ตลอดทั้งวัน โรเบิร์ตพยายามอย่างยิ่งที่จะสลัดความรู้สึกไม่สบายใจทิ้งไป เขาทำตัวเป็นปกติที่สุดต่อหน้าเอมิลี่และน้องลีโอ พาพวกเขาไปเดินเล่นริมชายหาด เล่นทราย และทานไอศกรีม ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ทุกครั้งที่เผลอ ดวงตาของเขาก็มักจะเหม่อลอยไปยังนามบัตรสีดำด้านที่ซุกซ่อนอยู่ในกระเป๋ากางเกง
นามบัตรของ ริชาร์ด ฮาร์เปอร์ มันเรียบง่ายจนน่าประหลาด มีเพียงชื่อและตำแหน่ง "ที่ปรึกษาพิเศษ" ตัวอักษรสีเงินคมกริบราวกับใบมีด ไม่มีชื่อบริษัท ไม่มีเบอร์โทรศัพท์อื่น ไม่มีอีเมล มีเพียงเบอร์มือถือส่วนตัวที่โรเบิร์ตไม่คุ้นเคย
ตกเย็น หลังน้องลีโอหลับไปแล้ว โรเบิร์ตนั่งอยู่กับเอมิลี่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น แสงจากโคมไฟสีส้มนวลสร้างบรรยากาศที่อบอุ่น แต่ความเงียบกลับอึดอัด เอมิลี่สังเกตเห็นความกระวนกระวายของสามีมาตลอดทั้งวัน เธอรู้ว่ามีบางอย่างรบกวนจิตใจเขาอย่างหนัก
"โรเบิร์ตคะ มีอะไรที่คุณอยากจะบอกฉันจริงๆ ใช่ไหมคะ?" เอมิลี่ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน มือเรียวเล็กของเธอเอื้อมมาจับมือเขาไว้
โรเบิร์ตถอนหายใจยาว มองลึกลงไปในดวงตาคู่สวยของภรรยา เขาไม่อยากปิดบังเธออีกต่อไป ความลับที่เก็บไว้มันหนักอึ้งเกินกว่าจะแบกรับคนเดียว
"คนที่มาหาผมที่ร้านเมื่อเช้า..." โรเบิร์ตเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "เขา...เขารู้เรื่องอดีตของผม"
เอมิลี่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกระชับมือเขาแน่นขึ้น "อดีตที่คุณเคยเล่าให้ฉันฟัง...เรื่องงานที่ต้องเดินทางบ่อยๆ ใช่ไหมคะ?"
โรเบิร์ตส่ายหน้าช้าๆ "มัน...มันซับซ้อนกว่านั้นมาก เอมิลี่ ก่อนที่เราจะพบกัน ผม...ผมเคยทำงานที่อันตราย...มาก" เขาเว้นจังหวะ กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ผมเคยเป็น...นักฆ่า"
ดวงตาของเอมิลี่เบิกกว้างด้วยความตกใจ มือที่จับเขาเริ่มสั่นระริก ความเงียบเข้าปกคลุมห้องนั่งเล่น ราวกับเวลาหยุดหมุน
"คุณ...คุณพูดจริงเหรอคะ?" น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน
โรเบิร์ตพยักหน้าอย่างเจ็บปวด "ผมรู้ว่ามันยากที่จะเชื่อ...ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณตั้งแต่แรก ผมกลัว...กลัวว่าคุณจะรับไม่ได้"
น้ำตาเริ่มคลอเบ้าของเอมิลี่ แต่เธอก็พยายามกลั้นมันไว้ "แล้ว...คนที่ชื่อริชาร์ด เขาต้องการอะไรจากคุณ?"
"เขาต้องการให้ผมกลับไปทำงานนั้นอีกครั้ง" โรเบิร์ตตอบด้วยความขมขื่น "เขามี 'เป้าหมาย' ที่เขาเชื่อว่ามีเพียงผมเท่านั้นที่จะจัดการได้"
"แล้วคุณจะ...?"
"ไม่" โรเบิร์ตรีบตอบอย่างหนักแน่น "ผมจะไม่กลับไป ผมสัญญา ผมทิ้งชีวิตนั้นมานานแล้ว ผมมีคุณ มีลีโอ ผมจะไม่ยอมให้ใครมาพรากความสุขนี้ไปจากผม"
เอมิลี่โผเข้ากอดเขาแน่น ปล่อยให้น้ำตาไหลรินออกมาอย่างเงียบๆ "ฉันเชื่อใจคุณค่ะโรเบิร์ต ฉันรู้ว่าคุณทำได้...แต่ฉันกลัว"
โรเบิร์ตกอดภรรยาไว้แน่นเช่นกัน ความรู้สึกผิดและความรักถาโถมเข้ามาในใจ เขาเกลียดที่อดีตของเขากำลังจะมาทำร้ายคนที่เขารักที่สุด
หลังจากเอมิลี่สงบลง โรเบิร์ตตัดสินใจหยิบนามบัตรของริชาร์ดออกมา เขาพลิกดูมันอีกครั้งอย่างละเอียด มองหาเบาะแสอื่นใดที่อาจซ่อนอยู่
"เขาบอกว่าเป้าหมายของเขาเชื่อมโยงกับอดีตของผม" โรเบิร์ตพึมพำ "และถ้าผมปฏิเสธ...ครอบครัวของเราอาจจะตกอยู่ในอันตราย"
"คุณคิดว่าเขาขู่จริงเหรอคะ?" เอมิลี่ถามด้วยความหวาดกลัว
โรเบิร์ตเงียบไปครู่หนึ่ง "คนพวกนั้น...ทำได้ทุกอย่าง เอมิลี่ ผมไม่อยากเสี่ยง"
ในที่สุด โรเบิร์ตก็ตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าที่เขาเก็บไว้ในลิ้นชักออกมา มันเป็นเครื่องที่เขาเคยใช้ติดต่อกับคนในโลกใต้ดิน เบอร์โทรศัพท์ที่อยู่ในนามบัตรของริชาร์ดไม่ใช่เบอร์ที่เขาคุ้นเคย แต่เขารู้สึกว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่น
เขาโทรออก รอสายอยู่ครู่หนึ่ง ปลายสายก็รับ
"ว่าไง?" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังมาจากปลายสาย
"นี่ผมเอง...โรเบิร์ต" โรเบิร์ตพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นแต่แฝงไปด้วยความกังวล
"โรเบิร์ต? ไม่ได้ยินชื่อนี้นานแล้ว นึกว่านายตายไปแล้วเสียอีก" ปลายสายหัวเราะเบาๆ "มีอะไรรึเปล่า?"
"ผม...ผมมีเรื่องอยากจะถาม" โรเบิร์ตพูด "คุณรู้จักคนที่ชื่อ ริชาร์ด ฮาร์เปอร์ ไหม?"
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ความเงียบที่ทำให้โรเบิร์ตรู้สึกถึงความผิดปกติ
"ริชาร์ด ฮาร์เปอร์..." เสียงนั้นพึมพำราวกับกำลังครุ่นคิด "เคยได้ยินชื่อนี้แวบๆ...ดูเหมือนจะเป็นคนของ 'องค์กร' รุ่นใหม่ไฟแรง ทำไม? เขายุ่งอะไรกับนาย?"
"เขามาหาผม...ต้องการให้ผมกลับไปทำงาน" โรเบิร์ตอธิบายสั้นๆ
"หึ! พวกนั้นมันไม่เคยปล่อยใครไปง่ายๆ จริงๆ" ปลายสายสบถเบาๆ "แล้วนายจะเอายังไง?"
"ผมปฏิเสธไปแล้ว...แต่เขาทิ้งท้ายว่าถ้าผมไม่ทำ ครอบครัวของผมอาจจะเดือดร้อน" โรเบิร์ตพูดด้วยความรู้สึกขุ่นเคือง
"ไอ้พวก..." ปลายสายสบถอีกครั้ง "ฟังนะ โรเบิร์ต ถ้าพวกมันขู่เรื่องครอบครัว นายต้องระวังตัวให้มาก พวกนั้นมันไม่เคยพูดเล่น"
"ผมรู้..." โรเบิร์ตถอนหายใจ "คุณพอจะรู้ไหมว่า 'เป้าหมาย' ของพวกเขาคือใคร?"
"เขาไม่ได้บอกนายเหรอ?" ปลายสายถามด้วยความแปลกใจ
"บอกสิ...เขาบอกว่าเป็นอดีตเพื่อนร่วมงานของผม" โรเบิร์ตตอบ "แต่เขาไม่ได้บอกชื่อ"
ความเงียบกลับมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันยาวนานกว่าเดิม ราวกับปลายสายกำลังคิดอะไรบางอย่าง
"โรเบิร์ต..." ในที่สุด ปลายสายก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น "ถ้าพวกมันเล่นสกปรกถึงขนาดนี้...นายต้องระวังตัวให้มากที่สุด และถ้าเป็นไปได้...อย่าไว้ใจใคร"
หลังจากวางสาย โรเบิร์ตรู้สึกถึงความกังวลที่เพิ่มมากขึ้น ข้อมูลเพียงเล็กน้อยจากเพื่อนเก่าในโลกใต้ดินไม่ได้ช่วยให้เขาสบายใจขึ้นเลย นามบัตรสีดำในมือยังคงเป็นปริศนา และข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้ก็ยังคงค้ำคอ
เขาเงยหน้ามองเอมิลี่ที่นั่งมองเขาด้วยความเป็นห่วง โรเบิร์ตรู้ว่าเขาต้องตัดสินใจ เขาต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อปกป้องครอบครัวจากเงาที่กำลังคืบคลานเข้ามา
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 11
Comments