18

เย็นวันนั้นที่ร้านของชัย

"วันนี้กูได้รูปของเดียร์มาแล้วนะโว้ย!"พีทบอก

"จริงเหรอวะ..แล้วเป็นไงบ้าง..พนักงานของมึงน่ะ"ชัยยิ้ม

"สุดาเลขาของกูนี่..ถึงกับอึ้งไปเลยว่ะ"พีทพูด

"สมควรว่ะ..ตั้ง60รูป..เอาล่ะทีนี้ก็ต้องบอกเลขากับพนักงานหน้าห้องของมึง..ให้เตรียมหาอะไรมาอุดหูได้เลย..555"ชัยขำ

"กูไม่ห่วงอะไร..กูแค่กลัวษาไปเห็นแล้วจะมาอาละวาดกับเดียร์อีกน่ะสิ"พีทว่า

"ช่วงนี้..เดียร์เตรียมตัวสอบ..ไม่ได้กลับบ้าน..ส่วนหลังสอบก็คงต้องรีบให้ไปทำงานที่บริษัทของพี่พีทเลย..เดียร์จะได้อยู่ในสายตาเราได้ตลอด..จะได้ช่วยกันระวังษาได้ค่ะ"ชาช่าบอก

"ใช่ผมเห็นด้วย"แอนดิวบอก เขาเพิ่งกลับมาจากมาเลเซียวันนี้

"เดียร์สอบเสร็จก็คงต้องเข้าบ้านแน่ๆ..ช่าว่าจะบอกกับลุงวินตรงๆ..ว่าไม่ให้เดียร์เข้าบ้านเพราะกลัวษาจะทำร้ายเดียร์..ช่าว่าลุงวินต้องเห็นด้วยแน่ๆค่ะ"ชาช่าบอก

"ดีเหมือนกันนะ..เราต้องระวังไว้ก่อน..ษาชอบทำอะไรที่เราคิดไม่ถึงทุกที"ชัยบอก

"ว่าแต่เดียร์จะสอบเสร็จเมื่อไหร่ล่ะ"พีทถาม

"ช่าว่าจะถามวันนี้ล่ะค่ะ"ชาช่าบอก

"ดีเลย..พี่จะได้เตรียมตัวทัน"พีทบอก

"เตรียมอะไรกันคะพี่ๆ"เดียร์เปิดประตูเข้ามาถาม

"มาถึงแล้วเหรอจ๊ะ..เด็กดื้อ"ชาช่ายิ้ม

"พี่ช่าอ่ะ..เดียร์ไม่ได้ดื้อสักหน่อย"เดียร์กอดเอวของชาช่า

"จ้าๆ..ไม่ดื้อ..พี่ว่าจะถาม..เดียร์สอบเสร็จวันไหนเหรอ"ชาช่าถาม

"เริ่มสอบวันจันทร์หน้า..สอบเสร็จก็วันศุกร์ค่ะ"เดียร์บอก

"สอบเสร็จแล้วปิดเลยหรือป่าว"ชัยถาม

"ปิดเลยค่ะ..อาจต้องไปมหาลัยบ้างบางวัน..มีอะไรหรือป่าวคะ"เดียร์ถาม

"แล้วเดียร์จะไปทำงานวันไหนล่ะ..พี่จะได้เตรียมโต๊ะทำงานไว้ให้"พีทถาม

"เอ..เดียร์ว่า..พี่พีทงานไม่มากแล้ว..เดียร์ไม่ต้องไปทำแล้วก็ได้มั้งคะ"

เดียร์พูดสีหน้าเรียบเฉย เธอไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆหรอกแค่จะแกล้งพีทเท่านั้น

"ไม่ได้นะ..พี่ไม่ยอม..พี่บอกแล้วว่ารอให้เดียร์ไปเป็นเลขาส่วนตัวให้พี่..พี่งานมากและยุ่งมากด้วย..แต่ที่มาที่ร้านไอ้ชัยเพราะอยากเจอเดียร์และอยากฟังเพลงที่เดียร์เปิดด้วย..เดียร์ห้ามเบี้ยวพี่นะ"พีทรีบบอก

"ไม่ต้องรีบพูดขนาดนั้นก็ได้ค่ะ..เดียร์แค่แกล้งน่ะ..คือ..จริงๆแล้วถ้าไม่มีอะไรวันจันทร์หลังจากสอบเสร็จ..เดียร์ก็ไปทำงานได้ค่ะ"เดียร์ยิ้มนิดๆ นึกขำพีทอยู่ในใจ

"ก็เดียร์ชอบแกล้งพี่พีทแบบนี้ไง..พี่ถึงว่าเป็นเด็กดื้อน่ะ"ชาช่าพูด

"ค่ะ..ไม่แกล้งแล้วค่ะ..ก็ถ้าพี่พีทพร้อม..ก็เอาตามนั้นได้มั้ยล่ะคะ"เดียร์บอก

"ได้..พี่จะได้เตรียมทุกอย่างให้พร้อม"พีทยิ้ม

"แล้ววันเสาร์กับอาทิตย์หลังสอบ..เดียร์จะทำอะไรล่ะ"ชัยถาม

"เดียร์ว่าจะเข้าบ้านไปหาพ่อค่ะ..เพราะพอทำงานแล้วก็อาจไม่มีเวลาเข้าไป"เดียร์บอก

"แล้วช่วงสอบจะมาทำงานมั้ย"ชัยถาม

"ทำค่ะ..ตอนทำงาน..เดียร์ก็มาทำนะคะ"เดียร์พูด

"เดียร์ไม่หยุดอ่านหนังสือสอบเหรอ"พีทถาม

"ไม่ค่ะ..เดียร์หาเวลาอ่านได้..พี่ๆคุยกันต่อนะ..เดียร์ไปทำงานก่อน"เดียร์ยิ้มแล้วเดินออกไป

"แล้วเอาไงยายช่า..เดียร์จะเข้าบ้านหลังสอบเสร็จ"ชัยถาม

"เดี๋ยวช่าจัดการเองค่ะ"ชาช่าบอก

หลังจากวันนั้นทุกอย่างก็เป็นไปตามปกติจนกระทั่งบ่ายวันหนึ่งที่บริษัทของพีท

"คุณสุดา..พีทอยู่มั้ย"

"สวัสดีค่ะคุณเกวลิน..บอสประชุมอยู่ค่ะ"สุดาบอก

"งั้น..ชั้นเข้าไปรอในห้องก็แล้วกัน"

เกวลินบอกแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของพีท

"กรี๊ด!!!"

เกวลินเปิดประตูห้องทำงานของพีทออกมาด้วยท่าทางไม่พอใจมากๆ

"คุณสุดา..รูปผู้หญิงในห้องพีท..มันเป็นใคร..แล้วใครเอาเข้าไปติดไว้"เกวลินถามพลางชี้มือสั่นๆเข้าไปข้างในห้อง

"ดิชั้นไม่ทราบว่าเป็นใครค่ะ..แต่บอสเป็นคนเอามาติดเองนะคะ"สุดาบอก

"กรี๊ด!!..เธอเป็นเลขาประสาอะไร..ถึงไม่รู้..ชั้นไม่ยอม..กรี๊ด!!"

เกวลินวิ่งออกไปทันทีที่ยืนเอาเท้ากระทืบพื้นแล้ว

สุดากับพนักงานแถวนั้นยกมือขึ้นอุดหูแทบไม่ทัน

หลังจากที่เกวลินออกไปได้สักพักษาก็เดินเข้ามา

"คุณสุดา..พีทอยู่หรือป่าว"ษาถาม

"สวัสดีค่ะ..คุณนาริษา..บอส..ประชุมค่ะ"สุดาบอก

"ชั้นจะรอ"ษาบอกแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของพีท

สุดามองตามแล้วถอนหายใจ..เดี๋ยวคงวิ่งออกมาเหมือนเกวลินแน่ๆ สุดาคิด

"กรี๊ด!!!ไม่จริง"

ษาเดินเข้ามาในห้องทำงานของพีทเห็นรูปของเดียร์ที่ติดอยู่จนทั่วห้องไปหมด นี่พีทชอบเดียร์มากถึงกับต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ ไม่ เธอไม่มีวันยอม เธอต้องเป็นคนชนะไม่ใช่เดียร์ ถ้าไม่มีเดียร์สักคน พีทก็ต้องเลือกเธอและรักเธอ ษากำมือเข้าหากันจนแน่น ก่อนจะเดินออกมาจากห้องแล้วเดินออกไปจากบริษัทโดยไม่ได้พูดหรือถามอะไรสุดาเลย

สุดาเห็นษาเดินออกจากห้องทำงานของพีทแล้วตรงออกประตูไป โดยที่ไม่พูดหรือถามอะไรจึงออกจะงงๆเหมือนกัน

สักพักใหญ่พีทกับพิศาลก็เดินออกมาจากห้องประชุมตรงมาที่โต๊ะของสุดา

"เกิดอะไรขึ้น..คุณสุดา..เสียงใครกรี๊ดดังไปจนถึงห้องประชุมเลย"พิศาลถาม

"คุณเกวลินน่ะค่ะ..เธอมาหาบอส..พอดิชั้นบอกว่าบอสประชุม..เธอก็เข้าไปนั่งรอบอสในห้องแล้วก็กรี๊ดก่อนจะวิ่งออกมา..แล้วถามดิชั้นว่ารูปผู้หญิงในห้องบอสเป็นใคร..ดิชั้นบอกไม่ทราบ..เธอก็กรี๊ดอีกแล้วก็วิ่งออกไปค่ะ"สุดาบอก

พิศาลหันไปมองหน้าพีท เขาสงสัยว่าในห้องพีทมีอะไรถึงทำให้เกวลินกรี๊ดได้

"เอ่อ..แล้วคุณนาริษาก็มาค่ะ..เธอเข้าไปในห้องบอสแล้วก็กรี๊ดเหมือนคุณเกวลินแต่แปลก..ที่พอออกมาเธอก็เดินตรงไปที่ประตู..ไม่ได้ถามอะไรดิชั้นสักคำเลยค่ะ"สุดาบอก

"ห้องทำงานแกมีอะไร..ทำไมใครเข้าไปถึงต้องกรี๊ด..รวมถึงหนูษาด้วย"พิศาลถาม

"เอ่อ..คือ..เอ่อ"พีทอ้ำๆอึ้งๆ

"อ้ำอึ้งอยู่นั่นแหละ..พ่อเข้าไปดูเองก็ได้"

พิศาลบอกแล้วเดินเข้าไปที่ห้องทำงานของพีท

"555..อย่างนี้สินะ..ถึงได้กรี๊ดกันขนาดนั้น"พืศาลขำ เมื่อเห็นรูปของเดียร์ติดอยู่เต็มห้อง

"อย่าขำสิคับพ่อ..ผมแค่อยากเห็นเดียร์อยู่ตลอดน่ะ"พีทเขิน

"แล้วนี่..ถ้าน้องมาทำงานด้วยแล้วเห็น..จะทำยังไง"พิศาลอมยิ้ม

"เดียร์จะได้รู้ไงคับว่าผมจริงใจจริงๆ"พีทบอก

"เออ..เอาเข้าไป..แต่นี่หนูษามาเห็นอย่างนี้จะไม่ยิ่งอาละวาดกับหนูเดียร์มากขึ้นอีกเหรอลูก"พิศาลถาม

"คับ..ผมก็กลัวเหมือนกัน..ผมกับไอ้ชัยและช่ากำลังระวังกันอยู่คับ..โดยที่คิดว่าพอเดียร์สอบเสร็จจะให้มาทำงานเลย..และพยายามไม่ให้เดียร์กลับบ้านน่ะคับ"พีทบอก

"จะทำยังไงไม่ให้หนูเดียร์กลับบ้านล่ะ..ลุงวินจะยอมเหรอ"พิศาลถาม

"ช่าว่าจะโทรไปบอกลุงวินตรงๆ..ว่าที่ไม่ให้เดียร์กลับบ้านเพราะกลัวษาจะทำร้ายเดียร์น่ะ...ช่าบอกว่าลุงวินคงยอม"พีทบอก

"อืม..พ่อก็คิดเหมือนหนูช่านะ..ลุงวินดูจะห่วงหนูเดียร์มากเหมือนกัน"พิศาลบอก

"แต่ไม่ว่ายังไง..ผมก็ไม่ไว้ใจษาอยู่ดี..ษาอาจจะตามไปหาเรื่องเดียร์ที่ร้านไอ้ชัยหรือที่คอนโดและที่มหาลัยได้..ดีว่าเดียร์มีน้าเบิ้มกับคนอื่นที่ลุงวินให้คอยตามดูแลอยู่..และผมก็ให้เบอร์น้าเบิ้มไว้แล้วด้วย..ถ้ามีอะไรก็ติดต่อกันได้ตลอด"พีทบอก

"ดีแล้วลูก..จากที่ลูกเคยเล่าให้ฟังที่หนูษาถึงกับเผาของที่หนูเดียร์ชอบได้นี่..ก็ไม่ธรรมดาแล้วล่ะ..ระวังกันไว้น่ะดีแล้ว..งั้นพ่อไปทำงานก่อนนะ..มีอะไรก็โทรบอกนะลูก"พิศาลบอก

"คับพ่อ"พีทบอก

พีทยืนคิดว่าษามาเห็นแล้ว เขาคงต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกกับชัย ชาช่าและแอนดิวเพื่อหาทางป้องกัน

เย็นวันนั้นพีทไปที่ร้านของชัยเร็วกว่าทุกวัน

"เฮ้ย!มึงมาเร็วอย่างนี้..เดี๋ยวก็โดนเลขาส่วนตัวของมึงแซวอีกหรอก"ชัยว่ายิ้มๆ

"กูมีเรื่องจะมาคุยกับมึง..ช่าและแอนดิวน่ะสิ"พีทบอกสีหน้าเคร่งเครียด

"มีอะไรคะ..ทำไมทำหน้าอย่างนั้น"ชาช่าถาม

"วันนี้ษาไปที่บริษัท..พอดีพี่ประชุม..ษาเข้าไปในห้องพี่แล้วเห็นรูปของเดียร์..ก็กรี๊ดแต่เดินออกมาแล้วกลับไปโดยไม่ได้พูดอะไรกับสุดาสักคำเลย..ช่าว่ามันแปลกมั้ย"พีทถาม

"อืม..ถ้าอย่างนั้น..เราคงต้องระวังกันแล้วล่ะ..โดยเฉพาะเดียร์..ษาสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ..โดยไม่สนว่าต้องทำร้ายหรือทำลายใคร..แต่เดียร์คงไม่คิดว่าษาจะทำร้ายตัวเองได้เพราะเป็นพี่น้องกัน..ดังนั้นเดียร์จะไม่ค่อยระวังตัวเท่าไหร่น่ะค่ะ"ชาช่าบอก

"ใช่..เดียร์เป็นคนมีจิตใจดี..ย่อมไม่คิดว่าคุณษาจะทำร้ายเธอได้..เราคงต้องระวังเป็นสองเท่า"แอนดิวพูด

"เดี๋ยวช่าจะโทรบอกน้าเบิ้มให้คอยตามดูแลเดียร์ให้ใกล้ชิดขึ้นกว่าเดิม"ชาช่าบอก

"เออ..พี่จะถามว่าษารู้มั้ยที่เดียร์มีการ์ดที่ลุงวินส่งมาดูแลน่ะ"พีทถาม

"ไม่รู้หรอกค่ะ..น้าเบิ้มบอกว่าลุงวินให้ปิดเป็นความลับ..ลุงวินคงพอจะมองออกน่ะ...แล้วนี่ช่าก็โทรไปบอกลุงวินเรื่องที่จะไม่ให้เดียร์เข้าบ้านแล้ว..ลุงวินเห็นด้วยค่ะ"ชาช่าบอก

"ดีที่ตอนนี้เดียร์เลิกขี่บิ๊กไบค์ไปแล้ว..ขับรถยนต์จะได้ไม่ต้องห่วงมาก..เฮ้อ!กูละเหนื่อยแทนเดียร์จริงๆที่มีพี่สาวแบบษาเนี่ย"ชัยว่า

"นี่กูก็เตรียมโต๊ะทำงานและของทุกอย่างพร้อมไว้ให้เดียร์ไปทำงานแล้วล่ะ"พีทบอก

"เออ..ดีแล้วล่ะ..อ้าว!นั่นเดียร์มานั่นแล้ว"ชัยบอก

"อยู่กันพร้อมหน้าแต่วันเลยนะคะ"เดียร์ยิ้ม

"จะว่าพี่อีกใช่มั้ยเนี่ย"พีทถาม

"ป่าวนะคะ..ร้อนตัวไปได้..ดีแล้วค่ะที่อยู่กันครบ..นี่เดียร์ลองทำยำเห็ดรวมใส่วุ้นเส้นน่ะค่ะ..พี่ๆลองชิมดูว่ารสชาติใช้ได้มั้ย"เดียร์บอกก่อนจะวางกล่องลงบนโต๊ะ

"ไหน..น่าตาน่ากินนะ..นี่ค่ะจาน..ช้อนและซ้อม"ชาช่าบอกแล้วส่งจานช้อนและซ้อมให้ทุกคน

"อื้อหือ..อร่อยมาก..แต่สำหรับพี่..เผ็ดไปหน่อยนะ"แอนดิวบอก

"ขอโทษค่ะพี่แอนดิว..เดียร์ลืมไปว่าพี่กินเผ็ดมากไม่ได้"เดียร์บอก

"ไม่เป็นไร..ถึงจะเผ็ดแต่อร่อยนะ..พี่คงต้องหัดกินเผ็ดบ้างแล้ว"แอนดิวบอก

"ใช่..รสจัดดีมากเลย..ยำก็ต้องแบบนี้ล่ะ"ชัยชม

"อร่อยมาก..เดียร์ทำอะไรก็อร่อยทุกอย่าง"พีทชม

"พี่ช่าคะ..ยำนี่มันหวานหรือคะ..พี่แอนดิวบอกว่าเผ็ด..พี่ชัยว่ารสจัด.แต่พี่พีทนี่เหมือนจะหวานนะคะ"เดียร์ถามยิ้มๆ

ทุกคนถึงกับขำออกมาเพราะรู้ว่าเดียร์แซวพีท

"เดียร์อ่ะ..พี่แค่ชมเฉยๆเอง"พีทบอก

"เดียร์ก็แค่แซวเล่นๆเองค่ะ..พวกพี่กินกันไปก่อนนะคะ...เดียร์ไปทำงานแล้วค่ะ"เดียร์มองพีทยิ้มๆแล้วเดินออกไป เขาน่ารักจริงๆเธอคิด

"ไอ้พีท..นี่ตกลงว่ามึงจีบเดียร์...หรือเดียร์จีบมึงวะ"ชัยถามยิ้มๆ

"ไอ้เวร..ถ้าเดียร์จีบกูจริงๆก็ดีสิวะ..กูจะได้ไม่ต้องมานั่งลุ้นแบบนี้"พีทว่า

"ผมว่าเดียร์คงชอบคุมเกมเองมากกว่าจะตามเกมน่ะคับ"แอนดิวบอก

"ใช่ค่ะ..ช่าคิดเหมือนแอนดิว..เพราะว่าถ้าเดียร์ตามเกมของพี่พีท..เดียร์ก็จะเขิน..แต่ถ้าเดียร์คุมเกมเอง..พี่พีทก็จะเป็นคนเขินไงคะ"ชาช่ายิ้ม

"พี่ยังไงก็ได้..แค่ขอให้เดียร์มีความสุขก็พอ"พีทพูด

ทุกคนมองหน้ากันแล้วพยักหน้าก่อนจะกินยำต่อ

สักพักเดียร์ก็ขึ้นไปทำหน้าที่ดีเจบนเวที หลังจากนั้นสักพักใหญ่ๆ

"เฮ้ย!นั่นมัน..ษานี่หว่า"

ชัยชี้มือไปที่หญิงสาวที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน

"ใช่จริงๆด้วยค่ะ"ชาช่าพูด

"ษามาทำไมวะ..ตั้งแต่เดียร์มาทำงานที่นี่..ษาไม่เคยมาเลยสักครั้งนะ..กูว่า..ถ้าจะไม่ดีแล้ว"ชัยบอก

"ใช่..กูว่าษาต้องมาหาเรื่องเดียร์แน่ๆว่ะ..เพราะไปเห็นรูปเดียร์ที่ห้องกูมาแล้ว"พีทเริ่มร้อนใจ

"ผมว่า..เรารอดูไปก่อนดีกว่าคับ..ยังไงเราก็เห็นษาได้ตลอด..แต่ษาไม่เห็นพวกเราแน่ๆ"แอนดิวบอก

"เอาตามที่แอนดิวบอกก็แล้วกัน"ชัยบอก

ทุกคนจึงจับตามองการกระทำของษา

ษามาหาเดียร์ที่ร้านของชัย เธอจะมาพูดให้เดียร์เลิกติดต่อกับพีทอย่างเด็ดขาด เพราะเท่าที่เธอเห็นรูปที่ห้องของพีท มันเป็นรูปแอบถ่ายก็จริงแต่มันมาจากหลายสถานที่ นั่นก็หมายความว่าพีทกับเดียร์เจอกันบ่อยโดยที่เธอไม่รู้

ษาเดินเข้ามาในร้านแล้วนั่งโต๊ะที่สามารถมองเดียร์ได้อย่างถนัด เธอคิดว่าเดียร์ก็ต้องเห็นเธอเหมือนกัน เธอสั่งเครื่องดื่มและดื่มไปเรื่อยๆเพื่อรอเวลาที่เดียร์จะเลิกงาน

เดียร์ที่ทำหน้าที่ดีเจเห็นษาเดินเข้ามาในร้านก็แปลกใจมาก เธอไม่คิดว่าษาจะมาถึงที่นี่ได้ และคิดว่าษาคงมีอะไรจะคุยกับเธอแน่นอนแต่ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องอะไร เธอจะไม่ยอมษาอีกแล้ว

หลังจากที่เดียร์ทำหน้าที่ดีเจจบก็ลงจากเวทีแล้วตรงไปห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

ษาคอยมองเดียร์อยู่แล้วจึงรอดูว่าเดียร์จะออกมาตอนไหน แล้วสักพักเดียร์ก็เดินออกมา เธอจึงเดินตรงไปหาเดียร์ทันที

"ไอ้พีท..จะไปไหน"ชัยคว้ามือของพีทไว้

"กูจะออกไปหาเดียร์สิวะ..ษากำลังเดินไปที่เดียร์..ถ้าเกิดษาทำอะไรเดียร์..ใครจะช่วยวะ"พีทว่า

"พี่พีทไม่ต้องออกไปค่ะ..ช่าจะออกไปดูเดียร์เอง..ถ้าษารู้ว่าพี่พีทอยู่ที่นี่..ษาอาจจะยิ่งอาละวาดนะคะ"ชาช่าบอก

"ก็ได้..ฝากด้วยนะช่า"พีทบอก

"ไม่ต้องห่วงค่ะ"

ชาช่าเดินออกไปแล้วตรงไปที่เดียร์ที่กำลังเดินออกมา และษาก็เดินมาถึงเดียร์พอดี

"เดียร์..ชั้นมีเรื่องจะคุยด้วย"ษาบอก

"ได้ค่ะ..พี่ษามีอะไรคะ"เดียร์ถาม

"ชั้นอยากคุยกับแกแค่สองคนเท่านั้น..คนอื่นไม่เกี่ยว"ษาว่า พลางมองหน้าชาช่า

"จะไม่เกี่ยวได้ยังไง..เดียร์เป็นน้องสาวของชั้นเหมือนกัน..พี่สาวที่จ้องทำร้ายน้องสาวอย่างเธอมันไม่น่าไว้ใจ"ชาช่าว่า

"ชั้นจะคุยกับยายเดียร์..เธอไม่ต้องมายุ่งได้มั้ย"ษาเริ่มเสียงดัง

"พี่ช่าคะ..ไม่เป็นไรค่ะ...พี่ษาคะ..ไปคุยกันข้างหลังร้านค่ะ"เดียร์จับมือของชาช่าแล้วหันไปบอกษา

"ก็ได้..แต่ถ้าเธอทำร้ายเดียร์..ชั้นไม่เอาเธอไว้แน่"ชาช่าบอก

เดียร์เดินนำษาออกไปที่ข้างรถของเธอ ชาช่า พีท ชัยและแอนดิวยืนมองอยู่ที่กระจกข้างในร้าน

"มีอะไรคะ..ถึงได้มาจนถึงที่นี่"เดียร์ถาม

"ชั้น..ไม่รู้หรอกนะว่าแกไปทำยังไง..พี่พีทถึงได้ชอบแก..แต่ชั้นขอสั่งให้แกออกมาให้ห่างจากพี่พีท..ไม่อย่างนั้นอย่ามาว่าชั้นร้ายนะ"ษาว่า

"พี่ษาคะ..เรื่องของความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้หรอกนะคะ..พี่ษาชอบพี่พีทมันก็เป็นเรื่องของพี่ษา..พี่พีทชอบเดียร์มันก็เป็นเรื่องของพี่พีท..ความรู้สึกชอบกันมันเป็นความรู้สึกของคนสองคน..ไม่ใช่คนๆเดียว..พี่ษาจะเอาความรู้สึกของพี่ษามาบังคับให้พี่พีทชอบพี่ษาไม่ได้หรอกค่ะ"

"ทำไมจะบังคับไม่ได้..แค่ไม่มีแกสักคน..พี่พีทก็ต้องชอบชั้น"

"ถ้าพี่ษาคิดว่าความรู้สึกบังคับได้...พี่ษาก็ลองบังคับให้เลิกชอบพี่พีทดูสิคะ..ว่าเลิกได้มั้ย"

"นี่แก..ย้อนชั้นเหรอ..เดี๋ยวนี้เก่งถึงขนาดเถียงชั้น..ไม่ทำตามที่ชั้นสั่งใช่มั้ย..อยากลองดี...ได้"

ษาเดินเข้าไปหาเดียร์และยกมือขึ้นจะตบหน้าเดียร์

ชาช่ากับพีททำท่าว่าจะเดินออกไปช่วยแต่ก็ต้องหยุดอยู่กับที่เมื่อเห็นเดียร์ยกมือขึ้นจับมือของษาไว้ ษาจึงยกมืออีกข้างขึ้นแต่เดียร์ก็จับไว้ได้อีก

"พอสักทีเถอะค่ะ..ต่อไปนี้เดียร์จะไม่ยอมให้พี่ษาทำร้ายเดียร์ได้อีกแล้ว..เดียร์ไม่เคยคิดแย่งอะไรกับพี่ษาเลยสักอย่าง..แล้วเรื่องของความรู้สึก..มันก็แย่งกันไม่ได้ด้วย..ถ้าพี่พีทชอบพี่ษาเหมือนที่พี่ษาชอบ..เดียร์จะไม่เข้าใกล้แล้วออกห่างจากพี่พีทเอง..แต่นี่มันไม่ใช่..ดังนั้นเดียร์จะไม่มีวันถอยห่างจากพี่พีทแค่เพราะความรู้สึกของพี่ษาหรอกค่ะ"

เดียร์ปล่อยมือที่จับมือของษาออก เธอมองษาด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่จริงจังมาก

"ได้..ชั้นเตือนแกแล้วนะ..ถ้าอยากลองดีกับชั้น..แล้วเราจะได้เห็นดีกัน"

ษาชี้หน้าเดียร์แล้วหันหลังเดินกลับไปข้างในร้าน

ชาช่า พีท ชัยและแอนดิวรีบเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานเพราะไม่อยากให้ษาเห็น

เดียร์พอเห็นษาเดินเข้าไปในร้านก็เอาหลังพิงกับรถ ถอนหายใจแล้วแหงนหน้ามองฟ้า เธอไม่คิดว่าษาจะดื้อรั้นได้ขนาดนี้ ทั้งๆที่ษาก็รู้ว่าพีทไม่ได้ชอบษา แต่ก็ยังจะพยายามบังคับให้เธอออกห่างจากพีทและโทษว่าที่พีทไม่ชอบษา เป็นเพราะเธอ

"คุณหนู..เป็นอะไรหรือป่าวคับ..คุณษาทำร้ายคุณหนูหรือป่าว"น้าเบิ้มวิ่งเข้ามาถาม

"น้าเบิ้มเห็นหรือคะ"เดียร์ถาม

"เห็นคับ..คุณหนูไม่เป็นอะไรนะคับ"น้าเบิ้มมองอย่างสำรวจ

"เดียร์ไม่เป็นอะไรค่ะ..น้าเบิ้มไม่ต้องบอกพ่อนะคะ..ว่าพี่ษามาหาเดียร์"เดียร์บอก

"แต่ว่า.."น้าเบิ้มลังเล

"เดียร์ไม่อยากให้พ่อไม่สบายใจค่ะ..นะคะ"เดียร์บอก

"คับ..ผมจะไม่บอกท่าน..แต่คุณหนูต้องระวังตัวนะคับ"น้าเบิ้มบอก

"ค่ะ"เดียร์บอก

"น้าเบิ้มคับ..น้าเบิ้มขับรถของเดียร์ไปที่คอนโดทีคับ..เดี๋ยวให้เดียร์กลับไปกับผมเอง"พีทบอก

เดียร์หันไปมองหน้าพีทเมื่อได้ยินเขาบอกน้าเบิ้ม นี่เขาเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่

"ได้คับ..คุณพีท"น้าเบิ้มบอก

"ทำไมต้องให้น้าเบิ้มขับไปล่ะคะ..เดียร์ขับไปเองก็ได้ค่ะ"เดียร์บอก

"ไม่ต้องไปฟังเดียร์หรอกค่ะ..น้าเบิ้ม..แล้วต่อจากนี้ไปช่าอยากให้น้าเบิ้มคอยตามดูแลเดียร์ให้ใกล้ชิดมากกว่าเดิมนะคะ..ช่าไม่ไว้ใจษา..แล้วเรา..เด็กดื้อ..ห้ามดื้อทำตามที่พี่พีทบอก"ชาช่าบอก

"คับคุณชาช่า..ผมก็คิดอยู่เหมือนกัน..งั้นผมไปก่อนนะคับคุณหนู..คุณชาช่า..คุณพีท..คุณชัย..คุณแอนดิว"

น้าเบิ้มบอกแล้วขับรถของเดียร์ออกไป

"แล้วพี่ๆออกมากันทำไมล่ะคะ"เดียร์ถาม

"ยังจะถามอีก..พี่กับพี่พีทจะออกมาตั้งแต่ตอนที่ษายกมือจะตบเดียร์แล้ว..ดีที่เห็นเดียร์จับมือษาไว้ได้ก่อน..พี่ดีใจนะ..ที่เห็นเดียร์ไม่ยอมให้ษาอีก"ชาช่าเดินมาจับมือของเดียร์

"ก็เดียร์เคยบอกพี่ช่าไปแล้วนี่คะ..เลยทำให้ทุกคนเป็นห่วงอีกแล้ว"เดียร์บอก

"พี่ไม่อยากให้เดียร์ไปไหนคนเดียวเลย..พี่เป็นห่วงมากนะ"

พีทมองหน้าเดียร์ด้วยสายตาที่บอกว่าเป็นห่วงมาก

"เอ่อ..งั้นกูกับช่าและแอนดิวเข้าไปดูแลแขกต่อล่ะนะ..มึงก็ขับรถกลับดีๆล่ะ"ชัยบอก

ชาช่ากับแอนดิวก็เดินตามชัยเข้าไปในร้านด้วย

"ขอบคุณนะคะ..ที่เป็นห่วง..แต่พี่ษาคงไม่ทำร้ายเดียร์หรอกค่ะ..เพราะยังไงเดียร์ก็เป็นน้องสาวแท้ๆนะคะ"

เดียร์ยิ้มให้พีท เธอดีใจที่รู้ว่าเขาเป็นห่วง

"แต่จากท่าทางและคำพูดเมื่อกี้..มันไม่ได้บอกว่าษาคิดว่าเดียร์เป็นน้องเลยนะ"พีทบอก

"พี่ษาแค่โมโหน่ะค่ะ..แต่..เดี๋ยวนะคะ...นี่พี่พีทได้ยินที่เดียร์กับพี่ษาคุยกันด้วยเหรอคะ..งั้น..ได้ยินทั้งหมดมั้ยคะ"

เดียร์เริ่มเขิน เธอไม่คิดว่าจะมีใครได้ยินที่เธอพูดกับษา

"พี่ได้ยินทุกคำเลยคับ..แล้วพี่ก็ดีใจด้วยที่ได้ยินเดียร์พูดกับษาแบบนั้น"พีทยิ้ม

เขารู้ว่าเดียร์เขินที่เขาได้ยินที่เธอบอกกับษาว่าจะไม่ถอยห่างจากเขา

"เอ่อ..เดียร์ว่า..เรากลับคอนโดกันดีกว่าค่ะ..ดึกแล้ว"เดียร์หันหน้าเดินออกไปที่รถของพีท

"คับ..กลับก็ได้"

พีทเดินตามเดียร์ไปที่รถ ก่อนจะเปิดประตูให้แล้วขึ้นรถขับออกไปที่คอนโด

กกาวน์โหลดทันที

ชอบผลงานนี้ไหม? ดาวน์โหลดแอพ บันทึกการอ่านของคุณจะไม่สูญหาย
กกาวน์โหลดทันที

โบนัส

ผู้ใช้ใหม่ที่ดาวน์โหลดแอพสามารถปลดล็อค 10 ตอนได้ฟรี

รับ
NovelToon
เปิดประตูต่างภพ
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!