14
การันต์นั่งมองข้ามภพและกรณ์ที่พากันเดินดูรถรุ่นใหม่ด้วยหัวใจที่รู้สึกวูบโหวง แต่กระนั้นเด็กหนุ่มก็พยายามบอกตัวเองว่าคนทั้งคู่แค่เป็นเพียงเพื่อนทางธุรกิจหรือคงแค่เพียงลูกค้าคนสำคัญเท่านั้น
ท่องไว้ว่าจะไม่งี่เง่า...
แม้ตอนนี้ที่สองคนเดินเคียงกันดูใกล้ชิดและเป็นธรรมชาติมากจนทำเอาปวดหนึบในใจไปหมด
เหมาะสมกันอย่างกับอะไรดี...
"ถ่านไฟเก่ามันร้อนรอวันรื้อฟื้นนน" จากนั้นเองเสียงเอ็มเดินร้องเพลงหยอกกับคิงดังขึ้นมาข้างหลังทำการันต์หันมอง
"นี่แหน่ะ ไอสัส ดูที่ดูทางมั่ง" คิงที่เห็นการันต์หันมารีบตบหัวเอ็มทันทีเพื่อเตือน
"ขอโทษนะรันต์" เอ็มว่าทำหน้ารู้สึกผิด
เขาไม่ได้ตั้งใจแต่เพราะไม่คิดว่าน้องจะได้ยินจริงๆ
"ขอโทษรันต์ทำไมหรอครับ หรือว่า..." การันต์หันมองคนสองคนที่ยังดูรถด้วยท่าทางใกล้ชิดสนิทสนมกัน
"เอ่อ...." เอ็มอึกอักไม่ยอมพูด
"ไม่มีอะไรหรอกรันต์ อยากไปเทสต์ไดรฟ์กับพี่ไหม" คิงถามพยายามชวนน้องเปลี่ยนเรื่อง
"ตัวใหม่ล่าสุดเลยน้าา ดีกว่านั่งรอไอ้ภพเปล่าๆ..." เอ็มว่าพยายามช่วยกลบความผิดที่ตัวเองก่อไว้
"ไปสิครับ" การันต์ตอบตกลงทันที
ดีเหมือนกันจะได้ลองอะไรใหม่ๆที่ไม่เคยทำ...
เอี๊ยดดด
'วู้ววววว'
'โหดจัดดด!!'
'เอาอีกไอ้คิง!!'
ข้ามภพที่กำลังเดินดูรถกับกรณ์ที่กำลังชวนกันคุยอย่างออกรสได้ยินเสียงบดล้อดังขึ้นบนสนามหน้าโชว์รูมและเสียงเชียร์จากเหล่าพนักงานพื้นสนามและเอ็มพากันหันไปมองที่สนาม พบว่ารถตัวใหม่ล่าสุดของโชว์รูมกำลังขับฉวัดเฉวียนไปมาและบดล้อดริฟท์อย่างมืออาชีพ แทบไม่ต้องเดาเลยว่าลีลาการขับนั้นเป็นของใคร
"นั่นคุณคิงกับใครครับนั่น..." กรณ์ถามเพราะรู้ดีว่าฝีมือระดับเทพไม่ใช่คนไกล...นั่นคือคิง นักแข่งตัวฉกาจที่เป็นที่รู้จักในหมู่คนรักการแข่งรถ
ข้ามภพที่ฉุกคิดขึ้นมาได้รีงหันไปมองหาการันต์ทันทีและเขาพบว่าคนรักไม่ได้นั่งอยู่ตรงที่เดิมเสียแล้ว เขารีบปรี่เดินเข้าไปหาเอ็มที่กำลังเชียร์ท่าทางสนุกทันที
ดูก็รู้ว่ามันยียวน...
เอ็มเกาะขอบสนามดูการแข่งของคิงมาตั้งแต่เรายังวัยรุ่น แค่นี้มันจะมาตื่นเต้นอะไร
"ทำเหี้ยอะไรกัน!" ข้ามภพถามเสียงเข้ม
"อะไรวะไอ้ภพ คิงมันแค่อยากพาน้องลองรถดูเฉยๆ" เอ็มว่าก่อนจะเหลือบมองกรณ์
"แล้วทำไมต้องเป็นรันต์" ข้ามภพถามต่อ
กรณ์เองรีบสังเกตุอาการอีกคนที่ดูจะหัวเสียอย่างสนใจ
"ช่วยไม่ได้ว่ะ เมียมึง มึงไม่เฝ้าวะ..." เอ็มว่าทิ้งท้ายตั้งใจให้กรณ์ได้ยินชัดๆ
คิงที่วนรถได้รอบสนามแล้วดริฟท์เข้ามาจอดตรงหน้าข้ามภพที่ยืนกอดอกหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ด้วยความมืออาชีพ ประตูข้างมีการันต์เดินยิ้มร่าลงมา
"เพิ่งรู้นะครับว่าพี่คิงฝีมือดีขนาดนี้..." การันต์เอ่ยชมทันทีที่คนขับเปิดประตูลงตามมา
ครั้งแรกที่อยู่บนรถแข่งมันทำเอาการันต์ฉี่แทบราด ทั้งสนุกและทั้งหัวใจเกือบวาย...
"ถ้าชอบวันหลังพี่ชวนมาอีกนะ" คิงว่าด้วยรอยยิ้มหล่อๆ
"ไม่มีวันหลังอะไรทั้งนั้น กลับ!" ข้ามภพว่าก่อนจะออกคำสั่งแล้วเข้าไปคว้ามือการันต์ให้เดินตาม ทิ้งให้กรณ์มองตามหลังไปด้วยความตื่นตา
ไม่คิดว่าจะได้เห็นข้ามภพมุมนี้...
"พี่ภพจะรีบไปไหนเนี่ย!" การันต์เอ่ยถามข้ามภพที่ขับรถด้วยความเร็วบนถนน
"ชอบไม่ใช่หรอขับเร็วๆ!" ข้ามภพเอ่ยประชดถึงเรื่องที่อีกคนไปทำมา
"พี่ภพ นั่นมันพี่คิงนะ" การันต์เตือน
ทั้งที่คิงเป็นเพื่อนสนิทข้ามภพแท้ๆยังจะเอามาหาเรื่องเขาอีก
"แล้วคิงเป็นผัวรันต์รึไง!" ข้ามภพว่า
"พอแล้ว รันต์ไม่อยากทะเลาะ" การันต์ว่าแล้วนั่งเงียบตลอดทาง
...เกิดอาการน้อยใจตีตื้นขึ้นมา ขนาดข้ามภพมีท่าทีสนิทสนมกับกรณ์เกินหน้าเกินตาเขายังไม่ก้าวก่ายหรือตั้งตาระแวงแบบที่อีกคนกำลังทำเลย
การันต์กลับมาตั้งใจจะอาบน้ำและจะเข้านอนทันทีเพื่อหนีหน้าคนงี่เง่า เพราะเขาเหนื่อยมาทั้งวันให้มานั่งเอาใจข้ามภพคงจะไม่ใช่
นับวันข้ามภพยิ่งไร้สาระ
"รันต์" ข้ามภพเรียกอีกคนที่นั่งดูทีวีนิ่ง
"..."
"รันต์มากินข้าว" เขาออกไปซื้อของกินมาให้การันต์เพื่อจะทานด้วยกันที่ห้องแต่น้องกลับยังทำเมิน
ยอมรับว่าหึงอีกแล้วแต่ก็ไม่ได้เหวี่ยงอะไรเลยนี่... ข้าวปลาก็หามาให้ทำไมเมียถึงยังทำเงียบ
"รันต์ไม่หิว กินเลย" การันต์ว่าด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อน
"อย่ามาทำแบบนี้นะรันต์ มากินข้าว"
"รันต์ไม่หิว" อีกคนยังยืนยันหนักแน่น
"ที่รัก..พี่ขอโทษ" ข้ามภพใช้เสียงอ้อนเพื่อให้อีกคนยอมลุกมากินอาหารเย็น
"...." มันไม่ได้ผล
"รันต์ครับ เดี๋ยวก็ปวดท้องเอานะ ลุกมากินนะ" ข้ามภพว่า
การันต์ฃอบถอนหายใจก่อนจะพยักหน้าและยอมลุกขึ้นตามอีกคนไปนั่งบนโต๊ะ
"อะ..." ข้ามพบตักกับข้าวของโปรดของการันต์จ่อปากอีกคนจนเผลอยิ้มและยอมกินเข้าไป
"ยิ้มแบบนี้สิ" ข้ามภพว่าหยิกแก้มนุ่ม
"หึงรันต์กับเพื่อนตัวเองเนี่ยนะ บ้า!" การันต์ว่าทำจมูกย่น
"ก็เพราะเป็นเพื่อนพี่ไง"
"..." การันต์เลิกคิ้วงง
"ก็มันทั้งหล่อ ทั้งรวย แถมอบอุ่นดูใจดีกว่าพี่อีก"
"แต่ที่รักของรันต์ดีที่สุดเลยนะ" การันต์ว่ายิ้มกว้าง
"รันต์...พี่ไม่อยากกินข้าวแล้วอะ" ข้ามภพเลียริมฝีปาก
"ไม่เอา" การันต์ว่าในขณะที่คนตรงข้ามลุกขึ้นมาที่หลังเขาแล้ว
"ไม่เอา อือ กิน อะ ก่อนนะ" การันต์พูดไปส่งเสียงร้องไปเพราะคนข้างหลังจูบไซร้ที่คอไม่เลิก
มันอะไรกันวะเนี่ย...
3 นาทีดี 4 นาทีปล้ำ...
ผัวแบบนี้เขาไปหามาจากไหนนะ...
"อื้อ" รู้ตัวอีกทีกางเกงก็ถูกโยนหายไปแล้ว
ข้ามภพอุ้มการันต์ที่กอดคอเขาแน่นมานั่งกลางโต๊ะในห้องครัว
"แบบนี้ก็ตื่นเต้นดีนะ" ข้ามภพเอ่ยแซ็วอีกคนชวนให้เขิน
แล้วเขาก็ต้องแปลกใจเมื่อการันต์ผลักออกจากตัวอย่างเร็ว และเดินไปข้างหลังเขาแทน
หันไปมองอีกทีก็เจอการันต์อยู่ในร่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อนใส่แค่ผ้ากันเปื้อนปกปิดเอาไว้
ข้ามภพกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่
"สามี อยากทานอะไรดีครับ" การันต์ที่สวมบทบาทเป็นพ่อครัวสุดเซ็กซี่เอ่ยถามข้ามภพอย่างยั่วยวน
แม้จะบอกว่าเหนื่อยแต่เมื่อถึงเวลาการันต์ก็พร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้บทรักของพวกเขาสนุกและน่าตื่นเต้น
"แบบนี้พี่จะไปไหนได้ล่ะรันต์" ข้ามภพว่าก่อนจะจูบลงไปตามเนื้อตัวของการันต์ทั่วร่าง
รสรักอันร้อนแรงเกิดขึ้นในห้องครัวที่อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นจากสองร่างที่กำลังเบียดเสียดกันอยู่แนบชิด บั้นท้ายของพ่อครัวกำลังโยกอยู่บนตัวคุณสามี เสียงตีด้วยความมันเขี้ยวดังสะท้านพร้อมเสียงครางหวาน
รอยมือขึ้นสีไปทั่วบริเวณ แก่นกายใหญ่ยังทำหน้าที่ปรนเปรอเมียรักด้วยความเร้าใจ เมื่อโยกย้ายกันจนพอใจจรไปถึงฝั่งฝันทัั้งคู่ ข้ามภพก็อุ้มอีกคนไปอาบน้ำเพื่อที่จะมากินอาหาร 'จริงๆ' ที่ถูกทิ้งไว้จนเย็นชืด
"รันต์ครับ" ข้ามภพเรียกจับมืออีกคนข้างที่ไม่ได้ใช้ทานอาหาร
"ครับ" คนขานรับยังคงเคี้ยวข้าวในปากตุ้ยๆ
"พี่อยากไปหาคุณแม่รันต์ เราว่าดีไหม?"
"หืม แม่รันต์หรอ?"
"ใช่ พี่เอาลูกชายคนเดียวของเขามาอยู่ด้วยแบบนี้แล้ว ก็ต้องไปเจอแม่เมียหน่อยไหมล่ะ"
การันต์ยกยิ้มกว้างกับคำหวานที่อีกคนว่า
"แต่แม่รันต์จะไม่แหกอกพี่ใช่ไหม?"
"บ้าน่า แม่รันต์ใจดีมากๆเลยนะ แม่ต้องชอบพี่ภพแน่ๆ" การันต์เอ่ย
แม่เขารู้จักลูกชายดีและไม่เคยก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของการันต์เลย
ข้ามภพยิ้มดีใจที่ได้ยินแบบนั้น เขาอยากจัดการทุกอย่างให้เป็นเรื่องเป็นราว อย่างน้อยก็จะได้ลดปัญหาในใจตอนนี้ของเขาไปอย่างนึงเรื่องครอบครัวของการันต์...
แล้วค่อยว่ากันเรื่องครอบครัวของเขาเอง...
จากสายที่เขาได้รับในช่วงหลังมานี้เหมือนว่าชีวิตคู่อันใกล้ของเขาอาจจะต้องมีปัญหาเสียแล้ว เขาพยายามที่จะไม่แสดงสีหน้าที่ทำทีท่าว่ากำลังคิดไม่ตกกับเรื่องที่ได้ยินมาจากคนเป็นแม่ให้การันต์เห็น
"พี่ภพโอเคนะครับ" แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่พ้นสายตาของคนที่นอนเคียงหมอนกันทุกวัน การันต์ดูว่าข้ามภพคล้ายคนวิตกกังวลไป
"อืม พี่แค่คิดเรื่องเรียนของรันต์น่ะ" ข้ามภพโกหกคำโต
"อะไรครับเนี่ย รันต์ยังไม่เครียดเลย คิดมากไปได้" การันต์ว่าก่อนจะดึงจมูกอีกคนหยอกล้อ
"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นพี่จะดูแลรันต์เองนะ" ข้ามภพบอกด้วยสีหน้าจริงจังกว่าทุกที
"ขอบคุณมากๆเลยนะครับ ที่มาเป็นของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตรันต์"
เด็กหนุ่มยิ้มและเอ่ยคำที่ยิ่งวิเศษยิ่งกว่าคำรักไหนๆให้...
ถ้าหากชีวิตรักมันง่ายอย่างนั้นก็ดี บางทีเขาก็อยากจะเป็นผู้ชายโง่ๆที่อยู่กับการันต์และเลี้ยงดูอีกคนให้จนมีชีวิตที่ดีไปเรื่อยๆ ไม่ต้องมีคนอื่นมาทำให้กังวลใจ ไม่ต้องมีเรื่องอะไรมาแทรกระหว่างเรา....
รีไรท์ 28.08.2021
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 30
Comments