หลังจากที่องค์ชายหลี่หานสร้างความวุ่นวายในบ้านของเสี่ยวเหมยมาหลายวัน ในที่สุด ข่าวเรื่องชายแปลกหน้าที่มาอาศัยอยู่กับหญิงสาวตัวคนเดียวก็แพร่กระจายไปทั่วหมู่บ้าน!
และเช้าวันนี้เอง...
"เหมย! เปิดประตูเดี๋ยวนี้!"
เสียงเคาะประตูดังปึงปัง เสี่ยวเหมยถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินไปเปิดประตู เผยให้เห็นกลุ่มป้าข้างบ้านและลุง ๆ จากตลาดยืนกอดอกมองมาด้วยสายตาสงสัย
"ว่าไงจ๊ะป้า ๆ ลุง ๆ มาหาข้ามีเรื่องอะไรหรือ?"
"อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่อง! พวกเรารู้ว่าเจ้ามีชายแปลกหน้าอยู่ในบ้าน!"
"...เอ่อ..." เสี่ยวเหมยเหลือบมองไปทางหลี่หานที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่ในบ้านอย่างสบายใจ
"เจ้าหนุ่มนั่นเป็นใครกันแน่!?"
ฉาก 1: องค์ชายกับคำโกหกที่ไม่เนียน
เสี่ยวเหมยเหลือบมองหลี่หาน ส่งสัญญาณเตือนให้เขาระวังตัว แต่องค์ชายหนุ่มกลับลุกขึ้นมายืนกอดอก ยิ้มมั่นใจ ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงหนักแน่น
"ข้าคือ..."
(เสี่ยวเหมยกลั้นหายใจ... หวังว่าเขาจะไม่พูดอะไรแปลก ๆ ออกไป...)
"ข้าคือคนรักของเสี่ยวเหมย!"
"...!!!"
เสี่ยวเหมยแทบสำลักอากาศ ขณะที่ชาวบ้านก็ตกตะลึงพอกัน
"ว่าไงนะ!?" ป้าข้างบ้านตาโต
"พวกเจ้าเป็นคู่รักกันตั้งแต่เมื่อไหร่!?"
เสี่ยวเหมยหันไปถลึงตาใส่หลี่หานทันที ไอ้บ้านี่มันพูดอะไรออกมา!?
"อ้อ... ก็เมื่อไม่นานมานี้" หลี่หานยิ้มเจ้าเล่ห์ "ข้าตกหลุมรักนางตั้งแต่แรกเห็น และตั้งใจจะใช้ชีวิตร่วมกับนาง!"
(อะไรนะ!? ใครบอกเจ้าว่าข้าจะอยู่กับเจ้าไปตลอดชีวิต!?)
ฉาก 2: องค์ชายกับบททดสอบจากชาวบ้าน
"ถ้าเจ้าคือคนรักของเสี่ยวเหมยจริง เจ้าต้องผ่านการทดสอบจากพวกเรา!"
หลี่หานเลิกคิ้ว "การทดสอบ?"
"ใช่! เราต้องแน่ใจว่าเจ้าดีพอสำหรับนาง!"
(หา!? ข้าไม่เกี่ยวสักหน่อย ทำไมข้าต้องมานั่งดูการทดสอบอะไรแบบนี้!?) เสี่ยวเหมยกุมขมับ แต่ชาวบ้านก็ตกลงใจกันไปแล้ว
ฉาก 3: บททดสอบสุดโหดของชาวบ้าน!
การทดสอบที่ 1: แบกฟืนขึ้นเขา
"เจ้าต้องแบกฟืนขึ้นเขาไปส่งที่วัดด้านบน!"
"แค่ฟืนกองเล็ก ๆ นี่น่ะหรือ? ง่ายมาก!"
(ครึ่งชั่วโมงต่อมา...)
"...หนัก... ข้าไม่ไหวแล้ว..."
หลี่หานทรุดตัวลงกับพื้น ในขณะที่ชาวบ้านพากันหัวเราะ เสี่ยวเหมยยืนกอดอกมองเขาอย่างสมเพช
"องค์ชายรูปงามของเจ้าแบกฟืนไม่ได้สินะ?"
"หุบปาก..."
การทดสอบที่ 2: ตกปลาในลำธาร
"เจ้าต้องตกปลาให้ได้สักตัวเพื่อพิสูจน์ว่าเจ้าจะเลี้ยงดูเหมยได้!"
หลี่หานยิ้มมั่นใจ "แค่ตกปลา? ง่ายมาก!"
(สองชั่วโมงต่อมา...)
"...เหตุใดข้าจึงยังตกปลาไม่ได้สักตัว?"
เสี่ยวเหมยนั่งกินข้าวเหนียวปิ้งข้าง ๆ พร้อมหัวเราะ "เพราะเจ้าโง่น่ะสิ"
การทดสอบที่ 3: ทำอาหารให้ชาวบ้านชิม
"สุดท้าย เจ้าต้องทำอาหารให้พวกเรากิน!"
"...ข้าจะทำเต็มที่"
เสี่ยวเหมยเริ่มรู้สึกไม่ดีทันที แค่เขาช่วยนางทำกับข้าวที่บ้าน หม้อข้าวก็ไหม้ไปแล้ว...
(และแล้วหายนะก็มาถึง...)
"นี่มันอะไร!?"
"ทำไมซุปเค็มเหมือนทะเล!"
"ข้าวไหม้เกินไปหรือเปล่า!?"
เสี่ยวเหมยกุมขมับ การทำอาหารของหลี่หานแย่กว่าที่นางคาดไว้เสียอีก!
"เอ่อ... ข้าว่าข้าทำได้ดีนะ"
"นี่เจ้าอยากให้พวกเราตายหรืออย่างไร!?"
ฉากจบ: องค์ชายผู้สอบตก
หลังจากการทดสอบผ่านไป หลี่หานล้มเหลวในทุกด้าน! ชาวบ้านพากันถอนหายใจหนัก
"เจ้านี่มัน... จะเลี้ยงดูเหมยไหวจริงหรือ?"
เสี่ยวเหมยถอนหายใจเช่นกัน ก่อนจะหันไปมองหลี่หานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แม้จะทำอะไรไม่เป็นเลย แต่เขาก็ยังดูพยายามอยู่บ้าง
"...ข้าจะฝึกให้เขาเอง"
"หา!?" หลี่หานหันขวับมามองนาง
"ใช่! ถ้าเจ้าอยากอยู่ที่นี่ต่อ เจ้าต้องเรียนรู้ให้มากกว่านี้!"
หลี่หานยิ้มแหย ๆ ก่อนจะพยักหน้า "เข้าใจแล้ว..."
(ดูเหมือนว่าองค์ชายของเรายังต้องผ่านการฝึกฝนอีกมาก...)
(ตอนต่อไป: "เมื่อองค์ชายต้องไปทำงานในตลาด!")
หลังจากสอบตกเรื่องเอาตัวรอด ชาวบ้านไม่ยอมปล่อยหลี่หานไว้เฉย ๆ! เขาถูกส่งไปช่วยงานในตลาด และแน่นอนว่าความวุ่นวายกำลังจะตามมาอีกครั้ง!
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 100
Comments