แม้จะพยายามข่มตานอนแล้วแต่เขาก็นอนไม่หลับ
...จันทราหันหน้ามองดูนาฬิกาบนโต๊ะข้างๆเตียงก็เห็นว่าเป็นเวลา 03:34น. ร่างเล็กถอนหายใจเบาๆพร้อมกับค่อยๆเช็ดน้ำตาบนใบหน้า จันทราฝันถึงชายคนนี้อีกแล้วแม้แค่จะไม่กี่ครั้งแต่ก็ทำเอาเขาสงสัยมาก คนๆหนึ่งจะฝันถึงคนที่ไม่รู้จักซ้ำไปซ้ำมาได้สักกี่ครั้งกัน แต่ก็ต้องพักเอาไว้เพราะ...
...'มันแค่ฝัน'...
"เอาเสื้อผ้าไปด้วยดีกว่าเผื่อว่าเสื้อจะเปียกหรือว่าขาด"พูดจบร่างเล็กก็ลุกขึ้นไปพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าไว้มากเพราะที่ๆตนจะไปมีลำธานอยู่ด้วยกลัวว่าจะตนจะลื่นตกน้ำบ่อยๆแล้วไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยน
"เอาสมุดบันทึกไปด้วยดีกว่า"จันทราเดินไปหยิบสมุดกับปากและดินสอมาใส่กระเป๋าเป้ไปด้วย
หลังจากเก็บของใส่กระเป๋าแล้วจันทราก็เดินออกมานอกห้องมองผ่านหน้าต่างบ้านออกไปจันทราเห็นว่ามีหญิงสาว นั่งอยู่ด้านนอกจันทราจะเดินออกไปดูนอกบ้านแต่ดันได้ยินเสียงดังในครัวก่อนเลยเดินเข้าไปในครัวกลัวว่าจะมีใครเข้าบ้านตนมา
"ไอ้พันแสง..?"จันทราพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสรยงที่เหนื่อยหน่ายเมื่อเห็นพันแสงยืนทำอาหารอยู่ในครัว จันทราหันหลังเดินกลับไปทิ้งให้เพื่อนของตนยืนมองอย่างมึนงงอยู่ด้านหลัง
"ทำไรอ่ะจันทรามีไรป่ะ"ธารใสเดินออกมาจากห้องและเข้าไปจับไหล่เพื่อนของตน
"....."
"คนเขาคุยด้วยเนี้ยประสาทหรอทำอะไร!"ธารใสพูดเสียงดังขึ้นมาก่อนจะเดินไปที่ห้องครัวและเห็นพันแสงอยู่
"มีไรกันรึป่าวว่ะกูแค่มาต้มมาม่าเอง"
"ไม่หลับไม่นอน"
"มึงเองก็ยังไม่นอนนิอย่ามาทำพูด"
"เออเมื่อกี้ไอ้จันทราแม่งเหม่อแปลกๆไปดูมันด้วยเป็นประสาทอะไรอีก"
"เห็นว่าช่วงนี้มันฝันร้ายถ้าจะเหม่อๆก็ไม่แปลกหรอก"
"หรอ..เออๆไปดูมันด้วย"ธารใสออกมาหาจันทราอีกครั้งแต่เพื่อนของตนก็ไม่อยู่แล้วเมื่อหันมองออกไปที่หน้าต่างก็เห็นจันทรายืนอยู่ด้านนอกแถมยังมีหญิงสาวยืนอยู่ด้วย หญิงสาวคนนี้เป็นหญิงผมยาวใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวและใส่กางเกงขายาวสีขาวตามตัวมีรอยเปื้อนเต็มไปหมดแต่ธารใสไม่เห้นว่ารอยนั้นคือรอยอะไร
"มีอะไรกับบ้านของพวกฉันงั้นหรอ"จันทราพูดขึ้นและจ้องมองใบหน้าของหญิงสาว
"เห็นฉันหรอ.."หญิงสาวพูดตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและเป็นน้ำเสียงที่ฟังดูเรียบนิ่งและเยือกเย็น
"เห็นสิไม่เห็นจะมาทักแบบนี้รึไง"จันทราตอบกลับไป
"ฉันไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอกเพียงแค่อยากได้คนช่วย"หญิงสาวพูดขึ้นมาและมองใบหน้าของจันทราด้วยสายตาที่ดูอ้อนวอน
"เกิดอะไรขึ้นแล้ว...ตายได้ยังไง"
"ฉันพึ่งไปวัดกลับมาแต่ก็ได้ถูกชายโรคจิตจับตัวพาไปข่มขืนในป่าก่อนที่จะฆ่าฉันทิ้ง.."เมื่อพูดจบประโยคหญิงสาวก็ได้ร้องให้ออกมา
"...."จันทราไม่ตอบกลับและมองไปที่ใบหน้าของหญิงตรงหน้าอีกครั้ง
"น้องอิง ที่คนในหมู่บ้านหากันอยู่ใช่มั้ย..."ธารใสที่ยืนอยู่ในบ้านพูดออกมาและหันมองพันแสงที่อยู่ด้วยกัน
"ไปเถอะ.."จันทราพูดขึ้นมาก่อนที่จะก้าวขาเดินออกมา
พันแสงและธารใสยืนเถียงกันอยู่ในบ้านโดยที่ไม่ได้เห็นเพื่อนของตนที่กำลังเดินมา
"มึงอย่ามาหลอกกูเลยจะให้กูกลัวอ่ะดิถ้าไม่เห็นกลับตากูไม่กลัวหรอกเว้ย"
"กูเห็นจริงๆ"
"เถียงอะไรกัน"จันทราเดินเข้ามากาเพื่อนทั้งสองคน
"เชี้ยผี!!"พันแสงเข้าไปกอดธารใสเอาไว้
"แม่ช่วยลูกด้วย!!"ธารใสเองเมื่ออยู่ๆเพื่อนอีกคนของตนก็เข้ามาเงียบๆและเอ่ยปากทักขึ้นมาตัวเขาก็พุ่งเข้าไปกอดเพท่อนตัวสูงอีกคนมันที
"ไม่ใช่ผีเว้ย!"
"ก็อย่ามาเงียบๆดิ!!"ทั้งสองคนพูดพร้อมกันและหันไปหาจันทราที่ยืนอยู่และปล่อยกอดเพื่อนอีกคน
"เออมึง..กูมาคิดๆแล้วอย่าไปในป่ากันตอนนี้เลยเลื่อนวันไปก่อนดีกว่าเราพึ่งกลับมาอยู่เฉยๆสบายๆก่อนดีกว่า"
"โธ่..ไรวะก็ได้ๆ"พันแสงพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจและเดินเข้าห้องนอนของตัวเองไป
"เมื่อกี้ออกไปคุยกับใคร"ธารใสเอ่ยทักขึ้นมา
"มึงเบลออะไรไม่มีเว้ยออกไปรับลมเฉยๆ"
"ประสาทใครเขาออกไปรับลมกันตอนตี3"
หลังจากที่ธารใสพูดจบประโยคก็เดินหนีเข้าห้องไปทิ้งให้เพื่อนตัวน้อยยืนอยู่คนเดียว
.
.
เมื่อตะวันเริ่มขึ้นทั้งสามคนก็ได้ตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวตามปกติแต่ทว่าวันนี้เมื่อตอนสายๆก็ได้ยินเสียงคนในหมู่บ้านคุยกันเสียงดังเลยพากันออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นด้านนอก
"ตำรวจมาทำไมหรอครับ"จันทราเอ่ยถามคนที่ยืนอยู่ๆใกล้กันกับพวกเขา
"ทั้งสามคนพึ่งกลับมาไม่รู้สินะเนี้ย"
"เอ้านี่ๆไม่รู้หรอกหรอ"
"คือว่าเรื่องอะไรหรอครับ"
"ก็เนี้ยนอกจากน้องอิงแล้วยังมีผู้หญิงจากหมู่บ้านเราหายไปหลายคนแล้วเลยแจ้งตำรวจเข้ามา"
"เมื่อคืนฝันเห็นน้องอิงมาบอกน่ะว่าอยู่ในป่าเลยจะลองให้ตำรวจเข้าไปดู"
หลังจากที่ทั้งสามคนพอจะทราบเรื่องมานิดหน่อยแล้วทั้งสามคนจึงเดินเข้าไปฟังความจากตำรวจใกล้ๆ
"ผมว่าหากถูกทำร้ายคนร้ายคงจะต้องหลบอยู่ในป่าจะขอลองค้นหาดูหน่อยนะครับ แต่หากไม่เจอคงจะหนีไปแล้ว แต่เราจะดำเนินคดีอย่างรวดเร็วแน่นอนครับ"ตำรวจคนหนึ่งพูดขึ้นมา และไม่นานตำรวจหลายคนได้ก็ได้เข้าไปในป่าก่อเพื่อสำรวจดูคร่าวๆ
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
Comments