สายลมพัดผ่านใบหน้าใจของคุณล่องลอยไปกับสายลมคุณชอบผิวสัมผัสของทานาทอร์ มันช่างวิเศษ กำลังของมัน ความเร็ว เป็นความรู้สึกที่....คุณยิ้มกริ่ม ก่อนที่คุณจะได้ยินเสียงชวนหัวเราะ
แมงค์ : ว๊ากกกกก พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยด้วยยยยย
คุณ : ร้องทำไมแมงค์ นี่มันสนุกออกนะ! วู้ฮู้ว
คุณโห่ร้องด้วยความสุขในขณะที่อีกคนโห่ร้องด้วยความสิ้นหวังและหวาดกลัว คุณหัวเราะแมงค์ที่ท่าทีเหมือนเด็กน้อยก่อนที่จะควบทานาทอร์อย่างรวดเร็ว
ไม่นานก็ถึงช่วงเย็นเสียแล้ว คุณเห็นแมงค์ที่ทำท่าเหมือนจะตายก็หัวเราะออกมา
คุณ : พักกันก่อนไหม
แมงค์ : พัก! พักด่วนเลย! ผมไม่ไหว
คุณ : โถ่นาวิก นายอ่อนจังเลย ทีตอนนั้นยังไม่กลัว
แมงค์ : ใช่ ก่อนขึ้นหลังมันไม่น่ากลัวสักนิด แล้วนี่ผมควบคุมมันไม่ได้เลย สู้กับทหารยังดีกว่า!
คุณ : น่าสงสารร เราพักก่อนเถอะ ความเร็วขนาดนี้พรุ่งนี้น่าจะถึงพอดี ไม่ต้องรีบหรอก ฉันอยากอยู่กับทานาทอร์ตัวนี้นานๆน่ะ ได้ไหมม
แมงค์ : ตามนั้นครับหัวหน้า! ท่านว่าไงว่างั้นครับ!
คุณ : แค่นี้เรียกหัวหน้าเลยหรอ เกินไปป่าวว55555
คุณกับแมงค์ช่วยกันหาฟืนเพื่อก่อกองไฟ ในขณะที่คุณกำลังหาฟืนก็มีองครักษ์ตามมาข้างๆ คุณได้ตั้งชื่อทานาทอร์ตัวนี้ว่าบิสกิต เหมือนขนมที่คุณชื่นชอบ
คุณ : บิสกิต~ มานี่มา~ ใครเด็กดีน้าา ใครเด็กดี~
บิสกิตเข้ามาคลอเคลียคุณด้วยความรัก ก่อนที่คุณจะสอนเจ้าบิสกิตขอมือ นั่ง และหมอบ แมงค์ชอบแซวคุณว่ามันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงนะ แล้วก็ไม่ใช่สุนัขที่จะฝึกให้เชื่องได้ คุณได้แต่ทำหูทวนลมก่อนที่จะเล่นกับเจ้าบิสกิตต่อไปอย่างนั้น
พอเริ่มมืดลงเรื่อยๆคุณเลยล้มตัวลงนอนแถวๆกองไฟเพื่อความอบอุ่น แต่ก็มีเจ้าบิสกิตเข้ามอแทรกและล้มตัวลงนอนใกล้ๆกับคุณด้วย คุณลูบเจ้าบิสกิตจนหลับไป
แมงค์ได้แต่คิดในว่า นี่ตรูต้องเฝ้ายามให้สองคนนั้นหรอวะ สวีทหวานกันจัง อิจฉาโว้ยย แล้วทำไมตรูต้องเฝ้าด้วยวะ มีทานาทอร์ตัวเดียวน่าจะพอแล้วมั้ง เออ ชั่งเหอะเพื่อความปลอดภัย เป็นไรขึ้นมาซวยอีก แมงค์ขยี้หัวตัวเองเบาๆก่อนจะนั่งลงเฝ้ายามต่อ
...จบตอนที่ 9...
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 40
Comments