เรื่องมันมีอยู่มาก่อนหน้านั้นประมาณ 3 ปี ก่อนที่ทุกคนในพื้นที่จะทยอยหายไปทีละคน
จึงมีการนำกระดาษแผ่นนี้ไปเก็บไว้ในที่ลับ แต่ดันมาพบมันที่หน้าทางเดิน ไม่รู้ออกมาได้ยังไง พวกเราจึงเอาไปไว้ในห้องวิทย์
แต่ว่า...ที่มาและที่ไปนั้น พวกเราจำเป็นจะต้องปิดเงียบ ที่ว่า"นี่คือความจริง"
คือมันจะสื่อว่าสิ่งที่เรากำลังจะเจอต่อไปนี้คือความจริง
เรื่องมันจะไม่เกิดขึ้นเลย หากไม่มีใครพบเห็นมันและพยายามหาข้อมูล
... 10 วันต่อมา...
หลังจากเหตุการณ์เมื่อตอนนั้น ทำให้นักเรียนและครูได้ตายไปจนหมด จึงต้องปิดโรงเรียนมัธยมแดฮยอนซูลง
อย่างถาวร รัฐบาลได้ช่วยกันทำข่าวและปิดโรงเรียนนี้ลง เพราะโีงเรียนนี้อัปมงคลมากเกินไป
ตั้งแต่นั้นมา นักเรียนปีหนึ่งที่รอดชีวิตก็ได้เข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนแห่งใหม่
... โรงเรียนมัธยมฮาระ...
เป็นอีกโรงเรียนหนึ่งที่มีชื่อเสียงด้านการสอนเด็กให้พูดดี มีมารยาท
นักเรียนปีหนึ่งเรียนอยู่ที่นั่นได้ประมาณสามเดือน จู่ๆวันหนึ่งฝนก็ตกฟ้าก็ร้อง และมีเสียงเสียงหนึ่งเรียกพวกเขาออกจากโรงเรียน
...โรงเรียนมัธยมแดฮยอนซู...
พวกนักเรียนปีหนึ่งได้เดินเข้าไปในโรงเรียนที่ปิดตัวลงมาแล้วสามเดือน พวกเขาเดินเข้าไปยังห้องวิทย์
ชเวโด:เรามาที่นี่ทำไมกัน?
อียอนจี:นายไม่รู้ก็อย่าพูด
พัคจูฮี:ที่ห้องวิทย์แห่งนี้ เคยมีนักเรียนสองคนเข้ามาและฆ่าตัวตายหลังจากออกไปได้ไม่นาน
ชเวโด:เรื่องนี้เกี่ยวกันยังไง ฉันไม่เห็นเข้าใจ
พัคจูฮี:ตอนนั้นที่คนสองคนนั้นตาย เพราะว่าเห็นกระดาษแผ่นนั้น
พัคจูฮี:ต่อมาเราได้ยินเสียงบางอย่างบอกไม่ให้ขึ้นไปดาดฟ้า มีใครยังจำได้ไหม
มีนา:อือ ฉันไม่เคยลืม
พัคจูฮี:บางทีพวกเขาสองคนอาจจะได้ยินเหมือนที่เราได้ยินก็ได้
นักเรียนปีหนึ่งช่วยกันหาเอกสารที่สองคนนั้นทำหาย และพบว่า กระดาษแผ่นนั้นได้เขียนติดไว้ว่า
... "อย่าแตะสิ่งที่ไม่ควรนะ เด็กดี"...
ข้างๆกันก็มีรูปภาพ ของสัญลักษณ์ที่ตอนนี้ได้รู้ที่มาที่ไปแล้ว แต่ก็ยังเหลืออยู่เรื่องหนึ่งที่ติดใจพวกนักเรียนปีหนึ่งมาจนถึงตอนนี้
พัคจูฮี:นั่นคือเสียงใครกัน...
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 21
Comments