“กรี๊ด!!!”เสียงกรีดร้องของพยาบาลสาวที่เห็นสภาพของคนไข้นอนสลบบนพื้น เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือด ทำให้หมอหนุ่มที่เป็นผู้ดูรักษาริรินรีบวิ่งมาห้องน้ำทันที
“คุณริริน!!”แพทย์รีบเข้าไปอุ้มคนไข้สาวทันที เข้ารีบพาไปยังห้องฉุกเฉินทันที เพราะตอนนี้ลมหายใจของคนไข้สาวนั้นเริ่มอ่อนลง ร่ายกายที่ร้อนดั่งไฟเผา เลือดที่ไหลออกมาอาบทั่วตัว ทำให้เกิดอาการช็อกหมดสติ เมื่อถึงห้องฉุกเฉินเข้ารีบทำการรักษาคนไข้สาวทันที พยาบาลโทรไปแจ้งข่าวของริรินให้ราฟทราบว่าเกิดเรื่องขึ้นกับคนไข้ ราฟรีบมาโรงพยาบาลก่อนจะวางสายจากพยาบาล เขาได้ขอให้พยาบาลช่วยตรวจสอบกล้องวงจรปิดว่าใครบ้างที่เข้ามาเยี่ยมริรินในเวลาที่ก่อนเจอริริน
“หมอครับ น้องสาวผมเป็นยังไงบ้างครับ...”ราฟถามขึ้นเมื่อเห็นหมอออกมา
“ตอนนี้ต้องรอดูอาการคนไข้ก่อนครับ คนไข้ถูกทำร้าย ตอนที่หมอเข้าไปพบ คนไข้ได้หมดสติลงที่ห้องน้ำ ซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่คนไข้จะเป็นลม สภาพในห้องน้ำที่อ่างอาบน้ำพบเลือดของคนไข้เต็มอ่างอาบน้ำ ที่ต้นแขนมีรอยช้ำจากการถูกบีบ ที่ศีรษะยังพบแผลที่ฉีกออก และอีกอย่างสายน้ำเกลือถูกดึงกระชากออกจากแขนอย่างรุนแรง ที่ต้นคอมีรอยช้ำจากการบีบอย่างแรง แต่...ที่น่าเป็นห่วงก็คือ คนไข้ขาดอาการหายใจ ดูจากสภาพแล้ว คนไข้น่าจะถูกทำร้ายโดยการกดศีรษะลงในน้ำ หมอไม่สามารถฟันธงอะไรได้ ต้องรอคนไข้ฟื้นเท่านั้น ตอนนี้ขอให้ญาติคอนระวังดูแลคนไข้ด้วยนะครับ เพราะเธอมีอาการเครียดด้วย อาจจะทำให้ร่างกายทรุดหนักลง เดี่ยวหมอจะย้ายคนไข้ไปยังห้อง VIP นะครับ”แพทย์หนุ่มพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาไม่สามารถบอกในสิ่งที่เขาสงสัยได้ทั้งหมด เพราะอาจจะกระทบถึงสภาพจิตใจของญาติคนไข้ได้
“ขอบคุณมากครับหมอที่ช่วยน้องสาวผม”ราฟยกมือไหว้ขอบคุณแพทย์หนุ่มที่ช่วยริรินไว้
“ไม่เป็นไรครับ มันเป็นหน้าที่ผมอยู่แล้ว หมอขอตัวก่อนนะครับ”แพทย์หนุ่มพูดขึ้น พร้อมกับขอตัวไปพักผ่อน
“ไอ้ราจีฟ!!มึงเลวเกินไปแล้ว”แค่ได้ฟังคำที่บอกเล่า ก็ทำให้เขารู้แล้วว่าใครเป็นคนทำร้ายริรินถ้าไม่ใช่ราจีฟและปานดาวต้องเป็นต้นเหตุที่ทำให้ราจีฟมาทำร้ายริริน
“ครับแม่ ตอนนี้น้องปลอดภัยแล้วครับแม่ ไอ้ราจีฟมันทำร้ายน้องรินจนแทบเกือบเอาชีวิตไม่รอด แม่!!ผมเริ่มรอไม่ไหวแล้วนะ เมื่อไรหลักฐานจะมาถึงสักทีหรือแม่จะรอให้รายต่อไปคือหนูนิ่มที่จะต้องมาเป็นคนเจ็บต่อ”ราฟพูดสายโทรศัพท์กับมารดาขึ้นด้วยน้ำเสียงโมโห เขารอไม่ไหวแล้วแค่นี้ริรินก็แทบจะเอาชีวิตไม่รอด
“ราฟ...ใจเย็นๆลูก แม่จะคอยดูแลหนูนิ่มเอง ราจีฟไม่มีทางที่จะทำร้ายหนูนิ่มได้แน่นอน อย่ากังวลไปเลยลูก”คุณหญิงพิมพ์มาดาพยายามที่จะพูดให้ราฟใจเย็นลง
ผ่านไปสามวันริรินยังไม่ฟื้นขึ้นมา แต่อาการโดยรวมเริ่มดีขึ้น ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเหลือเพียงแค่รอให้ฟื้นแล้วคอยดูอาการอีกครั้งว่ามีอาการแทรกซ้อนอะไรบ้างและภาวะจิตใจของริรินที่ต้องได้รับการเยียวยา
ทางด้านของคุณหญิงพิมพ์มาดาเธอได้แต่โทรถามอาการของริรินกับราฟทางโทรศัพท์เท่านั้น เธอไม่สามารถไปเยี่ยมริรินที่โรงพยาบา
ลได้เนื่องจากต้องดูแลหนูนิ่ม ถ้าเธอไปโรงพยาลก็ต้องพาหนูนิ่มไปด้วย เธอไม่อยากให้หนูนิ่มไปเจอแม่ของตัวเองในสภาพที่ย่ำแย่
“คุณย่าขา หนูนิ่มคิดถึงมามี้”หนูนิ่มถามหามารดาที่หายไปหลายวันด้วยน้ำเสียงเศร้า ดวงตากลมโตใสซื่อคลอไปด้วยน้ำตา
“โอ้ๆอย่าร้องไปนะคะ เดี่ยวคุณย่าโทรตามให้ลุงราฟพาไปพาไปเที่ยวดีกว่าไหมคะ..คนเก่งของย่า”คุณหญิงพิมพ์มาดาพูดขึ้นและโทรหาลูกชายคนโตทันที
ทางด้านของปานดาวมีความสุขเหลือที่ราจีฟไปจัดการกับริรินให้กับเธอ เธอไม่คิดเลยว่าราจีฟจะโง่ได้ถึงเพียงแค่นี้ ตอนนั้นเธอมีความสุขมากที่ราจีฟมาบอกว่าจัดการยังไงบ้างกับนังริริน แค่คำบอกเล่าเธอก็รู้แล้วว่าอาการของนังริรินเป็นยังไงบ้าง และตอนนี้สภาพจิตใจมันคงย่ำแย่ถ้ามีอะไรมากระทบสะเทือนใจ โรคเก่าของมันต้องกำเริบอีกแน่นอน
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า นังริรินสมน้ำหน้าแก!! มีความสุขจริงๆโว้ย!!ฮ่า ฮ่า ฮ่า”ปานดาวหัวเราะขึ้นอย่างมีความสุข ไหนที่สุดเธอก็กำจัดนังน้องสาวกาฝากได้ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว แต่..มันยังไม่สาแก่ใจเธอ ทั้งมันกับลูกสาวของมันต้องเจ็บปวดกว่านี้
“ฟอดด ยิ้มอะไรครับดาว ท่าทางมีความสุข”ราจีฟเดินกอดทางข้างหลังปานดาว
“ก็ดาวมีความสุขได้อยู่กับคุณยังไงล่ะค่ะ ราจีฟคะ ดาวรู้สึกไม่สบายพรุ่งนี่พาดาวไปโรงพยาบาลหน่อยนะคะ”ปานดาวพูดโกหกขึ้น เพราะเธออยากไปเห็นสภาพของนังเด็กกาฝากนั้น ว่ามันมีสภาพยังไงตอนนี้
“คุณไม่สบายตรงไหน...”ราจีฟหมุนตัวปานดาวให้หันหน้ามาหาเขา
“ดาวรู้สึกแปลกๆคะราจีฟ แต่...ดาวมีค่าจ้างให้คุณนะคะทูลหัว”ปานดาวพูดขึ้น ดวงตาที่หยาดเยิ้มมองราจีฟอย่างหื่นกระหายก่อนที่จะจัดการปลดผ้าคลุมออก จากนั้นไฟราคะก็ลุกโหมกระหน่ำขึ้นยากที่จะมอดดับลง
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
อัพเดทถึงตอนที่ 48
Comments