อัศวนาวินทร์ องค์ชายหนุ่มแห่งเมือง อัศวินปุระ ได้รับคำสั่ง ให้เดินทางเข้าเมืองโดยด่วน เมื่อกำลังเดินเข้าสู่ท้องพระโรง

ขณะ ที่กำลังเดินเข้าไป ในท้องพระโรงอัศวเตชินน้องชายก็กำลังเดินออกมา

และทั้งสององค์ชาย ก็แยกจากกันเพื่อไปทำหน้าที่ของตน

เมื่อถึงหน้าประตู นางกำนัลก็เชิญ อัศวนาวินทร์ให้เดินเข้าไปในท้องพระโรง

อัศวนาวินท์เงียบ สักครู่

อัศวนาวินน์ ก็เดินออกจากท้องพระโรงไปตำหนักตนเอง

ทั้งคู่ก็คุยกันเรื่องลูกชายคนรองนี้ที่ถนัดการรบ จนลืมว่าช่วงเวลานี้เขาน่าจะมีข่าวดีแบบนี้บ้าง

ณ.ตำหนัก อัศวนาวินทร์

อัศวนาวินทร์มองไปยังนอกหน้าต่าง

ยังคิดก็ไม่เข้าใจ

ทำไมท่านพ่อ

ถึงมอบหมายงานนี้ ให้ตน

ณ

รุ่งอรุณปุระ

3 วันต่อมา

ทินชัย องครักษ์คนสนิทของ อรุณ อัมรินทร์

อรุณอัมรินทร์ ได้แต่ถอนใจ เพราะสภานะการสงครามก็ยังไม่สงบ เรื่องการ อภิเษกนั้น ก็คงอีกไกล ไม่อยากคาดหวังเลย

ณ เมือง ภูมณีปุระ

เพชร พิชชา นรี ก็ ได้แต่มองท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ ตอนนี้เธออยากโบยบินเหมือนนก ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ คงมีอะไรที่น่าค้นหากว่า นั่งมองในมุมนี้