นสถานที่ปลอดภัยสำหรับใครหลายคน แต่สำหรับฟีฟ่า มันกลับไม่ต่างจาก “ขุมนรก”
“กลับมาช้าทำไมวะ! มึงไปมั่วผู้ชายที่ไหนมาอีกล่ะ!” เสียงห้าวกระแทกหูทันทีที่ฟีฟ้าเปิดประตูเข้าไปในบ้าน
พ่อเลี้ยง—ชายร่างใหญ่ที่ติดเหล้าหนัก กำลังนั่งกอดขวดสุรา สายตาแดงกร่ำหันมามองเขาอย่างเกลียดชัง ข้าง ๆ กันนั้นคือ “ฟรานซ์” พี่ชายต่างสายเลือด ที่มักจะยิ้มเยาะเย้ยทุกครั้งที่เห็นเขากลับบ้าน
“ผม...แค่ติวหนังสือกับเพื่อนครับ” ฟีฟ่าพยายามพูดเสียงเบา
“หึ ติวหนังสือ? หรือว่ามึงไปขายตัวหาเงินมาซื้อข้าวแดก!” พี่ชายก้าวเข้ามากระชากคอเสื้ออย่างแรง
ฟีฟ่าสะบัดออก ดวงตาสั่นระริกเต็มไปด้วยน้ำตา แต่เขากลับกลืนมันลงคอ...เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรก และไม่ใช่ครั้งสุดท้าย
อีกมุมหนึ่งของเมือง
คีน—ชายหนุ่มวัยยี่สิบหก เจ้าของอาณาจักรธุรกิจมืดและสว่างที่ผสมผสานกันอย่างแนบเนียน เขาคือ “มาเฟียหนุ่ม” ผู้เย็นชาและน่าเกรงขาม นั่งเอนหลังอยู่ในรถสปอร์ตสีดำหรู ที่เพิ่งเลี้ยวออกจากผับในเครือของตัวเอง
“บอส จะให้กลับคอนโดเลยมั้ยครับ?” ภาคิน บอดี้การ์ดคู่ใจถามขณะขับรถ
คีนปรายตาคมกริบมองออกไปนอกหน้าต่าง เสียงฝนเคาะกระจกอย่างสม่ำเสมอ “ไม่...ขับวนรอบเมือง ฉันไม่อยากกลับตอนนี้”
ภายในรถเต็มไปด้วยบรรยากาศกดดัน บอดี้การ์ดที่เหลือ—ธาม, ปีเตอร์, มาร์ค และอีกหลายคน นั่งเรียงรายในรถคันอื่น ๆ ตามหลัง ราวกับขบวนคุ้มกันราชา
ชะตากรรมทำงานอย่างแปลกประหลาด...
ทันทีที่ฟีฟ่าวิ่งหนีออกจากบ้านหลังจากถูกพ่อเลี้ยงไล่ตบหน้าจนเลือดซิบ เขาก็พุ่งออกไปบนถนนใหญ่ ฝนยังคงตกหนักจนมองทางแทบไม่เห็น
“เฮ้ย ระวัง!!!” เสียงภาคินตะโกนเมื่อเงาร่างเล็กพุ่งตัดหน้ารถสปอร์ต
เสียงเบรกดังเอี๊ยดลั่นกลางสายฝน ฟีฟ่าล้มลงไปนอนกลางถนน ร่างกายเปียกโชกเต็มไปด้วยรอยช้ำ
คีนเปิดประตูลงมาทันที รองเท้าหนังราคาแพงก้าวไปหยุดตรงหน้าร่างที่นอนหอบหายใจ เขาก้มลงมองอย่างไร้อารมณ์ แต่ลึก ๆ ในใจกลับสะดุดกับแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดนั้น
“เด็กบ้า...อยากตายรึไง” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเย็นชา
ฟีฟ่าพยายามยันตัวลุกขึ้น แต่ร่างกายไม่ตอบสนอง ดวงตาสบเข้ากับคีนเพียงเสี้ยววินาที หัวใจเขาเต้นแรงจนแทบทะลุอก
“ผม...ขอโทษครับ” เขาพูดเสียงสั่น ก่อนสลบไปในอ้อมแขนของมาเฟียหนุ่ม
คฤหาสน์ของคีน – ห้องรับรองหรู
ฟีฟ่าค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาก็พบเพดานสูงโปร่ง โคมไฟระย้าส่องประกายตระการตา เขากระพริบตาหลายครั้ง พยายามตั้งสติ
“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงทุ้มเย็นดังขึ้นข้างโซฟาหนังแท้
ฟีฟ่าหันไปเจอคีนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ ข้าง ๆ มีบอดี้การ์ดหลายคนยืนเรียงราวกับเงา ทุกสายตามองมาที่เขา
“ผม...ที่นี่ที่ไหนครับ”
คีนยกยิ้มมุมปาก “คฤหาสน์ของฉัน เด็กน้อย...นายวิ่งตัดหน้ารถฉัน จะให้ปล่อยตายข้างถนนก็ดูใจร้ายไปหน่อย”
ฟีฟ่าเม้มปากแน่น หัวใจสั่นไหว เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังก้าวเข้าสู่โลกที่อันตรายที่สุด
บทสนทนากับเพื่อน
วันถัดมา ฟีฟ่ากลับไปโรงเรียนตามปกติ แต่ใบหน้าซีดเซียวเต็มไปด้วยร่องรอยช้ำ เพื่อน ๆ รีบวิ่งเข้ามาล้อม
“เฮ้ย ฟีฟ่า! หน้าทำไมเป็นแบบนี้วะ” ยูถามพลางจับแขนเขา
“ไม่เป็นไรหรอก แค่หกล้ม...” ฟีฟ่าพยายามยิ้มกลบเกลื่อน
แต่พีชกับจีนสบตากันอย่างสงสัย ในใจรู้ดีว่ามันไม่ใช่แค่ “หกล้ม”
ขณะเดียวกัน...
คีนกลับยังคงคิดถึงแววตานั้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไม “เด็กคนนี้” ถึงทำให้ความเย็นชาที่สร้างมาเป็นเกราะป้องกันมาหลายปี เริ่มสั่นคลอน
และนี่...คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราว “รักร้าย” ที่ทั้งสองไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้
📌 จบตอนที่ 1
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
Comments