“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง จอดตรงนี้แหละค่ะ”
“บ้านอยู่แถวนี้หรอครับ”
“ใช่ค่ะ”
“อยู่ใกล้หมู่บ้านแฟนผมเลยครับ แต่ผมดันไม่รู้ว่าบ้านหลังไหน”
“เอ้าหรอคะ คุณเป็นคนดีมากเลยค่ะ ผู้หญิงคนนั้นโชคดีจังเลยนะคะ”
“ขอบคุณครับ”
พูดจบก็ลงจากรถไปเปิดประตูให้หญิงสาว เป็นจังหวะเดียวกันที่ปลายฟ้าจะเปิดประตูลงจากรถพอดี ทำให้พลาดท่าล้มเซปะทะกับหน้าอกแกร่งของชายหนุ่มเต็มแรง ทำให้หมวกที่สวมใส่อยู่นั้นหลุดออก ผมที่เก็บเรียบร้อยเป็นอย่างดีสยายลงมา เผยให้เห็นใบหน้าสวยขาวผ่องโดยที่ปลายฟ้าไม่รู้ตัว ภูมิเดชอึ้งเหมือนเขาโดนเล่นตลกอะไรสักอย่าง
“อุ๊ย!! ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”
พูดจบก็แหงนหน้ามองคนที่ประคองร่างของเธออยู่ ทำให้เขามั่นใจว่าคนตรงหน้านี้คือคนรักของตนเอง แม้จะมีแว่นกันแดดหนาเตอะบังใบหน้างามนั้นแต่เขาก็มั่นใจว่าใช่ปลายฝนชัวร์
“ปลายฝน คุณเล่นอะไรของคุณเนี่ย”
“เอ่อ ฉันขอตัวก่อนนะคะ”
“เดี๋ยว คุณ”
ภูมิเดชดึงหญิงสาวเข้ามากอดทันที
“ผมคิดถึงคุณ เพราะแบบนี้ใช่ไหมคุณถึงไม่ว่างเจอผม คุณแค่อยากจะลองใจผมใช่ไหม”
“เอ่อ เดี๋ยวก่อนนะคะ ให้ฉันถึงบ้านก่อนแล้วฉันจะอธิบายทุกอย่างเอง”
“ไม่ คุณต้องคุยกับผมให้รู้เรื่องตอนนี้เวลานี้”
พูดขนาดนี้แล้วผู้ชายตรงหน้าคงมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับพี่สาวของเธอแน่ๆ ไว้เคลียร์กันเองนะคะพี่ฝน
“ขอโทษจริงๆค่ะ”
พูดจบก็ผลักชายตรงหน้า ก่อนวิ่งหนีจากไป
ทุกภาพเหตุการณ์อยู่ในสายตาของวศิน ภาพที่เขากอดกัน
“หึ! เจอกับผู้ชายแค่ครั้งเดียวก็ยอมให้เขากอดสะแล้วเธอมันใจง่าย”
วศินกำมือแน่นก่อนขับรถออกไป
พอปลายฟ้าวิ่งถึงบ้านก็รีบกดออดหน้าบ้านรัวๆ ไม่นานก็มองเห็นร่างพี่สาวคนสวยเดินออกมาจากตัวบ้านเพื่อมาเปิดประตู
“ยัยฟ้า!!!”
“พี่ฝน ฮื่อๆ”
พูดจบก็โผลเข้ากอดพี่สาวตัวเองทันที
“เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรฟ้า บอกพี่มา”
“ฮื่อๆ”
“หยุดร้องก่อน เข้าบ้านกัน อาบน้ำพักผ่อนให้สบายใจพร้อมแล้วค่อยมาเล่าให้พี่ฟังนะคนดีของพี่”
ปลายฟ้าพยักหน้าหงึกๆ ส่งยิ้มปนน้ำตาให้พี่สาวก่อนขอตัวไปอาบน้ำพักผ่อน
กริ๊ง กริ๊ง...
เสียงโทรศัพท์ปลายฝนดังขึ้น หญิงสาวมองดูเบอร์ที่โทรเข้ามาแต่ไม่มีอารมรับสาย นานมากแล้วที่เธอไม่ยอมออกไปเจอภูมิเดช เพราะเธอมัวคิดมากเรื่องน้องสาวเพราะตั้งแต่น้องสาวออกจากบ้านไปก็ไม่ยอมติดต่อมาหาเลย ไม่รู้ไปอยู่กับใครที่ไหนไปทำอะไรมา แถมตอนกลับมาปลายฟ้าก็ร้องห่มร้องไห้สะงั้น แม้ตอนนี้น้องสาวกลับมาแล้วปลายฝนก็ยังไม่อยากคุยกับคนรักตอนนี้อยู่ดี
“เอาไว้เคลียร์ปัญหาทุกอย่างเสร็จก่อนนะคะภูมิเรื่องของเราค่อยว่ากัน”
ปลายฝนบ่นกับโทรศัพท์ก่อนกดตัดสายปิดเครื่องลง
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 44
Comments