เย็นวันนั้นที่ร้านของชัย
"วันนี้กูได้รูปของเดียร์มาแล้วนะโว้ย!"พีทบอก
"จริงเหรอวะ..แล้วเป็นไงบ้าง..พนักงานของมึงน่ะ"ชัยยิ้ม
"สุดาเลขาของกูนี่..ถึงกับอึ้งไปเลยว่ะ"พีทพูด
"สมควรว่ะ..ตั้ง60รูป..เอาล่ะทีนี้ก็ต้องบอกเลขากับพนักงานหน้าห้องของมึง..ให้เตรียมหาอะไรมาอุดหูได้เลย..555"ชัยขำ
"กูไม่ห่วงอะไร..กูแค่กลัวษาไปเห็นแล้วจะมาอาละวาดกับเดียร์อีกน่ะสิ"พีทว่า
"ช่วงนี้..เดียร์เตรียมตัวสอบ..ไม่ได้กลับบ้าน..ส่วนหลังสอบก็คงต้องรีบให้ไปทำงานที่บริษัทของพี่พีทเลย..เดียร์จะได้อยู่ในสายตาเราได้ตลอด..จะได้ช่วยกันระวังษาได้ค่ะ"ชาช่าบอก
"ใช่ผมเห็นด้วย"แอนดิวบอก เขาเพิ่งกลับมาจากมาเลเซียวันนี้
"เดียร์สอบเสร็จก็คงต้องเข้าบ้านแน่ๆ..ช่าว่าจะบอกกับลุงวินตรงๆ..ว่าไม่ให้เดียร์เข้าบ้านเพราะกลัวษาจะทำร้ายเดียร์..ช่าว่าลุงวินต้องเห็นด้วยแน่ๆค่ะ"ชาช่าบอก
"ดีเหมือนกันนะ..เราต้องระวังไว้ก่อน..ษาชอบทำอะไรที่เราคิดไม่ถึงทุกที"ชัยบอก
"ว่าแต่เดียร์จะสอบเสร็จเมื่อไหร่ล่ะ"พีทถาม
"ช่าว่าจะถามวันนี้ล่ะค่ะ"ชาช่าบอก
"ดีเลย..พี่จะได้เตรียมตัวทัน"พีทบอก
"เตรียมอะไรกันคะพี่ๆ"เดียร์เปิดประตูเข้ามาถาม
"มาถึงแล้วเหรอจ๊ะ..เด็กดื้อ"ชาช่ายิ้ม
"พี่ช่าอ่ะ..เดียร์ไม่ได้ดื้อสักหน่อย"เดียร์กอดเอวของชาช่า
"จ้าๆ..ไม่ดื้อ..พี่ว่าจะถาม..เดียร์สอบเสร็จวันไหนเหรอ"ชาช่าถาม
"เริ่มสอบวันจันทร์หน้า..สอบเสร็จก็วันศุกร์ค่ะ"เดียร์บอก
"สอบเสร็จแล้วปิดเลยหรือป่าว"ชัยถาม
"ปิดเลยค่ะ..อาจต้องไปมหาลัยบ้างบางวัน..มีอะไรหรือป่าวคะ"เดียร์ถาม
"แล้วเดียร์จะไปทำงานวันไหนล่ะ..พี่จะได้เตรียมโต๊ะทำงานไว้ให้"พีทถาม
"เอ..เดียร์ว่า..พี่พีทงานไม่มากแล้ว..เดียร์ไม่ต้องไปทำแล้วก็ได้มั้งคะ"
เดียร์พูดสีหน้าเรียบเฉย เธอไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆหรอกแค่จะแกล้งพีทเท่านั้น
"ไม่ได้นะ..พี่ไม่ยอม..พี่บอกแล้วว่ารอให้เดียร์ไปเป็นเลขาส่วนตัวให้พี่..พี่งานมากและยุ่งมากด้วย..แต่ที่มาที่ร้านไอ้ชัยเพราะอยากเจอเดียร์และอยากฟังเพลงที่เดียร์เปิดด้วย..เดียร์ห้ามเบี้ยวพี่นะ"พีทรีบบอก
"ไม่ต้องรีบพูดขนาดนั้นก็ได้ค่ะ..เดียร์แค่แกล้งน่ะ..คือ..จริงๆแล้วถ้าไม่มีอะไรวันจันทร์หลังจากสอบเสร็จ..เดียร์ก็ไปทำงานได้ค่ะ"เดียร์ยิ้มนิดๆ นึกขำพีทอยู่ในใจ
"ก็เดียร์ชอบแกล้งพี่พีทแบบนี้ไง..พี่ถึงว่าเป็นเด็กดื้อน่ะ"ชาช่าพูด
"ค่ะ..ไม่แกล้งแล้วค่ะ..ก็ถ้าพี่พีทพร้อม..ก็เอาตามนั้นได้มั้ยล่ะคะ"เดียร์บอก
"ได้..พี่จะได้เตรียมทุกอย่างให้พร้อม"พีทยิ้ม
"แล้ววันเสาร์กับอาทิตย์หลังสอบ..เดียร์จะทำอะไรล่ะ"ชัยถาม
"เดียร์ว่าจะเข้าบ้านไปหาพ่อค่ะ..เพราะพอทำงานแล้วก็อาจไม่มีเวลาเข้าไป"เดียร์บอก
"แล้วช่วงสอบจะมาทำงานมั้ย"ชัยถาม
"ทำค่ะ..ตอนทำงาน..เดียร์ก็มาทำนะคะ"เดียร์พูด
"เดียร์ไม่หยุดอ่านหนังสือสอบเหรอ"พีทถาม
"ไม่ค่ะ..เดียร์หาเวลาอ่านได้..พี่ๆคุยกันต่อนะ..เดียร์ไปทำงานก่อน"เดียร์ยิ้มแล้วเดินออกไป
"แล้วเอาไงยายช่า..เดียร์จะเข้าบ้านหลังสอบเสร็จ"ชัยถาม
"เดี๋ยวช่าจัดการเองค่ะ"ชาช่าบอก
หลังจากวันนั้นทุกอย่างก็เป็นไปตามปกติจนกระทั่งบ่ายวันหนึ่งที่บริษัทของพีท
"คุณสุดา..พีทอยู่มั้ย"
"สวัสดีค่ะคุณเกวลิน..บอสประชุมอยู่ค่ะ"สุดาบอก
"งั้น..ชั้นเข้าไปรอในห้องก็แล้วกัน"
เกวลินบอกแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของพีท
"กรี๊ด!!!"
เกวลินเปิดประตูห้องทำงานของพีทออกมาด้วยท่าทางไม่พอใจมากๆ
"คุณสุดา..รูปผู้หญิงในห้องพีท..มันเป็นใคร..แล้วใครเอาเข้าไปติดไว้"เกวลินถามพลางชี้มือสั่นๆเข้าไปข้างในห้อง
"ดิชั้นไม่ทราบว่าเป็นใครค่ะ..แต่บอสเป็นคนเอามาติดเองนะคะ"สุดาบอก
"กรี๊ด!!..เธอเป็นเลขาประสาอะไร..ถึงไม่รู้..ชั้นไม่ยอม..กรี๊ด!!"
เกวลินวิ่งออกไปทันทีที่ยืนเอาเท้ากระทืบพื้นแล้ว
สุดากับพนักงานแถวนั้นยกมือขึ้นอุดหูแทบไม่ทัน
หลังจากที่เกวลินออกไปได้สักพักษาก็เดินเข้ามา
"คุณสุดา..พีทอยู่หรือป่าว"ษาถาม
"สวัสดีค่ะ..คุณนาริษา..บอส..ประชุมค่ะ"สุดาบอก
"ชั้นจะรอ"ษาบอกแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของพีท
สุดามองตามแล้วถอนหายใจ..เดี๋ยวคงวิ่งออกมาเหมือนเกวลินแน่ๆ สุดาคิด
"กรี๊ด!!!ไม่จริง"
ษาเดินเข้ามาในห้องทำงานของพีทเห็นรูปของเดียร์ที่ติดอยู่จนทั่วห้องไปหมด นี่พีทชอบเดียร์มากถึงกับต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ ไม่ เธอไม่มีวันยอม เธอต้องเป็นคนชนะไม่ใช่เดียร์ ถ้าไม่มีเดียร์สักคน พีทก็ต้องเลือกเธอและรักเธอ ษากำมือเข้าหากันจนแน่น ก่อนจะเดินออกมาจากห้องแล้วเดินออกไปจากบริษัทโดยไม่ได้พูดหรือถามอะไรสุดาเลย
สุดาเห็นษาเดินออกจากห้องทำงานของพีทแล้วตรงออกประตูไป โดยที่ไม่พูดหรือถามอะไรจึงออกจะงงๆเหมือนกัน
สักพักใหญ่พีทกับพิศาลก็เดินออกมาจากห้องประชุมตรงมาที่โต๊ะของสุดา
"เกิดอะไรขึ้น..คุณสุดา..เสียงใครกรี๊ดดังไปจนถึงห้องประชุมเลย"พิศาลถาม
"คุณเกวลินน่ะค่ะ..เธอมาหาบอส..พอดิชั้นบอกว่าบอสประชุม..เธอก็เข้าไปนั่งรอบอสในห้องแล้วก็กรี๊ดก่อนจะวิ่งออกมา..แล้วถามดิชั้นว่ารูปผู้หญิงในห้องบอสเป็นใคร..ดิชั้นบอกไม่ทราบ..เธอก็กรี๊ดอีกแล้วก็วิ่งออกไปค่ะ"สุดาบอก
พิศาลหันไปมองหน้าพีท เขาสงสัยว่าในห้องพีทมีอะไรถึงทำให้เกวลินกรี๊ดได้
"เอ่อ..แล้วคุณนาริษาก็มาค่ะ..เธอเข้าไปในห้องบอสแล้วก็กรี๊ดเหมือนคุณเกวลินแต่แปลก..ที่พอออกมาเธอก็เดินตรงไปที่ประตู..ไม่ได้ถามอะไรดิชั้นสักคำเลยค่ะ"สุดาบอก
"ห้องทำงานแกมีอะไร..ทำไมใครเข้าไปถึงต้องกรี๊ด..รวมถึงหนูษาด้วย"พิศาลถาม
"เอ่อ..คือ..เอ่อ"พีทอ้ำๆอึ้งๆ
"อ้ำอึ้งอยู่นั่นแหละ..พ่อเข้าไปดูเองก็ได้"
พิศาลบอกแล้วเดินเข้าไปที่ห้องทำงานของพีท
"555..อย่างนี้สินะ..ถึงได้กรี๊ดกันขนาดนั้น"พืศาลขำ เมื่อเห็นรูปของเดียร์ติดอยู่เต็มห้อง
"อย่าขำสิคับพ่อ..ผมแค่อยากเห็นเดียร์อยู่ตลอดน่ะ"พีทเขิน
"แล้วนี่..ถ้าน้องมาทำงานด้วยแล้วเห็น..จะทำยังไง"พิศาลอมยิ้ม
"เดียร์จะได้รู้ไงคับว่าผมจริงใจจริงๆ"พีทบอก
"เออ..เอาเข้าไป..แต่นี่หนูษามาเห็นอย่างนี้จะไม่ยิ่งอาละวาดกับหนูเดียร์มากขึ้นอีกเหรอลูก"พิศาลถาม
"คับ..ผมก็กลัวเหมือนกัน..ผมกับไอ้ชัยและช่ากำลังระวังกันอยู่คับ..โดยที่คิดว่าพอเดียร์สอบเสร็จจะให้มาทำงานเลย..และพยายามไม่ให้เดียร์กลับบ้านน่ะคับ"พีทบอก
"จะทำยังไงไม่ให้หนูเดียร์กลับบ้านล่ะ..ลุงวินจะยอมเหรอ"พิศาลถาม
"ช่าว่าจะโทรไปบอกลุงวินตรงๆ..ว่าที่ไม่ให้เดียร์กลับบ้านเพราะกลัวษาจะทำร้ายเดียร์น่ะ...ช่าบอกว่าลุงวินคงยอม"พีทบอก
"อืม..พ่อก็คิดเหมือนหนูช่านะ..ลุงวินดูจะห่วงหนูเดียร์มากเหมือนกัน"พิศาลบอก
"แต่ไม่ว่ายังไง..ผมก็ไม่ไว้ใจษาอยู่ดี..ษาอาจจะตามไปหาเรื่องเดียร์ที่ร้านไอ้ชัยหรือที่คอนโดและที่มหาลัยได้..ดีว่าเดียร์มีน้าเบิ้มกับคนอื่นที่ลุงวินให้คอยตามดูแลอยู่..และผมก็ให้เบอร์น้าเบิ้มไว้แล้วด้วย..ถ้ามีอะไรก็ติดต่อกันได้ตลอด"พีทบอก
"ดีแล้วลูก..จากที่ลูกเคยเล่าให้ฟังที่หนูษาถึงกับเผาของที่หนูเดียร์ชอบได้นี่..ก็ไม่ธรรมดาแล้วล่ะ..ระวังกันไว้น่ะดีแล้ว..งั้นพ่อไปทำงานก่อนนะ..มีอะไรก็โทรบอกนะลูก"พิศาลบอก
"คับพ่อ"พีทบอก
พีทยืนคิดว่าษามาเห็นแล้ว เขาคงต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกกับชัย ชาช่าและแอนดิวเพื่อหาทางป้องกัน
เย็นวันนั้นพีทไปที่ร้านของชัยเร็วกว่าทุกวัน
"เฮ้ย!มึงมาเร็วอย่างนี้..เดี๋ยวก็โดนเลขาส่วนตัวของมึงแซวอีกหรอก"ชัยว่ายิ้มๆ
"กูมีเรื่องจะมาคุยกับมึง..ช่าและแอนดิวน่ะสิ"พีทบอกสีหน้าเคร่งเครียด
"มีอะไรคะ..ทำไมทำหน้าอย่างนั้น"ชาช่าถาม
"วันนี้ษาไปที่บริษัท..พอดีพี่ประชุม..ษาเข้าไปในห้องพี่แล้วเห็นรูปของเดียร์..ก็กรี๊ดแต่เดินออกมาแล้วกลับไปโดยไม่ได้พูดอะไรกับสุดาสักคำเลย..ช่าว่ามันแปลกมั้ย"พีทถาม
"อืม..ถ้าอย่างนั้น..เราคงต้องระวังกันแล้วล่ะ..โดยเฉพาะเดียร์..ษาสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ..โดยไม่สนว่าต้องทำร้ายหรือทำลายใคร..แต่เดียร์คงไม่คิดว่าษาจะทำร้ายตัวเองได้เพราะเป็นพี่น้องกัน..ดังนั้นเดียร์จะไม่ค่อยระวังตัวเท่าไหร่น่ะค่ะ"ชาช่าบอก
"ใช่..เดียร์เป็นคนมีจิตใจดี..ย่อมไม่คิดว่าคุณษาจะทำร้ายเธอได้..เราคงต้องระวังเป็นสองเท่า"แอนดิวพูด
"เดี๋ยวช่าจะโทรบอกน้าเบิ้มให้คอยตามดูแลเดียร์ให้ใกล้ชิดขึ้นกว่าเดิม"ชาช่าบอก
"เออ..พี่จะถามว่าษารู้มั้ยที่เดียร์มีการ์ดที่ลุงวินส่งมาดูแลน่ะ"พีทถาม
"ไม่รู้หรอกค่ะ..น้าเบิ้มบอกว่าลุงวินให้ปิดเป็นความลับ..ลุงวินคงพอจะมองออกน่ะ...แล้วนี่ช่าก็โทรไปบอกลุงวินเรื่องที่จะไม่ให้เดียร์เข้าบ้านแล้ว..ลุงวินเห็นด้วยค่ะ"ชาช่าบอก
"ดีที่ตอนนี้เดียร์เลิกขี่บิ๊กไบค์ไปแล้ว..ขับรถยนต์จะได้ไม่ต้องห่วงมาก..เฮ้อ!กูละเหนื่อยแทนเดียร์จริงๆที่มีพี่สาวแบบษาเนี่ย"ชัยว่า
"นี่กูก็เตรียมโต๊ะทำงานและของทุกอย่างพร้อมไว้ให้เดียร์ไปทำงานแล้วล่ะ"พีทบอก
"เออ..ดีแล้วล่ะ..อ้าว!นั่นเดียร์มานั่นแล้ว"ชัยบอก
"อยู่กันพร้อมหน้าแต่วันเลยนะคะ"เดียร์ยิ้ม
"จะว่าพี่อีกใช่มั้ยเนี่ย"พีทถาม
"ป่าวนะคะ..ร้อนตัวไปได้..ดีแล้วค่ะที่อยู่กันครบ..นี่เดียร์ลองทำยำเห็ดรวมใส่วุ้นเส้นน่ะค่ะ..พี่ๆลองชิมดูว่ารสชาติใช้ได้มั้ย"เดียร์บอกก่อนจะวางกล่องลงบนโต๊ะ
"ไหน..น่าตาน่ากินนะ..นี่ค่ะจาน..ช้อนและซ้อม"ชาช่าบอกแล้วส่งจานช้อนและซ้อมให้ทุกคน
"อื้อหือ..อร่อยมาก..แต่สำหรับพี่..เผ็ดไปหน่อยนะ"แอนดิวบอก
"ขอโทษค่ะพี่แอนดิว..เดียร์ลืมไปว่าพี่กินเผ็ดมากไม่ได้"เดียร์บอก
"ไม่เป็นไร..ถึงจะเผ็ดแต่อร่อยนะ..พี่คงต้องหัดกินเผ็ดบ้างแล้ว"แอนดิวบอก
"ใช่..รสจัดดีมากเลย..ยำก็ต้องแบบนี้ล่ะ"ชัยชม
"อร่อยมาก..เดียร์ทำอะไรก็อร่อยทุกอย่าง"พีทชม
"พี่ช่าคะ..ยำนี่มันหวานหรือคะ..พี่แอนดิวบอกว่าเผ็ด..พี่ชัยว่ารสจัด.แต่พี่พีทนี่เหมือนจะหวานนะคะ"เดียร์ถามยิ้มๆ
ทุกคนถึงกับขำออกมาเพราะรู้ว่าเดียร์แซวพีท
"เดียร์อ่ะ..พี่แค่ชมเฉยๆเอง"พีทบอก
"เดียร์ก็แค่แซวเล่นๆเองค่ะ..พวกพี่กินกันไปก่อนนะคะ...เดียร์ไปทำงานแล้วค่ะ"เดียร์มองพีทยิ้มๆแล้วเดินออกไป เขาน่ารักจริงๆเธอคิด
"ไอ้พีท..นี่ตกลงว่ามึงจีบเดียร์...หรือเดียร์จีบมึงวะ"ชัยถามยิ้มๆ
"ไอ้เวร..ถ้าเดียร์จีบกูจริงๆก็ดีสิวะ..กูจะได้ไม่ต้องมานั่งลุ้นแบบนี้"พีทว่า
"ผมว่าเดียร์คงชอบคุมเกมเองมากกว่าจะตามเกมน่ะคับ"แอนดิวบอก
"ใช่ค่ะ..ช่าคิดเหมือนแอนดิว..เพราะว่าถ้าเดียร์ตามเกมของพี่พีท..เดียร์ก็จะเขิน..แต่ถ้าเดียร์คุมเกมเอง..พี่พีทก็จะเป็นคนเขินไงคะ"ชาช่ายิ้ม
"พี่ยังไงก็ได้..แค่ขอให้เดียร์มีความสุขก็พอ"พีทพูด
ทุกคนมองหน้ากันแล้วพยักหน้าก่อนจะกินยำต่อ
สักพักเดียร์ก็ขึ้นไปทำหน้าที่ดีเจบนเวที หลังจากนั้นสักพักใหญ่ๆ
"เฮ้ย!นั่นมัน..ษานี่หว่า"
ชัยชี้มือไปที่หญิงสาวที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน
"ใช่จริงๆด้วยค่ะ"ชาช่าพูด
"ษามาทำไมวะ..ตั้งแต่เดียร์มาทำงานที่นี่..ษาไม่เคยมาเลยสักครั้งนะ..กูว่า..ถ้าจะไม่ดีแล้ว"ชัยบอก
"ใช่..กูว่าษาต้องมาหาเรื่องเดียร์แน่ๆว่ะ..เพราะไปเห็นรูปเดียร์ที่ห้องกูมาแล้ว"พีทเริ่มร้อนใจ
"ผมว่า..เรารอดูไปก่อนดีกว่าคับ..ยังไงเราก็เห็นษาได้ตลอด..แต่ษาไม่เห็นพวกเราแน่ๆ"แอนดิวบอก
"เอาตามที่แอนดิวบอกก็แล้วกัน"ชัยบอก
ทุกคนจึงจับตามองการกระทำของษา
ษามาหาเดียร์ที่ร้านของชัย เธอจะมาพูดให้เดียร์เลิกติดต่อกับพีทอย่างเด็ดขาด เพราะเท่าที่เธอเห็นรูปที่ห้องของพีท มันเป็นรูปแอบถ่ายก็จริงแต่มันมาจากหลายสถานที่ นั่นก็หมายความว่าพีทกับเดียร์เจอกันบ่อยโดยที่เธอไม่รู้
ษาเดินเข้ามาในร้านแล้วนั่งโต๊ะที่สามารถมองเดียร์ได้อย่างถนัด เธอคิดว่าเดียร์ก็ต้องเห็นเธอเหมือนกัน เธอสั่งเครื่องดื่มและดื่มไปเรื่อยๆเพื่อรอเวลาที่เดียร์จะเลิกงาน
เดียร์ที่ทำหน้าที่ดีเจเห็นษาเดินเข้ามาในร้านก็แปลกใจมาก เธอไม่คิดว่าษาจะมาถึงที่นี่ได้ และคิดว่าษาคงมีอะไรจะคุยกับเธอแน่นอนแต่ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องอะไร เธอจะไม่ยอมษาอีกแล้ว
หลังจากที่เดียร์ทำหน้าที่ดีเจจบก็ลงจากเวทีแล้วตรงไปห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
ษาคอยมองเดียร์อยู่แล้วจึงรอดูว่าเดียร์จะออกมาตอนไหน แล้วสักพักเดียร์ก็เดินออกมา เธอจึงเดินตรงไปหาเดียร์ทันที
"ไอ้พีท..จะไปไหน"ชัยคว้ามือของพีทไว้
"กูจะออกไปหาเดียร์สิวะ..ษากำลังเดินไปที่เดียร์..ถ้าเกิดษาทำอะไรเดียร์..ใครจะช่วยวะ"พีทว่า
"พี่พีทไม่ต้องออกไปค่ะ..ช่าจะออกไปดูเดียร์เอง..ถ้าษารู้ว่าพี่พีทอยู่ที่นี่..ษาอาจจะยิ่งอาละวาดนะคะ"ชาช่าบอก
"ก็ได้..ฝากด้วยนะช่า"พีทบอก
"ไม่ต้องห่วงค่ะ"
ชาช่าเดินออกไปแล้วตรงไปที่เดียร์ที่กำลังเดินออกมา และษาก็เดินมาถึงเดียร์พอดี
"เดียร์..ชั้นมีเรื่องจะคุยด้วย"ษาบอก
"ได้ค่ะ..พี่ษามีอะไรคะ"เดียร์ถาม
"ชั้นอยากคุยกับแกแค่สองคนเท่านั้น..คนอื่นไม่เกี่ยว"ษาว่า พลางมองหน้าชาช่า
"จะไม่เกี่ยวได้ยังไง..เดียร์เป็นน้องสาวของชั้นเหมือนกัน..พี่สาวที่จ้องทำร้ายน้องสาวอย่างเธอมันไม่น่าไว้ใจ"ชาช่าว่า
"ชั้นจะคุยกับยายเดียร์..เธอไม่ต้องมายุ่งได้มั้ย"ษาเริ่มเสียงดัง
"พี่ช่าคะ..ไม่เป็นไรค่ะ...พี่ษาคะ..ไปคุยกันข้างหลังร้านค่ะ"เดียร์จับมือของชาช่าแล้วหันไปบอกษา
"ก็ได้..แต่ถ้าเธอทำร้ายเดียร์..ชั้นไม่เอาเธอไว้แน่"ชาช่าบอก
เดียร์เดินนำษาออกไปที่ข้างรถของเธอ ชาช่า พีท ชัยและแอนดิวยืนมองอยู่ที่กระจกข้างในร้าน
"มีอะไรคะ..ถึงได้มาจนถึงที่นี่"เดียร์ถาม
"ชั้น..ไม่รู้หรอกนะว่าแกไปทำยังไง..พี่พีทถึงได้ชอบแก..แต่ชั้นขอสั่งให้แกออกมาให้ห่างจากพี่พีท..ไม่อย่างนั้นอย่ามาว่าชั้นร้ายนะ"ษาว่า
"พี่ษาคะ..เรื่องของความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้หรอกนะคะ..พี่ษาชอบพี่พีทมันก็เป็นเรื่องของพี่ษา..พี่พีทชอบเดียร์มันก็เป็นเรื่องของพี่พีท..ความรู้สึกชอบกันมันเป็นความรู้สึกของคนสองคน..ไม่ใช่คนๆเดียว..พี่ษาจะเอาความรู้สึกของพี่ษามาบังคับให้พี่พีทชอบพี่ษาไม่ได้หรอกค่ะ"
"ทำไมจะบังคับไม่ได้..แค่ไม่มีแกสักคน..พี่พีทก็ต้องชอบชั้น"
"ถ้าพี่ษาคิดว่าความรู้สึกบังคับได้...พี่ษาก็ลองบังคับให้เลิกชอบพี่พีทดูสิคะ..ว่าเลิกได้มั้ย"
"นี่แก..ย้อนชั้นเหรอ..เดี๋ยวนี้เก่งถึงขนาดเถียงชั้น..ไม่ทำตามที่ชั้นสั่งใช่มั้ย..อยากลองดี...ได้"
ษาเดินเข้าไปหาเดียร์และยกมือขึ้นจะตบหน้าเดียร์
ชาช่ากับพีททำท่าว่าจะเดินออกไปช่วยแต่ก็ต้องหยุดอยู่กับที่เมื่อเห็นเดียร์ยกมือขึ้นจับมือของษาไว้ ษาจึงยกมืออีกข้างขึ้นแต่เดียร์ก็จับไว้ได้อีก
"พอสักทีเถอะค่ะ..ต่อไปนี้เดียร์จะไม่ยอมให้พี่ษาทำร้ายเดียร์ได้อีกแล้ว..เดียร์ไม่เคยคิดแย่งอะไรกับพี่ษาเลยสักอย่าง..แล้วเรื่องของความรู้สึก..มันก็แย่งกันไม่ได้ด้วย..ถ้าพี่พีทชอบพี่ษาเหมือนที่พี่ษาชอบ..เดียร์จะไม่เข้าใกล้แล้วออกห่างจากพี่พีทเอง..แต่นี่มันไม่ใช่..ดังนั้นเดียร์จะไม่มีวันถอยห่างจากพี่พีทแค่เพราะความรู้สึกของพี่ษาหรอกค่ะ"
เดียร์ปล่อยมือที่จับมือของษาออก เธอมองษาด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่จริงจังมาก
"ได้..ชั้นเตือนแกแล้วนะ..ถ้าอยากลองดีกับชั้น..แล้วเราจะได้เห็นดีกัน"
ษาชี้หน้าเดียร์แล้วหันหลังเดินกลับไปข้างในร้าน
ชาช่า พีท ชัยและแอนดิวรีบเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานเพราะไม่อยากให้ษาเห็น
เดียร์พอเห็นษาเดินเข้าไปในร้านก็เอาหลังพิงกับรถ ถอนหายใจแล้วแหงนหน้ามองฟ้า เธอไม่คิดว่าษาจะดื้อรั้นได้ขนาดนี้ ทั้งๆที่ษาก็รู้ว่าพีทไม่ได้ชอบษา แต่ก็ยังจะพยายามบังคับให้เธอออกห่างจากพีทและโทษว่าที่พีทไม่ชอบษา เป็นเพราะเธอ
"คุณหนู..เป็นอะไรหรือป่าวคับ..คุณษาทำร้ายคุณหนูหรือป่าว"น้าเบิ้มวิ่งเข้ามาถาม
"น้าเบิ้มเห็นหรือคะ"เดียร์ถาม
"เห็นคับ..คุณหนูไม่เป็นอะไรนะคับ"น้าเบิ้มมองอย่างสำรวจ
"เดียร์ไม่เป็นอะไรค่ะ..น้าเบิ้มไม่ต้องบอกพ่อนะคะ..ว่าพี่ษามาหาเดียร์"เดียร์บอก
"แต่ว่า.."น้าเบิ้มลังเล
"เดียร์ไม่อยากให้พ่อไม่สบายใจค่ะ..นะคะ"เดียร์บอก
"คับ..ผมจะไม่บอกท่าน..แต่คุณหนูต้องระวังตัวนะคับ"น้าเบิ้มบอก
"ค่ะ"เดียร์บอก
"น้าเบิ้มคับ..น้าเบิ้มขับรถของเดียร์ไปที่คอนโดทีคับ..เดี๋ยวให้เดียร์กลับไปกับผมเอง"พีทบอก
เดียร์หันไปมองหน้าพีทเมื่อได้ยินเขาบอกน้าเบิ้ม นี่เขาเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่
"ได้คับ..คุณพีท"น้าเบิ้มบอก
"ทำไมต้องให้น้าเบิ้มขับไปล่ะคะ..เดียร์ขับไปเองก็ได้ค่ะ"เดียร์บอก
"ไม่ต้องไปฟังเดียร์หรอกค่ะ..น้าเบิ้ม..แล้วต่อจากนี้ไปช่าอยากให้น้าเบิ้มคอยตามดูแลเดียร์ให้ใกล้ชิดมากกว่าเดิมนะคะ..ช่าไม่ไว้ใจษา..แล้วเรา..เด็กดื้อ..ห้ามดื้อทำตามที่พี่พีทบอก"ชาช่าบอก
"คับคุณชาช่า..ผมก็คิดอยู่เหมือนกัน..งั้นผมไปก่อนนะคับคุณหนู..คุณชาช่า..คุณพีท..คุณชัย..คุณแอนดิว"
น้าเบิ้มบอกแล้วขับรถของเดียร์ออกไป
"แล้วพี่ๆออกมากันทำไมล่ะคะ"เดียร์ถาม
"ยังจะถามอีก..พี่กับพี่พีทจะออกมาตั้งแต่ตอนที่ษายกมือจะตบเดียร์แล้ว..ดีที่เห็นเดียร์จับมือษาไว้ได้ก่อน..พี่ดีใจนะ..ที่เห็นเดียร์ไม่ยอมให้ษาอีก"ชาช่าเดินมาจับมือของเดียร์
"ก็เดียร์เคยบอกพี่ช่าไปแล้วนี่คะ..เลยทำให้ทุกคนเป็นห่วงอีกแล้ว"เดียร์บอก
"พี่ไม่อยากให้เดียร์ไปไหนคนเดียวเลย..พี่เป็นห่วงมากนะ"
พีทมองหน้าเดียร์ด้วยสายตาที่บอกว่าเป็นห่วงมาก
"เอ่อ..งั้นกูกับช่าและแอนดิวเข้าไปดูแลแขกต่อล่ะนะ..มึงก็ขับรถกลับดีๆล่ะ"ชัยบอก
ชาช่ากับแอนดิวก็เดินตามชัยเข้าไปในร้านด้วย
"ขอบคุณนะคะ..ที่เป็นห่วง..แต่พี่ษาคงไม่ทำร้ายเดียร์หรอกค่ะ..เพราะยังไงเดียร์ก็เป็นน้องสาวแท้ๆนะคะ"
เดียร์ยิ้มให้พีท เธอดีใจที่รู้ว่าเขาเป็นห่วง
"แต่จากท่าทางและคำพูดเมื่อกี้..มันไม่ได้บอกว่าษาคิดว่าเดียร์เป็นน้องเลยนะ"พีทบอก
"พี่ษาแค่โมโหน่ะค่ะ..แต่..เดี๋ยวนะคะ...นี่พี่พีทได้ยินที่เดียร์กับพี่ษาคุยกันด้วยเหรอคะ..งั้น..ได้ยินทั้งหมดมั้ยคะ"
เดียร์เริ่มเขิน เธอไม่คิดว่าจะมีใครได้ยินที่เธอพูดกับษา
"พี่ได้ยินทุกคำเลยคับ..แล้วพี่ก็ดีใจด้วยที่ได้ยินเดียร์พูดกับษาแบบนั้น"พีทยิ้ม
เขารู้ว่าเดียร์เขินที่เขาได้ยินที่เธอบอกกับษาว่าจะไม่ถอยห่างจากเขา
"เอ่อ..เดียร์ว่า..เรากลับคอนโดกันดีกว่าค่ะ..ดึกแล้ว"เดียร์หันหน้าเดินออกไปที่รถของพีท
"คับ..กลับก็ได้"
พีทเดินตามเดียร์ไปที่รถ ก่อนจะเปิดประตูให้แล้วขึ้นรถขับออกไปที่คอนโด
***ดาวน์โหลด NovelToon เพื่อเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์การอ่านที่ดียิ่งขึ้น!***
Comments