หลังจากเหตุการณ์นั้นเกะจังถึงกับมารับฉันไปโรงเรียนนินจาทุกๆวัน จนพวกผู้หญิงอิจฉา บางครั้งชั้นก็ถูกรังแกบ้าง แต่เกะจังก็มาปกป้องชั้นตลอด ไม่ได้ๆเกะจังของนาจัง จนกระทั่งผ่านไปหลายวัน เอ๊ะทำไมวันนี้รู้สึกไม่ดีเลยมีลางสังหรณ์แปลกๆ
“นาริฉันกลับก่อนนะล็อกบ้านดีๆล่ะ วันนี้ฉันไม่อยู่แวะทานข้าวนะ”
“อ้าวปกตินายทานข้าวที่นี่นิ วันนี้มีอะไรดีๆหรอยิ้มหน้าบานทั้งวันเชียว”
“วันนี้พี่จะกลับมาจากภารกิจน่ะ”
“อ้าว ยินดีด้วยพี่อิทาจิไปทำภารกิจตั้งเดือนนึงเลยนิ”
“ช่ายย งั้นกลับก่อนนะบ๊ายบาบ”
แล้วซาสึเกะก็กลับบ้านทันที
“ชั้นคงคิดมากเกินไปมั้ง”
และแล้วนาริก็เข้าบ้านไป
ณ ตระกูลอุจิฮะ
ซาสึเกะมาถึงตอนหัวค่ำ ปรากฎว่าเจอศพของคนในตระกูลมากมายเกลื่อนกลาด
“ป้ามายะครับเกิดอะไรขึ้นครับป้า”ซาสึเกะพยุงคนนึงขึ้นมาเมื่อเห็นว่ายังมีสติอยู่
“ซาสึเกะหนีไป อิทาจิจะฆ่าล้างตระกูลเราแค่กๆ”กระอักเลือดจำนวนมากแล้วลมหายใจก็หมดไป
“ป้ามายะอย่าตายนะ!!! ไม่จริงไม่เชื่อพี่ไม่มีทางทำแบบนั้น”
ซาสึเกะวิ่งตามหาพ่อแม่จนเจอร่างไร้วิญญาณของพ่อแม่ตัวเอง
“พ่อครับแม่ครับ”
ซักพักซาสึเกะรู้สึกว่ามีใครกำลังมองมา ก็เจออิทาจิยืนมองอยู่ด้วยสายตาเย็นชา
“โกรธแค้นฉันสิ โกรธแค้นฉันไว้”
แล้วจู่ๆตาอิทาจิเปลี่ยนรูปแบบเป็นกระจกเงาหมื่นบุปผา
“ทำไมเนตรวงแหวนเปลี่ยนไป”
แล้วซาสึเกะโดนภาพลวงตาจนถึงกับทรุดไป
“นายมีเนตรแบบชั้นเมื่อไหร่ค่อยมาแก้แค้นชั้น แต่ว่านายต้องฆ่าเพื่อนรักที่สุดไป”
แล้วอิทาจิก็เดินจากไป ซาสึเกะล้มลงหมดสติทันที
ฝั่งนาริ
“เกะจัง!!แฮ่กๆฝันงั้นหรอ วันนี้วันล้างตระกูลอุจิฮะนี่จะไปทันมั้ยเนี่ย!!”
พูดจบนาริก็รีบวิ่งออกจากบ้านสภาพชุดนอนเขียนโน้ตบอกนารูโตะไว้เรียบร้อย พอไปถึงก็เจออิทาจิอยู่หน้าทางเข้า
“พี่อิทาจิ….มาไม่ทันสินะ”
อิทาจิเอื้อมมือมาลูบหัวนาริแล้วพูดว่า
“นาริ ฝากดูแลซาสึเกะแทนพี่ด้วยนะ”
พูดจบอิทาจิก็หายไปทันที
นาริวิ่งหาซาสึเกะไปทั่ว ในที่สุดก็เจอซาสึเกะนอนหมดสติอยู่
“เกะจังฟื้นสิๆ”เขย่าเท่าไหร่ก็ไม่ตื่นเลยแบกไปโรงพยาบาลแล้วเฝ้าไว้ทั้งคืน
TBC
ไรต์จำเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้ ดัดแปลงเอา555 ขอบคุณนักเขียนแมว3สีที่ให้คำแนะนำในการแต่งตอนนี้ ลืมบอกไปว่าเกะเป็นคนทำอาหารให้นะ555
BEE_POKO
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 70
Comments