ในสมุดเช็กชื่อของครู
มีรายชื่อนักเรียนหนึ่ง
ถูกขีดทับด้วยปากกาสีแดง
ไม่ใช่ลบ
ไม่ใช่แก้
แต่ขีดทับ
เหมือนอยากให้หาย
แต่ก็ไม่กล้าลืม
ทุกครั้งที่ครูเปิดสมุด
อากาศในห้องจะเย็นลงเล็กน้อย
และเด็กบางคนจะได้ยินเสียงเรียกชื่อ
เบา…จนคิดว่าไปเอง
ครูบอกว่า
เด็กคนนั้น “ย้ายโรงเรียน”
แต่ไม่มีใครจำได้ว่า
เขาลุกไปเก็บของวันไหน
โต๊ะของเขายังอยู่
เก้าอี้ยังมีรอยขีด
สมุดเรียนยังอยู่ใต้โต๊ะ
เหมือนเจ้าของแค่
“ออกไปเข้าห้องน้ำแล้วไม่กลับมา”
คืนหนึ่ง
ครูฝัน
ฝันว่าเปิดสมุดเช็กชื่อ
แล้วชื่อที่ถูกขีดทับ
ขยับเอง
ไม่ใช่ผี
ไม่ใช่วิญญาณ
แต่เป็นคำถาม
“ถ้าผมหายไป
มีใครสังเกตไหมครับ”
เช้าวันถัดมา
ครูเรียกชื่อนักเรียนช้าลง
หยุดฟังคำว่า “ครับ” “ค่ะ” ทุกเสียง
และมองหน้าเด็กที่เงียบที่สุดนานขึ้น
ชื่อที่ถูกขีดทับ
ยังอยู่ในสมุด
แต่ไม่หลอนอีกต่อไป
เพราะสิ่งที่น่ากลัวกว่า
การมีผีในโรงเรียน
คือ
การมีเด็กคนหนึ่ง
ที่หายไปทั้งเป็น
โดยไม่มีใครเรียกชื่อเขาเลย
