อียอนจี:สวัสดีค่ะ ใครอยู่ตรงนั้นหรอคะ
เหมือนกับว่ามีคนบางคนอยู่จรงนั้น แต่กลับไม่มีเสียงตอบกลับมาทำให้รู้สึกว่า ตรงนั้นไม่มีคน
พัคจูฮี:เป็นไงบ้าง
อียอนจี:ไม่มีเสียงตอบกลับมาเลย
อียอนจี:! ออกมาเมื่อไหร่เนี่ย
พัคจูฮี:เมื่อกี้ไง ไม่เห็นหรอ
ระหว่างนั้น ก็มีเสียงอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นมาอีก ทำให้ทั้งสองเริ่มสงสัย และเดินเข้าไปดู
อียอนจี:นี่แน่ะ!
อียอนจี:ไปไหนอีกแล้ว ฉันเริ่มกลัวขึ้นมาแล้วนะ
ยูกี:พวกเธอมาทำอะไรกันตรงนี้
พัคจูฮี:ครูยูกี
อธิบายที่มาที่ไปจนจบและขอลาไปกินข้าวเที่ยง ถึงจะยังไม่รู้ว่าเสียงนั่นคืออะไร แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
ทั้งสองจึงไปรับข้าวเที่ยงและกินกันอย่างอร่อย
...คาบเรียนวันที่สอง...
...ชั่วโมงชีวิต...
คิมโซ:วันนี้มาเรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตกันนะคะ เอาล่ะ มีนา เธอช่วยตอบหน่อยสิว่า ชีวิตคืออะไร
มีนา:ตามความเข้าใจผมนะครับ ชีวิตก็คือสิ่งๆหนึ่งที่มองไม่เห็นแต่สามารถสัมผัสได้ครับ ชีวิตคือสิ่งที่ทำให้เราอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ครับ
คิมโซ:เป็นคำตอบที่ดีค่ะ
วันนี้เรียนเรื่องชีวิต ทุกคนคิดไหม คำว่าชีวิตในวันนี้ที่ได้เรียน อาจมีความหมายอีกความหมายหนึ่ง คือ ให้ใช้ชีวิตอยู่ต่อไปโดยไม่ยุ่งกับสิ่งที่ไม่ควรยุ่ง
แต่ใครจะไปคิดถึงขึ้นนั้นล่ะ ในเมื่อมาเรียนก็ต้องเรียนสิ จะมีอะไรที่น่ากลัวกัน
...ลานกว้างหลังโรงเรียน...
ชเวโด:เอาไหม อร่อยนะ
อียอนจี:เอาไปไกลๆหน้าฉันเลย
ชเวโด:อะไรเล่า อร่อยจะตายไป
อียอนจี:ก็ฉันไม่ชอบไง
ทุกคนนั่งชมทิวทัศน์และวิ่งเล่นกันอย่างมีความสุขที่ลานกว้างหลังโรงเรียน
แต่เอ๊ะ ทำไมถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างมองมาทางนี้นะ
พัคจูฮี:อียอนจี เธอไม่รอฉันเลยนะ!
คิดว่าอะไรซะอีก ที่แท้ก็จูฮีที่มองมาจากชั้นสองนี่เอง คงจะรอยอนจีจนไม่รู้ว่ายอนจีลงมาแล้วสิท่า
ชีวิตของทุกคนมีค่า อย่าได้ละเลยกันจนเกินไป ไม่งั้นอาจเป็นเหมือนเธอคนนี้ก็ได้
?:ปล่อยหนูนะ! หนูไม่ได้ทำอะไรเลย
ยูกี:อยู่เงียบๆไป วันนี้เธอไม่มีวันออกไปจากที่นี่ได้...
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 21
Comments
Emma
คุณแอดเป็นที่รักของผู้อ่านเลยนะ 💖
2023-08-21
1