คุณหนูแห่งตระกูลที่หายไป(ไททัน)
"5"
ต.ป.ก
เรียนขี่ม้ามาจากที่ไหนเหรอ
อิซาเบล
เปล่าหรอก..ฉันชอบสัตว์มาแต่ไหนแต่ไรแล้วน่ะ
อิซาเบล
เจ้านี่เองก็บอกว่าชอบฉันเหมือนกัน
ฟลากอน
นี่แกไอ้วิธีจับดาบแบบนั้นมันอะไรกัน
ฟลากอน
ดาบมันไม่ได้ออกแบบมาให้ถือแบบนั้น
ฟลากอน
อยากตายตั้งแต่ทันทีที่ออกนอกกำแพงเลยหรือไง
รีไวล์
ถ้าถ้าเป็นแกอาจเป็นแบบนั้นก็ได้
โยฮัน
พูดกับหมอนั้นไปก็เท่านั้นละ//❄
ฮันจิ
หมอนั้นเคยผ่านการฝึกในกองทหารมาก่อนหรอ
ผู้ช่วยฮันจิ
ไม่นะ..ไม่น่าเป็นไปได้นะ
ฮันจิ
ดีมาก ยอดเยี่ยมไปมาก
ฮันจิ
ทุกอย่างล้วนทำตามวิธีของตนเองทั้งการค้นหาการปราบไททัน
ฮันจิ
น่าสนุกขึ้นแล้วสิ//ตื่นเต้น
โยฮัน
(ดูถ้าน่าจะเสียสติ)//❄±มอง
ต.ป.ก
อันธพาลอย่างแกแค่ฝึกนิดเดียวจะเอาชนะไททันได้หรือเปล่า
รีไวล์
//ใช้เครื่องย้าย 3 มิติ
รีไวล์
// ตกใจ + เปลี่ยนทิศทาง เครื่องเคลื่อนย้าย 3 มิติ
รีไวล์
//อยู่บนต้นไม้ + เปลี่ยนวิธีการจับดาบ
รีไวล์
//พุ่งลงมา+ฟันหลังคอของหุ่นจำลองไททัน
ต.ป.ก
อะไรกันความเร็วเมื่อกี้
ฟลากอน
(นี่หรอ ส่วนหนึ่งของปฏิรูปที่เออร์วินพูดถึง)
ลืมชื่อ
แล้วนี่ก็คือ ที่ถ่ายทอดทิศทางสินะ
ลืมชื่อ
แล้ววิธีบอกระดับ อันตราย แจ้งด้วยอะไร
เออร์วิน
เราจะแบ่งออกเป็นตามสีกระสุนควันครับ
พวกของลีวายได้ยืนรอหน้าห้องทำงานของ เออร์วิน ในขณะที่ โยฮันเข้าไปในห้องทำงานของเออร์วิน
โยฮัน
โธ่เว้ย....อยู่ไหนกันนะ//❄
โยฮัน
ของอะไรก็ไม่ได้มีเยอะแยะนึกว่าจะหาได้ง่ายๆแท้ๆ//❄
โยฮัน
เดินรอบห้อง+ดูชั้นหนังสือ
เออร์วิน
//ได้เดินมาแถวห้องทำงานของตนเอง +เปิดประตูห้องทำงาน
โยฮัน
จะหากี่ครั้งก็ไม่เจอเลยนะ//❄
เฟอร์แลน
คิดซะว่ามันไม่ได้อยู่ในห้อง ดีกว่า
โยฮัน
ถ้าเป็นเธอจะทำไงให้มันไม่ถูกขโมยได้ล่ะ//❄
อิซาเบล
มันก็แน่อยู่แล้ว ยัดไว้ในผ้ารัดท้องไงล่ะ
เฟอร์แลน
เราไม่รู้สักหน่อยว่าเออร์วินใช้ผ้าแล้วท้องหรือเปล่า
โยฮัน
แต่ก็นะ เป็นไปได้สูงว่าจะพกติดตัวไปด้วย//❄
เฟอร์แลน
ถ้าคิดอย่างนั้นแล้ว แปลว่า
เฟอร์แลน
ฉวยโอกาสในการสำรวจ นอกกำแพง
เฟอร์แลน
เพราะตอนนี้อยู่นอกกำแพงเธอวิ่งกับคนอื่นๆจะตั้งใจระวังไททันกัน
เฟอร์แลน
ต้องมีโอกาสอย่างแน่นอน
รีไวล์
อืม//นึกถึงเรื่องที่เกิดก่อนจะเข้าหน่วยสำรวจ
รีไวล์
แต่ว่าฉันจะไปคนเดีย
รีไวล์
ผู้น้อยหาข้ออ้างที่จะอยู่ที่นี่ต่อไปซะ
รีไวล์
พวกเรายังไม่เคยเจอไททันของจริง เป็นครั้งแรกที่ออกนอกกำแพงด้วย
รีไวล์
อย่างมากที่สุด แค่ไปแล้วรอด กลับมาก็สุดๆแล้ว
โยฮัน
พ่อของฉันใครเล่าไว้ว่า ไททันนั้นมีความสูง มากกว่ามนุษย์ซะอีกจะเรียกง่ายๆก็ 10-15 เมตรก็ได้//❄
โยฮัน
พวกนาย 2 คนอย่าไปเลยนะ ปล่อยให้ฉันก็ลีวายไปเองจะดีกว่า//❄
รีไวล์
จะไปคนเดียว แล้วก็ คงหาทางได้อยู่แล้ว
โยฮัน
น่าจะปล่อยให้พวกชั้น 3 คน อยู่ที่นี่แล้วนายจะไปคนเดียว บ้าหรือไง//❄
เฟอร์แลน
สรุปก็คือพวกเราสู้มันไม่ไหวเสีย
รีไวล์
ใช่แล้วสัญชาตญาณของฉันมันบอกอย่างนั้นนะ
โยฮัน
นายจะไปคนเดียวก็ไม่ได้พวกเราคือพวกพ้องกัน สู้โรคปรบมือกันมากเท่าไรแล้วต้องไปด้วยกันสิจะตายก็ตายด้วยกันไปเลย//❄
เฟอร์แลน
อันนี้ฉันเห็นเธอนะโยฮัน
รีไวล์
ช่างเขาเย็นการว่าฉันจะไปคนเดียว
อิซาเบล
อย่าตัดสินใจเอาเองสิ ถ้าไม่ลองดู ก่อนก็ไม่รู้ใช่ไหมล่ะ//เดินมาหารีไวล์
อิซาเบล
ทำไมล่ะ ขี้ขลาดไม่สมก็เป็นลูกพี่เลย
รีไวล์
ถ้าพวกนายไม่ทำตามก็ไม่ต้องคุยด้วยกันแล้ว
โยฮัน
นายพูดเองนะ//❄+เดินออกไป
เฟอร์แลน
ดะ...เดี๋ยวสิโยฮัน
โยฮัน
อะไรอีกล่ะ//❄❄+หันมามอง
เฟอร์แลน
ลีวาย ให้เขาไม่ได้ตั้งใจนะ
โยฮัน
ตามใจสิหมอนั่งยืนกลางแล้วนี่ ไม่ต้องมาคุยด้วยกัน งั้นต่างคนต่างแยกย้าย ลาก่อนนะ//❄❄+เดินออกไป
รีไวล์
ไม่ค่อยหาโอกาสอื่นแทน
อิซาเบล
ลูกพี่เดี๋ยวก่อนสิ
เฟอร์แลน
//เปิดประตูเข้ามา
โยฮัน
//ได้ยินเสียง+ร้องเพลงต่อไป
ทั้ง2ที่โดนทิ้งมาเมื่อกี้ได้เดินมาหารีไวล์
เฟอร์แลน
คิดยังไงแล้วนายก็ไม่สมควรไปคนเดียวอยู่ดี
เฟอร์แลน
แบบนั้นต่างหากที่อันตราย
อิซาเบล
ถ้าจะไปข้างนอก ก็ต้องไปด้วยกันทั้ง 4 คนนี่แหละ จริงไหม
รีไวล์
ถ้าได้แสงจันทร์หรือดวงดาวความมืดใต้ดินกับบนดินไม่ต่างกันเลย
เฟอร์แลน
สีของท้องฟ้า แต่ว่านะ
อิซาเบล
แต่ว่าไม่เหมือนกันหรอกนะ
อิซาเบล
ก็รู้กันอยู่นี่ว่ามันไม่มีเพดาน
เฟอร์แลน
จริงด้วยนะ ท้องฟ้าน่ะไร้ขอบเขต
เฟอร์แลน
ถึงจะมืดเหมือนกันแต่ก็แตกต่างจากใต้ดิน
ทั้ง 3 ได้มองท้องฟ้า ในขณะที่ทั้ง 3 ได้มองท้องฟ้ามีความสุข กับมี 1 คนที่เศร้าหมองต่อให้จะร้องเพลงที่มีความสุขก็ตาม
อิซาเบล
พระจันทร์แหละสว่างสดใสขนาดนี้เลย
อิซาเบล
นะ ไม่เหมือนกันใช่ไหมล่ะ //ได้นั่งข้างๆลีวาย
เฟอร์แลน
จริงด้วยที่นี่ไม่ใช่ใต้ดินสักหน่อยนะ//นั่งข้างๆรีไวล์
เฟอร์แลน
รีไวล์ เชื่อในตัวพวกเราสิ
ทั้ง3ได้พูดคุยกันอย่างมีความสุข ได้พูดคุยกันอย่างมีความสุข
โยฮัน
ดูมีความสุขกันจังเลยนะพวกนายน่ะ//❄+พูดเบาๆ
โยฮัน
//ร้องเพลงทั้งนํ้าตา
เสียงเพลงที่เธอร้องได้พัดตามสายลมมา และทำให้รีไวล์รู้ ว่าเธออยู่แถวนั้น เขา จึงเดินไปหาต้นตอของเสียงแล้วพบกับเธอที่กำลังร้องไห้ และร้องเพลงในขณะเดียวกัน
ทั้งสองที่โดนทิ้งอีกครั้ง ก็ได้เดินตามมาดู
โยฮัน
// มองไปทางที่มีคนเดินมา
รีไวล์
เป็นอะไรทำไมถึงร้องไห้
รีไวล์
ถ้าไม่เงยหน้าขึ้นมาเธอจะเสียจูบแรกให้ฉันนะ
รีไวล์
กลัว เสียจูบแรกหรือไง
โยฮัน
เป็นไงก็ต้องกลัวอยู่แล้วไม่ใช่หรอ
รีไวล์
หึ...ครั้งแรกเลยนะที่เธอไม่เย็นชาใส่ฉันน่ะ
เฟอร์แลน
ฉันว่าเรากลับไปนั่งที่เดิมเถอะนะอิซาเบล
อิซาเบล
ฉันก็อยากจะมาดูโยฮันเหมือนกันนะ
เฟอร์แลน
ไปเถอะไปให้คนรักเขาคุยกันเถอะ
รีไวล์
วันนี้ดวงจันทร์สวยดีนะ//หันมามองโยฮัน
***ดวงจันทร์สวยดีนะ=ฉันรักเธอ
ดวงจันทร์มันสวยมานานแล้ว=ฉันก็รักเธอ***
โยฮัน
ใช่สวยมากๆเลย ถ้าได้เสียจูบแรกในที่แบบนี้ก็ น่าจะดีมั้งนะ//พูดเขินๆ
รีไวล์
อยากลองไหมล่ะ เอาจูบแรกเธอมาฝากไว้ที่ฉัน
โยฮัน
ฉันต้องยอมทำกับคนที่ฉันรักจริงๆนี่นา
โยฮัน
ทำบ้าอะไร//เขิน+ปิดปาก
โยฮัน
อือ//เขิน+เดินไปหาพวกอิซาเบล
เฟอร์แลน
เป็นอะไรมาละหน้าแดงเชียว
โยฮัน
//เดินไปเอากีต้า+กลับมานั่ง
โยฮัน
//ดีดกีตาร์+ร้องเพลง
ทั้ง 4 ได้นั่งมองท้องฟ้า และฟังเพลงอย่างมีความสุข
แต่พวกเขาหารู้ไม่ ว่าจะมีคนจากไป 2 คน
Comments