วันที่กระดิ่งโรงเรียนดังผิดจังหวะ

เช้าวันจันทร์ โรงเรียนดูปกติดี ฟ้าใส นกบิน ครูถือแก้วกาแฟ ทุกอย่างสงบ… จนกระทั่ง กระดิ่งโรงเรียนดังตอน 07:13 น. ทั้งที่มันควรดัง 08:00 น. นักเรียนหยุดเดินพร้อมกันเหมือนโดนกดปุ่ม Pause ครูฝ่ายปกครองเงย

สนามหญ้าหลังโรงเรียน

สนามหญ้าหลังโรงเรียนไม่เคยอยู่ในแผนที่ ไม่มีใครทำป้าย ไม่มีใครถ่ายรูปลงเว็บโรงเรียน แต่มันรู้จักชื่อของทุกคนที่เคยล้มตรงนั้น เย็นวันหนึ่ง ลมพัดเอาเสียงนกกับฝุ่นแดงมาปะปน เด็กชายคนหนึ่งยืนเฝ้าเสาประตูท

เสียงฝนในร้านกาแฟเก่า

ฝนตกตั้งแต่เช้า หยดน้ำกระทบหลังคาสังกะสีของร้านกาแฟเล็กๆ จนเกิดเสียงซ้ำๆ เหมือนใครกำลังเคาะประตูอดีต ฉันนั่งอยู่มุมเดิม โต๊ะไม้ตัวเดิม แก้วกาแฟร้อนที่เริ่มเย็นลงช้าๆ ร้านนี้ไม่ค่อยมีลูกค้าแล้ว ตั้งแต

เพลง:คืนนี้ไม่ขอเหมือนใคร

[Intro] ไฟนีออนสะท้อนตา ใจมันเต้นไม่ตรงจังหวะ โลกมันเร่ง กูผ่อนช้า—ก็แค่นั้นแหละ [Verse 1] คนเต็มเมือง แต่เหมือนกูเดินลำพัง คำสอนดังๆ บางทีก็ฟังไม่ทัน เขาบอกให้รีบโต ให้รีบสำเร็จ แต่กูขอช้าๆ แบบมีรอยแ

เพลง:ยังไม่ยอมแพ้(No Cap)

[Intro] ไฟเมืองยังไม่หลับ ใจเรายังไม่พอ โลกมันชอบทดสอบ แต่ขอโทษ…กูไม่ขอท้อ [Verse 1] เช้าเรียน เย็นฝัน ค่ำคืนยังคิดไกล สมองมันโคตรล้า แต่หัวใจยังไม่ตาย คนพูดให้หยุด พูดว่าอย่าฝันมาก แต่ถ้าไม่ฝันวันนี้

เพลง:โหมดใจเต้น

[Verse 1] เย็นวันศุกร์ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี หูฟังเพลงเดิม แต่ใจไม่เหมือนเมื่อวานนี้ โลกมันไว ใจเราก็เช่นกัน บางวันเข้มแข็ง บางวันก็อ่อนไหวเหมือนกัน สตอรี่เลื่อนผ่าน คนยิ้มกันมากมาย แต่ไม่มีใครรู้ ว่า

เพลง:จังหวะของเรา

Verse 1 ในวันที่ฟ้าเทา เมืองมันเงียบเกินไป ฉันเดินตามจังหวะหัวใจ ที่ยังไม่ยอมแพ้ใคร โลกหมุนเร็ว คนพูดเยอะ แต่ไม่ค่อยมีความหมาย ฉันเลือกฟังเสียงข้างใน ที่บอกให้ไปต่อ ไม่หาย Pre-Chorus แม้ลมจะพาให้ล้ม แ

เพลง:ยังไปต่อ

Verse 1 เช้าวันใหม่ แสงแดดส่องกระทบใจ รองเท้าคู่เดิม แต่ความฝันไม่เคยเก่าไป ล้มกี่ครั้ง ก็แค่ฝุ่นติดที่เข่า เงยหน้ามองฟ้า แล้วบอกตัวเองว่า “เอา!” Pre-Chorus เสียงรอบข้างมันดัง แต่ฉันดังกว่า ถนนมันยาว

เพลง:ระหว่างทางที่ยังหายใจ

ใครจะเอาไปทำเพลงเอาไปได้เลยครับลองทำครั้งแรก [Verse 1] เช้านี้ฟ้ายังสีเดิม แต่ใจฉันไม่เหมือนเก่า รองเท้าคู่เดิมที่ใส่ ยังพาเราไปไกลกว่าเงา เมืองนี้สอนให้รีบ แต่หัวใจสอนให้รอ โลกหมุนไวเหมือนโกงข้อสอบ

ชื่อที่ถูกขีดทับ

ในสมุดเช็กชื่อของครู มีรายชื่อนักเรียนหนึ่ง ถูกขีดทับด้วยปากกาสีแดง ไม่ใช่ลบ ไม่ใช่แก้ แต่ขีดทับ เหมือนอยากให้หาย แต่ก็ไม่กล้าลืม ทุกครั้งที่ครูเปิดสมุด อากาศในห้องจะเย็นลงเล็กน้อย และเด็กบางคนจะได้ยิ

ห้องที่ไม่มีชื่อ

ในโรงเรียนมีห้องหนึ่ง ไม่มีป้าย ไม่มีเลข ไม่มีอยู่ในแผนผัง แต่ถ้าเดินผิดเวลา จะได้ยินเสียงดินสอขีดกระดาษจากข้างใน เด็กบางคนบอกว่า เป็นห้องผี เด็กบางคนบอกว่า เป็นห้องเก็บของเก่า ครูไม่เคยอธิบาย แค่พูดว

บทบาทสำรอง

เขาไม่เคยได้บทนำ ไม่ใช่เพราะแสดงไม่ดี แต่เพราะเขา “ไม่เรียกร้อง” ในกลุ่มเพื่อน เขาเป็นคนรับฟัง ในห้องเรียน เขาเป็นคนช่วยเก็บงาน ในบ้าน เขาเป็นคนที่บอกว่า “ไม่เป็นไร” เก่งที่สุด ทุกคนชิน กับการที่เขาอย

เสียงแจ้งเตือนสุดท้าย

โทรศัพท์เครื่องเก่าดังทุกเช้า เวลาเดิม เสียงเดิม เขาไม่เคยเปลี่ยน เพราะมันคือเสียงที่พ่อเคยตั้งไว้ ตอนยังมีเหตุผลให้ตื่น หลังพ่อจากไป งานก็หาย บ้านก็เงียบ แต่เสียงแจ้งเตือนยังซื่อสัตย์ มันทำหน้าที่ของ

จดหมายที่ไม่ต้องส่ง

แม่เขียนจดหมายทุกคืน ไม่เคยใส่ซอง ไม่เคยติดแสตมป์ กระดาษทุกแผ่นขึ้นต้นเหมือนกัน “วันนี้ลูกคงเหนื่อยใช่ไหม” ไม่มีใครอ่าน แต่แม่เขียนต่อ เหมือนถ้าหยุดเขียนเมื่อไร ใครบางคนจะหายไปจริงๆ ลูกชายจากไปนานแล้ว

เก้าอี้ตัวสุดท้าย

ในห้องเรียนตอนเย็น มีเก้าอี้เหลืออยู่หนึ่งตัว ไม่ใช่เพราะไม่มีคน แต่เพราะคนที่ควรนั่ง…ไม่มาอีกแล้ว เขาเคยนั่งตรงนั้นทุกวัน ไม่เก่ง ไม่เด่น ไม่เสียงดัง แต่เป็นคนเดียวที่ถามเสมอว่า “วันนี้เป็นไงบ้าง” วั

เสียงที่ไม่มีใครได้ยิน

ยายเคยพูดว่า “บ้านหลังนี้ไม่เคยเงียบ แค่เราไม่ตั้งใจฟัง” หลังงานศพ บ้านเงียบจริงๆ ไม่ใช่เพราะไม่มีเสียง แต่เพราะไม่มีใครเรียกชื่อผมอีกแล้ว ผมยังชงชาตอนเช้าเหมือนเดิม ตั้งแก้วสองใบโดยไม่รู้ตัว หนึ่งใบส

ร่มที่ไม่ถูกกาง

วันฝนตกหนัก เด็กชายคนหนึ่งยืนรอรถเมล์ใต้ป้ายเก่า ในมือเขามีร่มพับสีซีด ร่มที่ไม่เคยถูกกาง…ตั้งแต่เจ้าของมันจากไป พ่อเคยบอกว่า “ถ้าเปียกก็กลับบ้านได้ แต่ถ้าใจเปียก ต้องอดทน” เด็กชายไม่เข้าใจตอนนั้น จนว

วันที่ฝนโปรย

' ทิศเหนือ ' ชายหนุ่มผู้ถูกกล่าวขานว่าเป็นซีอีโอผู้ใจดีและให้ความสำคัญต่อลูกน้อง บัดนี้ ได้กลายเป็นซีอีโอผู้บเางานและเย็นชาไร้เยื่อใยใดๆ เพียงเพราะเหตุการณ์ในวันนั้น ครั้งนั้น ย้อนกลับไปเมื่อ 3 ปีก่อ

คนึงหา (EP.1)

เรื่องราวความรักของคนสองคน...ความรักที่เกิดขึ้นมา จากความผิดพลาด...ความผิดพลาดที่ทั้งสองก็มิอาจรู้ว่ามันพลาดมาตั้งแต่ตรงไหน.... "ดาริน~" ร่างบางของหญิงสาวผมยาวที่เงินกระโดดกอดคอของอีกคนที่กำลังยืนห

ปากเเละเท้า

ปากเป็นหมอที่บ้านไกลมาตั้งร้านทำฟันในย่านนี้ เท้าก็เช่นกันเป็นหมอรักษาเท้าที่มาเช่าร้านใกล้กับร้านทำฟันของปาก คนแวะเวียนเข้าหาเเต่ร้านเล็กๆของเท้า ปากจึงลองเข้าไปในร้านของเท้าเเละถามเท้า'นี้ร้านอะไรห