ตอนที่ 5: เงื่อนงำและการเตรียมพร้อม
ศิวารู้สึกประหลาดใจกับคำพูดของท่านครูบา หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นอีกครั้งเมื่อได้ยินว่าหินจารึกนั้นไม่ใช่เพียงสิ่งประดับในพิพิธภัณฑ์ แต่เป็นสิ่งที่มีพลังลึกลับมากมายซ่อนอยู่ ชยาภพมองดูท่านครูบาด้วยความสนใจไม่แพ้กัน ขณะที่มือของเขากำหมัดไว้แน่นอย่างคิดคำนึง
“ท่านครูบา หากเป็นเช่นนั้นจริง หินจารึกนี้อาจเป็นสิ่งที่ทำให้ศิวามายังกรุงศรีอยุธยา” เจ้าชายพูดขึ้นเสียงเรียบแต่น้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความเคร่งเครียด
ท่านครูบาพยักหน้าเบาๆ “ใช่แล้ว เจ้าชาย ข้าเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับการข้ามเวลาจากตำราเก่า แต่ไม่คิดว่าจะมีผู้ใดได้ประสบกับเหตุการณ์นี้จริงๆ มานานแล้ว เรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับคำทำนายที่บอกถึงการกลับมาของผู้มีความรู้จากอนาคต”
ศิวารู้สึกเหมือนโลกหมุนกลับไปอีกครั้ง คำทำนาย? ผู้มีความรู้จากอนาคต? เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมาเกี่ยวข้องกับเรื่องราวที่ซับซ้อนเช่นนี้ ความรู้สึกหนาวเย็นวิ่งผ่านกระดูกสันหลังเมื่อเขาคิดถึงสิ่งที่ต้องเผชิญต่อไป
“แล้วข้าจะกลับไปยังโลกของข้าได้อย่างไร?” ศิวาถามเสียงสั่น ท่านครูบายิ้มบางๆ ก่อนจะกล่าวอย่างระมัดระวัง “เจ้าอาจต้องหาคำตอบจากคนที่มีพลังและความรู้ในด้านนี้ ซึ่งไม่ได้มีอยู่ทั่วไปในราชธานีหรอก”
“แต่ท่านจะช่วยชี้แนะเราได้ไหม ว่าควรไปหาใครที่สามารถช่วยศิวาได้?” ชยาภพถามด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและจริงจัง
“ท่านอาจต้องไปพบท่านหมอหลวงผู้มีชื่อเสียงในทางเวทมนตร์และการใช้พลังธาตุ เขาเป็นคนเดียวที่ข้าเชื่อว่าจะมีความรู้เกี่ยวกับการข้ามเวลา” ท่านครูบาตอบพร้อมส่งสายตาเตือนอย่างลึกซึ้ง “แต่ต้องระวังให้มาก เพราะเรื่องราวเช่นนี้ย่อมดึงดูดความสนใจของคนที่หวังผลประโยชน์”
ศิวากลืนน้ำลาย รู้สึกถึงน้ำหนักของสิ่งที่ท่านครูบากล่าว ชยาภพพยักหน้าเล็กน้อยและหันมามองศิวาด้วยสายตาแน่วแน่ “ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าเผชิญสิ่งนี้เพียงลำพัง เจ้าต้องเชื่อใจข้า”
คำพูดของเจ้าชายทำให้ศิวารู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเล็กน้อย แม้จะยังมีความกังวลในใจ แต่การมีเจ้าชายชยาภพอยู่เคียงข้างทำให้เขามีความหวัง
หลังจากที่ได้ฟังคำแนะนำจากท่านครูบา ชยาภพและศิวาก็เตรียมตัวเดินทางไปหาท่านหมอหลวงที่อยู่ในหมู่บ้านทางทิศตะวันออก ซึ่งมีระยะทางพอสมควร พวกเขาต้องออกเดินทางด้วยม้าผ่านทางที่ลัดเลาะไปตามป่าร่มรื่น เสียงนกและแมลงที่ร้องเพลงในป่าช่วยให้บรรยากาศดูผ่อนคลายขึ้นบ้าง
ระหว่างทาง ชยาภพหันมาพูดกับศิวา “เจ้าคงกังวลไม่น้อย ข้ารู้ว่าการเดินทางนี้อาจเต็มไปด้วยความเสี่ยง แต่เราจำเป็นต้องทำเพื่อหาทางกลับให้เจ้า”
ศิวาพยิ้มเล็กน้อย แม้ในใจยังคงสับสน “ขอบคุณเจ้าชาย ข้าไม่รู้ว่าทำไมท่านถึงช่วยข้า แต่ข้ารู้สึกซาบซึ้งจริงๆ”
“เพราะเจ้าเป็นส่วนหนึ่งของคำทำนายที่ข้าควรรู้คำตอบ” ชยาภพตอบด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย ราวกับซ่อนความลับบางอย่างที่ศิวยังไม่เข้าใจ
---
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 25
Comments