(แพทริเซีย)
"แพททท~~~:)" "นาอิบนายให้ขอเสนออะไรเนี่ย"
"ฉันเอาด้วยลงถ้าเธอยอมจูบกับนอร์ตันฉันให้เลย28888>:)" "มาร์ธา..."
"ไม่เอาโว้ยยยย!!!!"
อุ๊บ!?
อื้มม!!
"ว้ายๆๆๆๆจูบกันแล้ว😍"
"เฮือก! นี้เราเล่นเกมอะไรเนี่ยจะเล่นโยนลูกเต๋าดีๆจะมาลงเพชรม่วงให้ทำอย่างนู้--อุ้บ!"
"มาร์ธา...ไนป์อยากทำอย่างนั้นบ้างอะ"
"รอกลับห้องนะไนป์//ลูบหัว" "ครับบ~"
"เสร็จแล้วเพชรม่วงละนาอิบ" "อ่ะวางเพชรละ"
"ของฉันละมาร์ธา" "ฮิฮิอะๆ"
"ขอบคุณ"
ฉันใช้มือเช็ดน้ำลายของฉันแล้วนอร์ตันก็ยิ้มดีใจอะไรของเขาก็ไม่รู้น่าอายชะมัด
.
.
.
.
.
.
.
.
เวลา:00:54
ฉันตื่นขึ้นมาก็พบว่าพวกมาร์ธานาอิบเขานอนห้องฉันกันส่วนนาอิบกับนอร์ตันก็นอนกันตรงโซฟา
"โอ๊ยย!นาอิบอย่ามาเบียดดิ"
"มึงสิเบียดกู"
"อืออ...ไปนอนพื้นก็ได้ว่ะ"
เห้อออ...ละเมอหรอเนี่ย ฉันเข้าไปล้างหน้าที่ห้องน้ำก็ได้มีบุคคลปริศนาเข้ามา
นอร์ตัน
"แพททำไมตื่นมาเวลานี้ละไม่ง่วงหรอ...อื้ออ.."
เขาโอบกอดเอวของฉันและวางคางไว้ที่หัวไหลของฉันเขาดูอบอุ่นมากเลยละอากาศหนาวมันหายไปกับอากาศเลย
"ไม่หรอกฉันตื่นเวลานี้ตลอดแหละ..."
"อืออ...ผมรักแพทนะ" และเขาก็หอมแก้มฉันตามไปด้วยฉันก็เขินเป็นนะ...."ผมไปนอนก่อนนะผมจะกลับห้องผมละ" "อืมระวังด้วยนะเพื่ออัสเธอร์จะเจอนายและทำร้ายนาย" "ไม่ต้องห่วงผมหรอกผมปลอดภัยดี"
"ถ้าเป็นห่วงกันงั้นก็กลับไปด้วยกันเลยสิ" "ว้า--อุ๊บ"
"ชู่วว~"
"ปล่อยนะฉันเดินไปเองได้...."
"ไม่" "หิ เชอะ!"
ฉันมาถึงห้องของนอร์ตันห้องของเขาหอมมากหอมกลิ่นดอกไวโอเล็ตฉันชอบกลิ่นนี้ด้วยสิ เขาผลักฉันนอนลงบนเตียงและเขาก็ลงมานอนข้างฉันและกอดเอวฉันไว้แน่นมากเหมือนแมวหวงอาหารห้ามตัวอื่นมาแตะต้อง "ทำไมกอดแน่นจังเลยเนี่ย" "นั้นสิครับทำไมผมกอดแน่นจัง" และฉันก็รู้ง่วงและหลับไป zzz
.
.
.
.
.
.
.
.
ฉันตื่นขึ้นมาในตอน 05:00
นอร์ตันยังไม่ตื่นเลยฉันพยามออกจากออมกอดเขาฉันดันทำเขาตื่นซะงั้น "แพทตื่นแล้วหรอทำไมตื่นไวจัง"
"วันนี้ฉันมีเล่นเกมน่ะ" "ใครบางอะ"
"เควิน ออลโซ
ฉันและคุณ อีสป คาร์ล
และฟิโอน่า กิลแมน" "ทำไมต้องจัดเควินเขาไปด้วอะ"
"นอร์ตันเขาคงไม่ทำอะไรฉันหรอก"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 23
Comments