"อย่าร้องไห้ไปเลยนะZia"อ้อมกอดที่แสนอบอุ่นกำลังโอบกอดร่างกายอันสั่นเทาของผู้หญิงคนหนึ่ง ก่อนเธอจะค่อยๆผลักมันออกอย่างช้าๆ
"ขอบคุณนะคะ..คุณพระเจ้า"เธอยิ้มตอบให้กลับชายร่างสูงที่ก้มมองเธอด้วยนัยตาอันแสนอ่อนโยนพร้อมเปื้อนยิ้มเล็กน้อย
...ฟึบ!!...
"ทำไมท่านถึงทำเช่นนี้!! เด็กคนนี้คือบุตรของท่านกับข้านะ!!การที่ท่านเยี่ยงนี้กับลูกของเราก็เหมือนท่านกำลังทำร้ายข้าด้วยเช่นกัน!!"น้ำเสียงอันสั่นเครือกำลังร้องกร่นด่าพระเจ้าที่เป็นพ่อของเด็กในอ้อมแขนของเธออย่างโกรธแค้นไม่หยุดหย่อน
"ข้าขอโทษZia...เเต่มันคือกฏ ข้าไม่สามารถให้เจ้าเก็บเด็กคนนี้ไว้ได้"พระเจ้าเอ่ยจบได้พยายามจะหยิบเด็กนั้นออกไปจากอ้อมแขนของZiaผู้เป็นแม่
"จะเป็นปะไรก็ช่าง!!! ข้าในนามภริยาของพระผู้เป็นเจ้าข้าขอเอ่ยนับแต่บัดนี้เป็นต้นไป!! หากใครคิดจะเเตะต้องเด็กคนนี้แม้แต่ปลายเล็บขอให้ผู้สร้างโปรดลงโทษผู้นั้นอย่างเหมือนที่ข้าโดนเฉกเช่นวันนี้!! โปรดพระองค์ทรงทอดพระเนตรและเอ่ยความจริงว่าสิ่งที่หม่อมชั้นทำนั้นมันเป็นสิ่งที่ผิดกับการให้กำเนิดเด็กน้อยผู้นี้!!" บทสวดขอร้องอ้อนวอนแด่พระผู้สร้างที่แลกด้วยชีวิตของผู้ใดผู้หนึ่ง บัดนี้เด็กสาวที่ชื่อว่าZiaได้เอ่ยบทสวดนี้ออกมาสู่สายตาของเหล่าทวยเทพและต่อพระพักต์ของพระเจ้าผู้ซึ่งเป็นสามี และไม่มีสิ่งใดที่ได้มาฟรี หากเราต้องการบางอย่างเราก็ต้องนำบางอย่างไปแลกเหมือนกับการเชิญผู้สร้างลงมาบนสรวงสวรรค์แห่งนี้
...เจ้าชื่อกระไร...
"Zia เพคะ.."
...ข้าขอถามเจ้าสักสองสามอย่าง เจ้าอยากให้กำเนิดเด็กนั้นหรือไม่?...
"ข้ารักเด็กคนนี้กว่าสิ่งใด"สายตาผู้เป็นมารดาที่มองดูบุตรของตนด้วยความรัก ความเอ็นดู ความเอาใจใส่ ผู้สร้างได้ทอดเห็นมันแล้ว..
...ส่งเด็กคนนั้นมาให้ข้าสิ...
"คำขอของข้านั้น..."
...ข้ารับปาก ถ้าหากเจ้ายังไม่วางใจข้าสามารถทำให้เจ้ากลายเป็นพระเจ้าองค์ที่2ได้นะZia...
คำพูดที่ผู้สร้างเอ่ยออกมานั้นทำให้เหล่าทวยเทพทั้งสรวงสรรค์ถึงกับตกตะลึงกันไปนานแสนนาน หากมีพระเจ้าองค์ที่2เกิดขึ้น อำนาจขององค์ที่1และองค์ที่2จะมีการแย่งชิงกันเกิดขึ้น
"แต่ท่าน-!"
...พระเจ้าองค์แรกของพระสวามีของเจ้ามิใช่รึZia? แล้วเจ้าจะกังวลสิ่งใดอีกเล่า หากองค์แรกและองค์สองเป็นสามีภรรยากันคงไม่มีปัญหาเกิดขึ้นหรอก...
"ข้-ข้าเข้าใจแล้วเพคะท่านผู้สร้าง"
...แต่ว่า...เจ้าจะมีเพียงตำแหน่งเท่านั้น พลังและอำนาจ ข้าจะขอริบไว้เพราะข้าเห็นแก่เด็กคนนี้ที่ไม่เอาชีวิตเจ้า...
"แค่นั้นก็มากเกินพอแล้วล่ะค่ะ"Zia ยิ้มอย่างอ่อนโยนและได้จุมพิตที่หน้าผากของเด็กน้อยเป็นครั้งสุดท้ายในการพบเจอ
...นับจากนี้อีกร้อยปีพันปี เด็กคนนี้จะกลับมาเกิดใหม่อีกครั้งในดินแดนมนุษย์ จงเฝ้ามองติดตามอย่างใกล้ชิดละ...
"เฮือก!!"
"ฝันนี้อีกแล้ว..."แขนเล็กๆนั้นยันร่างกายอันบางเบาให้ลุกขึ้นนั่ง ก่อนก้มหน้ากุมขมับอย่างช้าๆลำพึงถึงความฝันเมื่อครู่อย่างใจเย็น ไม่เพียงกี่วินาทีเสียงเคาะประตูดังขึ้นสองสามครั้งพร้อมบานประตูที่เปิดออก
"ตื่นแล้วหรอมิญ" เสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูคุ้นเคย ร่างกายผอมบางไม่มากนักแต่ก็สมส่วนตามมาตราฐานของผู้ชายทั่วไปเดินเข้ามานั่งบนเตียงข้างๆจนฉันสามารถไถลไปหาเขาได้เลย
"นี่กี่โมงแล้วหรอทิล"ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
"บ่ายกว่าแล้วน่ะ เธอจะนอนต่อก็ได้นะเดี๋ยวฉันจะมาปลุกอีกทีถ้าถึงอาหารเย็น"เขาพูดขณะมือรินน้ำใส่แก้วพร้อมยกมาให้ฉันดื่ม
"อึก บางครั้งฉันก็คิดนะว่าฉันไม่ใช่คนของโลกนี้"ฉันโน้มตัวพิงไหล่เขาแต่ดูเหมือนเขาจะชะงักเล็กน้อยที่ได้ยินฉันพูดแบบนี้
"ตั้งแต่ที่ฉันเกิดมา..ฉันก็รู้สึกได้ทันทีว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ฉั-อุบ!?"ไม่ทันพูดจบปากหนาที่อ่อนนุ่มเหมือนผู้หญิง เข้ามาประกบปากฉันทันที เหมือนไม่อยากจะให้ฉันพูดต่ออย่างงั้นแหละ อึ้งไปสักพักเลยแหะ
"ไม่ว่าเธอจะเป็นใครฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอด้วยชีวิต เพราะงั้น..ได้โปรด"เขาค่อยๆโน้มตัวลงมาซบไหล่
"เข้าใจแล้วค่ะ ฉันจะไม่พูดเรื่องนั้นอีกแล้ว"มืออันบอบบางค่อยๆลูบหัวเขาอย่างบรรจง
ความรู้สึกแบบนี้.. อบอุ่น ดีใจ ความสุข สิ่งที่ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดแบบนี้ได้ ไม่อยากจะลืมมันเลย
...[ ด้านเนฟเคส ]...
"ว่าไงเปีย"
"เรื่องเด็กที่ชื่อมิญน่ะค่ะ"
"สงสัยล่ะสิว่าทำไมฉันถึงให้เธอไปดูแลมิญ"
"แน่นอนสิคะ! ปกติไม่มีใครคนไหนที่ผอ.อย่างคุณจะให้ความสนใจเลยยกเว้นอูทิลน่ะ!!"
"เธอเป็นคนพิเศษ ฉันเลยปล่อยให้เธออยู่คนเดียวไม่ได้ เธอก็เคยเจอฟูจิซุคนที่อยู่กับมิญมาแล้วนิ่"
"หรือว่าผู้ชายคนนั้น!?"
"คนคุ้มครองมิญนั้นแหละ แล้วก็นะเปีย..."
"คะ?"
"เธอไม่ควรจะอยากรู้เรื่องนี้โดยเฉพาะนะ ถ้าฉันจับได้ว่าเธอกำลังแอบสืบประวัติมิญหรือหาเบาะแสภารกิจลับที่พวกฉันทำอยู่ ฉันคงปล่อยให้เธอมีชีวิตรอดไม่ได้แล้วล่ะ" เคสเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เห็นได้ทันทีว่าเขาไม่ได้ล้อเล่นเหมือนตอนปกติ
"ข-เข้าใจแล้วล่ะน่า!!"
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 19
Comments