เรื่องราวของเด็กคนนึง
สวัสดีเราชื่อฝนเราอายุ12
ตอนนี้เราอยู่ป.6เราอยากจะเล่าชีวิตไวเรียนเเละที่เราเจออยากเล่าประสบการเเละเเน่นอนถ้าเขียนผิดตรงต้องขอโทษด้วยขอใช้คำว่าผมนะ
ย้อนไปตอนผมอยู่อนุบาลผมเป็นเด็กร่าเริงสดใสตามไวเด็กนั้นเเหละทุกคนเชื่อมั้ยว่าตอนผมเด็กเนี่ยเเบบเด็กกกกกกเลยนะบ้านผมอยากจนมากบ้านไม่มีอยู่เล้าเป็ดต้องขอข้าวบ้านอื่นกินทุกคนอาจไม่เชื่อเเต่เชื่อเถอะเพราะมันคือเรื่องจริงพ่อเเม่ไม่มีเงินส่งผมเรียนศูนย์เด็กเล็กด้วยสำ😿ผมก็ไม่ได้อะไรหลอกนะผมเเค่โต
กว่าเด็กคนอื่นนิดหน่อยเเต่ก็รู้สึกอิจฉาก็นะจะเอาไรมากหมายมาๆกลับเข้าเรื่อง ตอนอนุบาลผมก็ทำความรู้จักตามปกติเเละเเน่พอเข้ารร.ก็เจอคนที่ผมชอบ เลยนี่มันเดจาวูชัดๆ😹ใช่เข้าชื่อฟิวเดียวๆนะนายชอบผู้ชายกันเองงั้นหรอใจเย็นหย่าลืมนะเราเเค่ใช้คำว่าผม
เพราะพิมไม่ถนัดเข้าเรื่องเเละเเน่นอนว่าเข้าไม่ได้ชอบผมหรอกเดียวจะมารู้ตอนป.1ตอนอนุบาลมันก็ไม่ได้เเย่นะมันทำให้เรียนรู้หลายๆอย่างเเต่ก็เวลามีงานที่ไรผมตื่นไม่ทันสักที\=\=ตอนเด็กได้นอนกลางวันที่รร.ผมหนะ
เดียวความชิบหายมันจะเริ่มขึ้นเมื่อวันมาฆะบูชา~~
ถ้าสงสัยว่าทำไมมันถึงมาเร็วผมก็ไม่รู้เหมือนกันเเต่ตอนวัยเด็กเนี่ยอะไรหลายไอย่างมันช้ามากถ้าอธิบายก็คงบอกไม่ถูกตัดมาตอนวันมาฆะเลยนะวันนั้นเเหละที่ทำให้ผมมองหน้าเขาไม่ติดเเละเเน่นอนวันเป็นอีกวันที่ทำให้ตื่นไม่ทันเพื่อนสมัยผมไม่มีเพื่อนสนิทด้วยสำ
😿😹ผมก็เลยรีบลุกโดยไม่ล้างหน้าคนมันรีบอะนะหยิบดอกไม้ทูปเทียนเเต่ เเต่ๆๆผมลืมดอกไม้ถึงจะพิมว่าดอกไม้เเต่จริงผมลืมใช่จะหวะนั่นเเหละรีบหาเเต่ไปเจอรุ่นพี่เอ่อเหมือนว่าจะชื่อฟิลม์นะใช่คนนั้นเเหละเดียวๆคนนั้นทำไมก็คนที่ผมไปหาเรื่องไงอะเคเข้าเรื่องๆผมไปเจอเข้าหน้าประตู่เอ่อเเบบ
ฮะก็ตามนั้นผมถือดอกไม้สีเหลืองเขาถือสีม่วงก็ผมก็ไปเล่นกับเขาโดยเอาดอกไม้ไปตีที่ดอกไม้ตีไปตีมา
ดอกพี่เขาหักผมก็ไม่ได้อะไรนะของผมก็หัก
เหมือนกันเเต่พี่เขาฟ้องปู่เชื่อมั้ยว่าปู่เขาบีบขอผม3นาทีกว่าจะปล่อยบีบพูดไปด้วยนะเเต่ก็จะเอาไรมากนั้นทำให้ผมมองหน้าเขาไม่ขึ้นง่ายๆคือเป็นป๋มไปเเล้วอะ
—จบเเค่นี้ก่อนนะ—
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
Comments